“Όταν πρωτοβρέθηκα στη Σύρο συνειδητοποίησα την ακατανίκητη ομορφιά της, σε πολλά επίπεδα. Ένα υβρίδιο γνήσιας φυσιολογίας που συνδυάζει την ιταλική Ακτή Αμάλφι με στοιχεία από τα ωραιότερα ελληνικά νησιά και κυρίως, δίνει την αίσθηση του “φυσικού στούντιο” για έναν κινηματογραφιστή. Όχι μόνο μπορεί να αποδώσει ιδανικά μια ζεστή καλοκαιρινή τοποθεσία, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να απεικονίσει ένα ψυχρό χειμωνιάτικο σκηνικό στο πλαίσιο των γυρισμάτων. Και αυτό είναι κάτι που μπορώ να αναγνωρίσω σε έναν τόπο, μετά από τα σαράντα χρόνια εμπειρίας μου στον κινηματογράφο.” (Steven Bernstein, κινηματογραφικός παραγωγός-elculture.gr)
Διαβάζω για την αποτυχία, για μια ακόμη φορά, της τουριστικής επιτροπής του Δήμου να συνεδριάσει, να κάνει απολογισμούς της φετινής τουριστικής σαιζόν και να σχεδιάσει στόχους και προγράμματα υλοποίησης για τα επόμενα χρόνια. Και σκέφτομαι, ας το αφήσουμε καλύτερα αυτό το παραμύθι περί τουριστικής ανάπτυξης, έτσι γενικώς και αορίστως, με το μόνιμο σλόγκαν της επιτυχίας («βούλιαξε η Σύρος φέτος») ή της αποτυχίας («νέκρα φέτος, κάθε πέρσι και καλύτερα»).
Όταν θέλει κανείς να μιλήσει για πραγματική, δημιουργική, αποτελεσματική ανάπτυξη και όχι να πετάει έπεα πτερόεντα, πρέπει να έχει ένα όραμα και στοχοπροσήλωση σε αυτό-στην διεθνή διάλεκτο αυτή η νοητική διαδικασία ονομάζεται focus. Με αυτή τη διαδικασία λειτουργούν, είτε το θέλουμε είτε όχι, οι αμερικάνοι.
Τούτο αποδεικνύει ο κινηματογραφιστής Steven Bernstein, ο οποίος ήρθε στη Σύρο, την αγάπησε και οραματίστηκε έναν πραγματικό, ρεαλιστικό και δημιουργικό δρόμο ανάπτυξης για το νησί. Ούτε συσκέψεις, ούτε χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Το είπε και το κάνει. Σχολή κινηματογράφου. Ξεκίνημα με εξαήμερο πιλοτικό σεμινάριο, δωρεάν για τους έλληνες συμμετέχοντες. Στη συνέχεια, δημιουργία στούντιο για την παραγωγή ταινιών διεθνούς εμβέλειας. «Δεν είναι στόχος μας να κάνουμε την Ελλάδα την πρώτη χώρα στην παραγωγή ταινιών, αυτό που επιζητούμε είναι να την καταστήσουμε τουλάχιστον ανταγωνίσιμη με άλλες ευρωπαϊκές και βαλκανικές χώρες…», λέει.
Εννοώντας με αυτό, το παράδειγμα του Ντουμπρόβνικ όπου γυρίστηκε ένα μεγάλο μέρος των σκηνών της διαβόητης σειράς Game of thrones, με αποτέλεσμα η κατά τα άλλα άσημη αυτή πόλη των Βαλκανίων να πλημμυρίσει από τουρίστες, σε σημείο μάλιστα να μην έχει πού να τους βάλει, οπότε ο δήμαρχος του Ντουμπρόβνικ έστειλε μήνυμα ότι μπορεί η πόλη να δέχεται μέχρι 8.000 επισκέπτες τη μέρα και όχι παραπάνω και έκανε έκκληση να μην έρχονται όλοι μαζί, σαν στίφη ή σαν κοπάδια, αλλά να μοιράζονται κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου.
Η δική μας περίπτωση, είναι ακόμα καλύτερη, καθώς το όραμα του Bernstein βλέπει μια μόνιμη και όχι περιστασιακή επένδυση, με σχέδιο και στοχοπροσήλωση. Έτσι, ψάχνει από τώρα για την ανεύρεση τοποθεσίας και τη δημιουργία κτηριακών εγκαταστάσεων της Σχολής και του Στούντιο, την ανέγερση αμφιθεάτρου για ζωντανές παραστάσεις θεάτρου και χορού, αλλά και μουσειακού χώρου, που θα φιλοξενούνται έργα τοπικού πολιτισμού.
Ο άνθρωπος ήρθε, είδε, θαύμασε και δεν απήλθε αφήνοντας πίσω μόνο φαεινές ιδέες και κουβέντες του αέρα. Οραματίστηκε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, έκανε focus πάνω σε αυτό και σχεδίασε βήμα-βήμα την υλοποίησή του. Σε σημείο που το σχέδιο αυτό να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση από τον Τσίπρα, για την οργάνωση επενδύσεων για χολυγουντιανές παραγωγές στην Ελλάδα.
Γιατί εμείς εδώ, δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε με αυτό τον τρόπο και παραπαίουμε διαβαίνοντας σε παρωχημένα μονοπάτια περί τουρισμού τύπου Μυκόνου που πλέον μοιάζουν με ανέκδοτο; Επειδή δεν έχουμε οράματα, δεν έχουμε σχέδια και δεν κάνουμε focus. Δεν τα ξέρουμε αυτά καθώς χρόνια τώρα ακολουθούμε την ευκολία της αρπαχτής, του μιμητισμού, του ό, τι νάναι φτάνει να βγαίνουν πέντε ευρουλάκια, να τα τσεπώνουμε και να φεύγουμε χαρούμενοι και ευτυχείς. Πρόσκαιρα και συγκυριακά όλα, στο βασίλειο της Ελλάδος.
Αντί λοιπόν να πουλάμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ας σταθούμε, κράτος, δήμοι και όλοι οι άλλοι συναρμόδιοι, δίπλα στους ξένους οραματιστές, να βοηθήσουμε στην υλοποίηση των δικών τους σχεδίων αφού εμείς δεν τόχουμε. Ελπίζουμε να μην απογοητευτούν οι ξένοι φιλέλληνες και να μην πάρουν για μιαν ακόμη φορά την άγουσα για άλλες πολιτείες…
