Οι δεσμεύσεις δεν είναι αρκετές
Για ένα άτομο το ταξίδι μέχρι τον Πειραιά κοστίζει τουλάχιστον 100 ευρώ
Από εγγυήσεις, χορτάσαμε
Ανεπαρκείς στο ευρύ κοινό και ειδικά στους νησιώτες φαίνονται οι διαβεβαιώσεις για σταθεροποίηση των τιμών των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, που έγιναν από τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλη Κικίλια, από τη Σύρο κατά την επίσκεψή του την Πρωτομαγιά. Το κόστος των τιμών ήδη έχει φτάσει σε επίπεδα δυσβάσταχτα, σημειώνοντας μεγαλύτερη άνοδο αμέσως μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία και την παρεπόμενη ενεργειακή κρίση. Ωστόσο, οι τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων αν και ακολούθησαν την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, δεν μειώθηκαν όταν αυτές έπεσαν, αντιθέτως μάλιστα κινδυνέψαμε να τις δούμε να ανεβαίνουν επιπλέον, ως συνέπεια νέων περιβαλλοντικών ρυθμίσεων της ΕΕ. Οι αυξήσεις υπολογιζόντουσαν μέχρι και 15%, ωστόσο, αυτή η εξέλιξη αποσοβήθηκε με την αμφιλεγόμενη απόφαση του Υπουργού να μειώσει κατά 50% τα λιμενικά τέλη, κάτι που συνεπάγεται τη μείωση των εσόδων των λιμενικών ταμείων. Ο ίδιος ο Υπουργός απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του «Λ» είχε δηλώσει ότι το κενό των εσόδων θα καλυφθεί λέγοντας συγκεκριμένα: «Το ποσό το οποίο μειώνουμε το δίνουμε από το Πράσινο Ταμείο του Υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος για έργα στο λιμάνι».
Ζητώντας από τους πολίτες να αξιολογήσουν τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες εισπράξαμε μία γενικευμένη αγανάκτηση καθώς και τη γενική αίσθηση ότι αυτές δεν είναι αρκετές. Ενδεικτική είναι η τοποθέτηση της ΚΚ που εκφράζει ανησυχία και για την άνοδο των ναύλων των φορτηγών οχημάτων και για το ποια επίδραση θα έχει αυτή στις τιμές των προϊόντων και το γενικό κόστος ζωής: «Οι δεσμεύσεις δεν είναι καθόλου αρκετές, χρειάζεται κάποια θεσμική ρύθμιση διότι τα εισιτήρια διαρκώς αυξάνουν και εκτός της ανόδου καθεαυτού του κόστους ταξιδιού, οι πολίτες και ακόμα περισσότερο οι νησιώτες επιβαρύνονται και μετακύλιση κόστους σε προϊόντα, που ανεβαίνουν λόγω της αύξησης των μεταφορικών. Σε μια κανονική χώρα που είναι γεμάτη νησιά και αναφέρεται συνεχώς στη νησιωτικότητα θα έπρεπε όχι να δεσμεύεται για μη αύξηση αλλά να φροντίσει για τη μείωση του κόστους διαμονής στα νησιά για να μην ερημώσουν από μόνιμους κατοίκους, και να μην είναι μόνο καλοκαιρινοί προορισμοί»
Με τον πιο γλαφυρό τρόπο περιγράφει ο Δ.Κ. το διαρκή φόβο για τις τιμές: «Ζούμε με την ανησυχια της αύξησης των τιμών , ακούμε λόγια που δεν έχουν γίνει πράξεις . Μέχρι στιγμής δεν έχω παρατηρήσει σταθερότητα στις τιμές , παρά μόνο αυξήσεις. Χρειάζονται ενέργειες για την μείωση τους , το στιγμιαίο πάγωμα δεν είναι επαρκές.»
Έλλειμμα εμπιστοσύνης εκφράζει η Ι.Σ. και για τις εγγυήσεις που έχουν δοθεί για καταβολή του Μεταφορικού Ισοδυνάμου: « Από εγγυήσεις, χορτάσαμε. Δεν υπολογίζουμε εδώ και χρόνια στο Μεταφορικό Ισοδύναμο, διότι ούτε ξέρουμε πότε θα καταβληθεί κάθε φορά και επομένως ο σκοπός του –που είναι να εξισώνεται το κόστος μετακινήσεων σαν να μέναμε στην ηπειρωτική χώρα – να μην ικανοποιείται. Την τελευταία φορά που μου καταβλήθηκε το Μεταφορικό Ισοδύναμο ήταν τον περασμένο Οκτώβριο, για ταξίδια του 2022, δηλαδή δύο χρόνια αργότερα! Πώς να υπολογίζω σε αυτό; Έχει χάσει το νόημα του. Το κόστος των εισιτηρίων είναι απλησίαστο. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να οργανώσουμε ταξίδι στην Αθήνα ή αλλού όταν μόνο για ένα άτομο το ταξίδι μέχρι τον Πειραιά κοστίζει τουλάχιστον 100 ευρώ.»
Σε αντίστοιχο μήκος κύματος απαντά και η Α.Α.: «Φυσικά και συμμερίζομαι αυτήν την ανησυχία ως φυσική ακολουθία, σίγουρα θα μετακυλήσει το κόστος στους επιβάτες, σε συνδυασμό και με τα τρέχοντα γεγονότα στον παγκόσμιο χάρτη που θα επηρεάσουν τις τιμές καυσίμων . Σταθερότητα δεν έχω νοιώσει γιατί πολλές φορές έχει τύχει να πρέπει να πάρω ταχύπλοο και κάθε φορά εκπλήσσομαι με τις νέες τιμές που όλο και ανεβαίνουν. Νομίζω εξάλλου οι τιμές σταθερά ανεβαίνουν τα τελευταία χρόνια. Είμαι δικαιούχος του Μεταφορικού Ισοδυνάμου αλλά πρακτικά δεν μας βοηθάει άμεσα. Αν δηλαδή κάποιος πρέπει εκτάκτως να μετακινηθεί λόγω ανάγκης δεν έχει άμεση εξυπηρέτηση από το μεταφορικό ισοδύναμο.»
Τέλος, φόβο για μετακύλιση του κόστους της αύξησης των ναύλων στις τιμές των προϊόντων εκφράζει και ο Μ.Σ.: «Σαφώς η άνοδος στα ναύλα των φορτηγών δημιουργεί εύλογη ανησυχία για τη μετακυλιση του κόστους στους καταναλωτές. Θεωρώ ότι είναι χειρισμός για να μη χρεωθεί η κυβέρνηση την αύξηση. Σε επικοινωνία με πρακτορείο μου είπαν ότι δεν έχουν δει σημαντικές διαφοροποιήσεις, στα συμβατικά πλοία τουλάχιστον. Σαφώς δεν με καλύπτει η δέσμευση. Η εμπειρία μας μέχρι σήμερα λέει ότι οι δηλώσεις δεν παράγουν νομικά, αποτελέσματα. Άλλωστε η μη αύξηση δεν ενοχλεί καθόλου τους πλοιοκτήτες, θίγει έσοδα των λιμενικών ταμείων, μια επιλογή που θα θίξει άλλους τομείς.»
