ΚΑΙ που βλέπουνε, διαβάζουνε και ακούνε, σε καθημερινή βάση, για τροχαία ατυχήματα, σε πανελλαδικό επίπεδο, με απώλεια ανθρώπινων ζωών, ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας, εξαιτίας της ταχύτητας, τι αλλάζει; Τίποτα.
Τα βλέπουνε, τα διαβάζουνε και τα ακούνε, την ίδια στιγμή που έξω από το σπίτι μας ακούμε να βρυχώνται (κυριολεκτικά) μηχανές ή αυτοκίνητά τους, σκορπίζοντας τον τρόμο.
Όταν οι δρόμοι στη Σύρο δεν προσφέρονται για μεγάλες ταχύτητες, με σήμανση που προειδοποιεί για ανώτατο όριο ταχύτητας, πώς είναι δυνατόν να αναπτύσσονται ταχύτητες που αγγίζουν τα 100 και τα 120 χιλιόμετρα την ώρα, όπως λ.χ στους δρόμους Άνω και Κάτω Μάννα ή στη Λαλακιά;
Είναι δυνατόν, αυτούς τους οδηγούς να μην τους αγγίζει η είδηση του θανάτου νέων ανθρώπων οι οποίοι είτε φεύγουν από τη ζωή μετά από πρόσκρουση του οχήματός τους με σταθερό σημείο είτε αφαιρούν ζωή άλλων εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας;
Με τι μετράρι μετράνε τη ζωή τη δική τους ή τη ζωή συνανθρώπων τους, όταν την αφαιρούν, θεωρώντας (στη δεύτερη περίπτωση) πως ένα σπαραξικάρδιο «συγγνώμη» τους, είναι αρκετό για να σβήσει τον πόνο και τη δυστυχία που έχουν σκορπίσει γύρω τους;
