25η Μάρτη – Ελλάς (Ιδέα-Πατρίδα-Τιμή- Σημαία) – Συριανή ποίηση από το...
25η Μάρτη
Ελλάς (Ιδέα-Πατρίδα-Τιμή- Σημαία)
=============
Μετά αιώνες τέσσερις αέρα σκλαβωμένου
κι' αγώνες ελευθέρωσης λαού βασανισμένου,
από Μοριά και Στερεάς κακοτραχές μασχάλες
και σκόρπιων Νησιών βραχάρμυρες τις βάλες
Κολοκοτρώνηδες, Ανδρούτσοι και...
ΜΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΄21 – (Ένα ποίημα για τα 200 χρόνια της...
Διακόσιες χορδές ο ταμπουράς
που κρέμεται στον τοίχο.
Ήχοι λεπτοί, ήχοι της γής, ήχοι αρματωμένοι
καρφί μεγάλο της σκουριάς, με την υπόσχεση βαθιά μπηγμένη.
Ο Ρήγας πρώτος με...
«Ούλε τε και μέγα χαίρε, Υγίαινε και ευτύχει» – Ποίηση...
Πόθεν το τέλειον
Είθισται στις πράξεις ,να λέμε κάτι «τέλειον»
είτε δίνουν ακέραιο είτε τελεύουν σ' άθλιον.
Η λέξης ετυμολογικά από το «τέλος» βγαίνει
που πίσω του ταξίδι...
«Ευφημισμός» : Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο
Ευφημισμός
Συνήθης είν'η έκφρασή-που βγαίνει απ'το στόμα¨:
«Τυχαίο (αυτό) δεν ήταν».
Και τούτο αναφέρεται, όταν υπάρχει αίτια,
που το συμφέρον αμφίδρομα εμβολίζεται.
Όμως λέμε με ευκολία, δίχως σκέψης αμαρτία,
«Τυχαίο...
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ – ποίηση από τον Αντώνη Μπουντούρη
Να επιβληθεί στη χώρα σιωπή
Αυτό της πρέπει
Όσο φλυαρεί κουλουριάζεται από τον φόβο
κι ο φόβος λεπίδα στη σφιγμένη χούφτα της
Ερειπωμένα λόγια ,επαναλήψεις, ψυχαναγκασμοί.
Η σιωπή καλπάζει...
«Όταν» – Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο
Όταν ανθίζανε οι πασχαλιές,
κι' οι μέλισσες την Άνοιξη ρουφούσαν,
ατέλειωτες ήτανε οι αγκαλιές
στα νειάτα, κι' έρωτα τραγουδούσαν...
Όταν χτιζόντουσαν φωλιές
με όνειρα ζωής οι νιοι γιομούσαν,
ορθάνοιχτες ήταν...
Ξέμπαρκος – Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο
Πάντα κοιμάμαι με το πλάϊ..απομεινάρι απ΄τη ρεστία της θάλασσας,...
Πάντα απέναντι ο τοίχος ψυχρά αμέτοχος.
Ο ουρανός -μοναδική και απομνήσκουσα ελπίδα, ευτυχώς,μένει σφαλισμένος απ' την αλεξητήρια...
ΕΚΔΡΟΜΙΚΑ – Ποίηση από τον Αντώνη Μπουντούρη
Ι
Στο Αιγαίο φυσάει πολύ.
Αυτό γεννάει μυστικά
κι αγάπες αμφιπρόσωπες
Με το σχοινί κομμένο.
ΙΙ
Αν είναι κάτι που πρέπει να
κρατήσουμε
από την τελευταία μας επίσκεψη
στον περιστερώνα
είναι η πίστη στη...
Ατομικός χορός σα χνώτο κρεμασμένο στον αέρα (Ποίηση από τον Αντώνη...
Σαν την αγράμπελη την ελικοειδή
αναρριχάται ο παλιός μας εαυτός
σε φράχτες και μνήματα νεκρών.
Για προστασία
Σαν κισσός σκαρφαλώνω
σφιχτά στη θωριά σου
Για έναν χορό.
Αντώνης Μπουντούρης
«Η αλλαξιά της θάλασσας» : Ποίηση από τον Αντώνη Μπουντούρη
1
Δεν χρωστάω πουθενά
Μονάχα στη θάλασσα
Την τέφρα μου.
2
Παράγγειλε στη μάνα του
Λυτό να τον γεννήσει
Να ψαλιδίσει τις φασκιές
Και να ντυθούν τ΄αδέλφια του.
Αυτός δεν έχει ανάγκη.
Η θάλασσα...
