Στηρίξτε την προσπάθειά μας.
Ο Νικολής και ο Δημήτρης, δύο από τα παιδιά του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου που συμμετείχαν στη δημιουργία της μίνι ταινίας «Ο Συριανός Μπακαλόγατος», διηγούνται τις εμπειρίες τους και καλούν όλους τους συμπολίτες μας να σπεύσουν να τους δουν.
Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα για την ταινία;
ΔΗΜ: Η ιδέα γεννήθηκε πριν 2 χρόνια από τον καθηγητή μας τον Δημήτρη. Έγιναν κάποιες προσπάθειες να γυριστεί τότε η ταινία, αλλά δεν βγάλαμε άκρη και δεν την γυρίσαμε. Φέτος, όμως, με τη συνδρομή 4 καθηγητών μας, βρήκαμε τα άτομα, και το πως θα γυριστεί η ταινία.
Για όσους δεν έχουν την ευκαιρία να δούνε το συγκεκριμένο φιλμάκι, μπορείτε να μας πείτε ποια είναι η πλοκή του;
ΝΙΚ: Πρόκειται για μια μεταφορά του γνωστού «Μπακαλόγατου» με προσαρμοσμένο σενάριο, καθώς ο Ζίκος, τον οποίο υποδύομαι εγώ, είναι μαθητής του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου τα απογεύματα και το πρωί δουλεύει στο μπακάλικο του κ. Παντελή.
ΔΗΜ: Προσαρμόστηκε στα μέτρα του σχολείου για να παίξουν όλα τα παιδιά κι οι πιο πολλοί καθηγητές.
Να σας ρωτήσω ξεχωριστά τον καθένα, πως βιώσατε όλη αυτή την εμπειρία;
ΔΗΜ: Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ, αν και δεν το περίμενα ότι θα παίξω γιατί είχα πει ότι δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Και ξαφνικά, μια μέρα, έρχονται οι καθηγητές και λένε «Πάμε για γύρισμα». Κι τι να κάνεις εκείνη την ώρα; Πηγαίνεις…. Βέβαια, την πρώτη μέρα τα πράγματα ήταν πολύ αμήχανα. Τα γυρίσματα έγιναν μέσα στο σχολείο αλλά και σε εξωτερικούς χώρους, ενώ μετατρέψαμε και μια αποθήκη σε στούντιο. Συνολικά, ήταν μια πολύ θετική εμπειρία, αλλά είχε και τα δύσκολα. Το να μάθουμε τα λόγια ήταν δύσκολο. Άλλο δύσκολο ήταν να ανταπεξέλθεις στον ρόλο σου. Δεν είναι και ότι πιο εύκολο να μπορείς να υποδυθείς κάποιον άλλον, καθώς οι απαιτήσεις ήταν δύσκολες. Το να βγει κάτι καλό θέλει και λίγο πίεση όπως και να’ χει.
ΝΙΚ: Στην αρχή μου είπαν να παίξω τον Ζήκο αλλά εγώ φοβόμουν, δεν ήξερα αν θα τον πετύχω καθώς ήταν πολύ δύσκολο για να το κάνω. Αλλά μετά από 2-3 βδομάδες, έφτιαξαν τα πάντα και είδα ότι μπορούσα να το κάνω. Μάλιστα, έκανα και μαθήματα φωνητικής με τον δάσκαλο τον κ. Αποστόλη, ο οποίος μου έμαθε να παίζω και να τραγουδάω την «Φραγκοσυριανή». Στην αρχή δεν μπορούσα, αλλά μετά έλεγα στον εαυτό μου ότι μπορώ να το κάνω και προσπάθησα και το έκανα.
«Ο Συριανός Μπακαλόγατος» προβλήθηκε την περασμένη Πέμπτη στο σινεμά «Παλλάς». Γιατί θέλατε να έρθουν να σας παρακολουθήσουν;
ΝΙΚ: Για, να το δούνε το έργο και να μας πουν κι εμάς αν ήμασταν καλοί, κι αν δεν τους αρέσουμε, να φύγουνε (γέλια).
ΔΗΜ: Εγώ πιστεύω επειδή ήταν μια προσπάθεια μηνών, μια προσπάθεια του σχολείου και πιστεύω πως πρέπει κάπως να ανταμειφθεί. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε γιατί όλο το σχολείο έδωσε πάνω από το 100% του εαυτού του για να βγει αυτή η ταινία.
Στη συνέντευξη ήταν παρούσα και η καθηγήτρια Κατερίνα Γιαννίρη, η οποία πρόσθεσε ότι 4 βασικά καθηγητές συνέβαλαν στην υλοποίηση του φιλμ. Από τον κ. Δ. Χικιμτζή ξεκίνησε η ιδέα, το σενάριο καθαρογράφτηκε και διασκευάστηκε από την κα Β. Κοντογιάννη, η ίδια προσέθεσε τοπικούς γλωσσικούς ιδιωματισμούς, και ο Α. Μάρης βοήθησε με τα μουσικολογικά στοιχεία.
Τα παιδιά, εκτός από το κομμάτι της υποκριτικής, διαμόρφωσαν και μια παλιά αποθήκη σε στούντιο που τους παραχώρησε ο κ. Πρέκας, για την ενδυματολογία βοήθησε μια μαθήτρια και καθηγητές που πήραν ρούχα παλιά από την Κάριτας, ενώ σημαντική βοήθεια και τεχνικό εξοπλισμό προσέφερε ο πατέρας μιας μαθήτριάς, ο κ. Γ. Βαρθαλίτης, ο οποίος είναι κινηματογραφιστής και γνώριζε άριστα τη δουλειά.
Μάλιστα, στο μοντάζ, εκτός του κ. Βαρθαλίτη βοήθησε πολύ και ο Δημήτρης. Συνολικά συμμετείχαν τα 23 από τα 27 παιδιά του σχολείου καθώς και πολλοί καθηγητές (ακόμα και ο Διευθυντής μας) σε ρόλους κομπάρσων.
