Ποίηση

*(από την ποιητική συλλογή της Αλκμήνης Ψιλοπούλου"Η Τριγωνομετρία της θάλασσας"-εκδ. Ατρειδών Κύκλος) Ο Αύγουστος στάθηκε ακίνητος Και με κοίταξε με τρία σημάδια. Το καθένα τους ήταν ένα...

Πρώτη του Μάη, πλέκουν στεφάνι, γύρω με λούλουδα ή με πλεκτάνη. «Πλέμπα» στο πέλαγος, «ταγοί» σε λιμάνι, «λαπάδες» τ'όνειρου ,βγάζουν φιρμάνι. <Μη σκοτώνεις το Λουλούδι>* ................................................ Το φως του Ήλιου, ευεργεσία, όμως σκοτώνει. Ο Νους τ'ανθρώπου ,το άπλωμά του σαν ορθώνει, μ'αγάπης μύρο, μια ματιά, ένα τραγούδι κι' ευχή Θεού ,πούν' στο χειμώνα ανεμώνη, το θάνατο προφταίνει και έαρος ωδή υψώνει: Συνταξιδιώτη , « Μη σκοτώνεις το Λουλούδι» .............................................. *Με σκοτωμένα «ανθρώπινα λουλούδια» κοσμημένος είναι ο νέος αιώνα μας. Νύχτιοι κηπουροί κλαδεύουν μυαλούδια κι'η απάθεια γίνεται μόνιμος θαμώνας μας. (Απ'την ομώνυμη συλλογή μου.) ΣΑΛΟΣ

*(προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή της Αλκμήνης Ψιλοπούλου "Ιδιαίτερη πατρίδα"-εκδ. ΚΑΚΤΟΣ) Στο στήθος της Καρυάτιδας Από μια τρύπα στο μέρος της καρδιάς Προβάλει το άνθος κι η...

* (από την ποιητική συλλογή της Αλκμήνης Ψιλοπούλου "Η τριγωνομετρία της θάλασσας" με σχέδια Κωνσταντίνου Καταγά -εκδόσεις "Ατρειδών Κύκλος") Ο Αύγουστος στάθηκε ακίνητος Και με κοίταξε...

Στης μοναξιάς το σώμα τυλίχτηκε το φίδι Δαγκώνοντας το στήθος της Σχεδόν στοργικά Τώρα είσαι δική μου, της ψιθύρισε Σχηματίζοντας ένα οκτώ Το άπειρο, Το κενό, την ελικοειδή τροχιά των...

Δοκώ, όμως η ποίηση προυπήρξε του λόγου,με το πρώτο τραγούδι-νανούρισμα, που το νήπιο(ανθρωπος) άκουσε, προτού αρθρώση την πρώτη του λέξη. ήτοι γεννήθηκε με την ποίηση-τραγούδι. Θα μπορούσαμε...

Ένας ΡΟΖ επαναστάτης φραγκάτος  απ’ τις ΗΠΑ στου Τσίπρα το πλεούμενο ήρθε αυτός  να κλείσει τρύπα Μήπως σωθεί το πλήρωμα που ήταν μες την πίκρα, και  να καπνίσουν αγκαλιά μεγάλη Ειρήνης ...

Σε Ασία και Ευρωπη,Αμερική και Αφρική, άφησαν οι άνθρωποι αιματοβαμμένους τοίχους. Τώρα κλείνουν τους τις πόρτες, ή τους βάζουν φυλακή. Ψεύτικη αλληλεγγύη , προπαγάνδας ..άδουν στίχους. Μ'αίμα η...

Ενας αγάπης «Φάρος,» ένα ξερός βράχος, μια βάρκα άβουλη κι'ένας ψαράς μονάχος. Στιγμής μια σπίθα στη σκέψη του ,αμελητέα , στoυ χάους την άφατη απεραντοσύνη.. Δείχνει κι'η θάλασσα...

«κι αλίμονο στο θαρρετό λοξά αν τους κοιτάξει»