ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: «Το αδέρφι»
Είχε μεγαλώσει μόνη της σαν ένα λουλούδι ολομόναχο σ’ έναν όμορφο κήπο. Με ανθρώπους που την είχαν αγαπήσει. Αυτό την έκανε χαρούμενη μέσα στην...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: «Η αγάπη δεν έχει τέλος»
Κάποτε νόμισε ότι μιλούσε με το Θεό. Η πίστη της «επιστρεφόταν» Αυτό την έκανε να σκέφτεται πώς όταν πραγματικά τον χρειαζόταν, ήταν κοντά της....
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ : «Παλιό παραμύθι»
Ήταν ένα χειμωνιάτικο βραδάκι… καθόμουν αναπαυτικά στο μεγάλο ντιβάνι, το στρωμένο με την μάλλινη, κόκκινη, θυλακωτή φλοκάτη που είχε υφάνει η μάνα μου. Σ’...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: «Το ανήκειν»
«Ναι… εκεί ανήκουμε. Σ’ εκείνη τη γη, σ’ εκείνους τους ανθρώπους της ζωής, του αίματος.» ψιθύρισα… Τελικά δεν «τραβάει», δεν μαγνητίζει, μόνο το αίμα....
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: “Ο Γλάρος”
Βάδιζε δίπλα στην θάλασσα. Η «βόλτα-πέρασμα» δίπλα από τη θάλασσα, ήταν η καθημερινή της απόλαυση. Πάντα σκεφτόταν πόσο μεγάλη αξία έχουν τα μικρά πράγματα...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: Το παράθυρο
Η Άννα ξύπνησε μελαγχολική. Η μοναξιά που ένιωθε και η απογοήτευση της για τους ανθρώπους, την έκαναν να σκέφτεται συνεχώς πόσο λάθος είχε κάνει...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: Όσα φέρνει η στιγμή…
«Αποτοξίνωση» από την ψεύτικη λάμψη των γιορτών… «σιωπηλό» κακάο στο καφενείο με ωραία μουσική συντροφιά κι ένα «βιβλίο - φίλο» Οι φίλοι είναι σπάνιοι,...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: Σκέψεις ενός επίδοξου συγγραφέα
Αφιερωμένο στους αναγνώστες. Καλή, αναγνωστική και δημιουργική χρονιά!
Ποιο είναι το δυνατό θέμα; Τι είναι η λογοτεχνία; Πώς γεννιέται; Τι είναι έμπνευση; Πότε έρχεται; Το...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: Το δώρο της Κατερίνας
Είχε πάρει το δρόμο της. Είχε παντρευτεί. Είχε κάνει παιδιά. Ήταν ευτυχισμένη. Κι έκανε όλα όσα αγαπούσε. Είχε αρχίσει να συνηθίζει τις απουσίες των...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑ: “Μπισκοτάκι Μιράντα”
Να, κάθε φορά που κάθομαι εδώ να, μπροστά στη θάλασσα της Σύρας, σε θυμάμαι… Μόνο τότε; Τότε πιο πολύ… Να, γιατί… έτσι… μ’ ένα...
