Αρχική More Ποίηση

Ποίηση

Χαρταετοί – Συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο

Χαρταετοί πολύχρωμοι τα όνειρα μας πετούν ψηλότερα απ΄ το γκρίζο τ΄ ουρανού τον ήλιο ν΄ ανταμώσουνε ζητούν για να καλοματιάσουνε το φως του κι έπειτα, τ΄ ανέμου να γενούνε...

“Διά γυναικός” – Συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο

Ανήρ σοφός και δίκαιος εσύ σε πορφυρή κάμαρη γεννημένος, ελλόγιμος, γενναιότατος, αφιλάργυρος, με περισσή στις τέχνες κλίση, πώς του Πάρη ομοιώθηκες που η ροδομάγουλη Αφροδίτη με παιδωμές και θάνατο προίκισε...

“Όταν ξυπνάς αργά” – Έμμετρος Λόγος

«Αργός μη ίσθι..» Πιττακός «Απαιδευσία πάντων παθών μήτηρ»Πυθαγόρας   Όταν ξυπνάς αργά", λιγοστεύουν και μουδιάζουν οι αντοχές και της αλήθειας το «Α» πεθαίνει, θαμμένο στο  δάχτυλο του δείκτη. «Σιγάν την αλήθειαν,χρυσόν...

Της ψυχής τα χρώματα* – Συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο

Κάτω απ΄ την τέντα του καιρού θημωνιάζω ονείρατα και θύμησες, απιθώνω μνήμες, γλυκά πρωινά της Άνοιξης σε περιβόλια καταπράσινα και ήλιους κατακόκκινους, Καλοκαιρίσιους, δίπλα σε στέρνες με νερό καθάριο και σε φωλιές...

Το άρμα του Ήλιου (Συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο)

Ήλιε λαμπρέ περπατητή, του θόλου διαβατάρη, σπορά Τιτάνα μυθική, του χρόνου περατάρη.   Κυκλοδιαβαίνεις τον καιρό, αμαξηλάτη γαύρε, με δυο αλόγων καλπασμό, δυο άτια σ΄ οδηγάνε.   Τό΄να λευκό σαν...

Καιροί (συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο)

Θα περιπλανηθώ ανάμεσα στις στάλες της βροχής σαν να΄ ναι πίκρες. Κι όταν νεροπαρμένο το κορμί απ΄ το δρολάπι ξεβράσει χίμαιρες του νου κι ορμήνιες της όχεντρας, θα πιω τους ήλιους...

Νέος Χρόνος – Συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο

Ο χρόνος, νιούτσικο παιδί στα πρώτα βήματα του! Ακολουθώ ξοπίσω του με τις ελπίδες μου θαμπές· να τον νοιαστώ μπορεί, καθώς χαρούμενα μου γνέφει· μικρό παιδί, μην...

Χριστούγεννα (Συριανή ποίηση από τον Ανδρέα Ρίζο)

Χαρά γιορτινή γεμίζ΄η ψυχή Χριστός γεννάται σε φάτνη μικρή, θαυμάστε λαοί συγκατάβαση θεία Πατρική θεϊκή Μυστική ευδοκία!   Κοιτάξτε τ΄ αστέρι που λάμπει ψηλά μυστήριον ξένον κι αυτό μας μηνά, σαρκώθει...

Θάλασσα μου.. (Συριανή ποίηση από την Δέσποινα Χερουβείμ)

Και η θάλασσα,  αυτή η απέραντη γαλάζια θάλασσα, ποιος άραγε μπορεί να πει με σιγουριά τι είναι; Είναι ο υδάτινος δρόμος του αποχωρισμού, αυτός που χωρίζει τη μάνα...

Η δασκάλα μου (Συριανή ποίηση από τον Δημήτρη Νικολιά)

Στο σχολειό μου είχα τη τύχη να γνωρίσω μια δασκάλα που με πήρε από το χέρι και μου έδειξε μια σκάλα και με δίδαξε για χρόνια...

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ