«Αν  η αρχική ιδέα της ρύθμισης-σσ. ποσόστωση 60-40% υπέρ των γυναικών- έχει να κάνει με την τόνωση της συμμετοχής των γυναικών, νομίζω, πως δεν εξασφαλίζεται κατ’ αυτό τον τρόπο η ουσιαστικότερη ενασχόληση των γυναικών με την πολιτική και την αυτοδιοίκηση… Ως ρύθμιση, εν τέλει, καταστρατηγεί την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων, οι οποίοι επιθυμούν να θέσουν τον εαυτό τους στην κρίση των δημοτών… Σε περιπτώσεις περιοχών, που δεν υπάρχει ενδεχομένως μεγάλη προθυμία για συμμετοχή στα ψηφοδέλτια, αυτό μπορεί να δημιουργεί και μία στρέβλωση. Δηλαδή, να μπαίνουν υποψήφιοι, είτε από το ένα, είτε από το άλλο φύλο, με έναν τρόπο καταχρηστικό, απλά και μόνο, για να καλύπτεται η ποσόστωση και για μένα, αυτό είναι λάθος» (δηλώσεις του νυν και υποψήφιου Δημάρχου Σύρου-Ερμούπολης κ. Γιώργου Μαραγκού για τη ρύθμιση της ποσόστωσης των γυναικών στον «Κλεισθένη»)

Σίγουρα οι γυναίκες, που αποτελούν το υπερδιπλάσιο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού, δεν μπορούν πλέον σήμερα να ονομάζονται το «αδύνατο φύλο». Μέσα στη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας, μετά από αιματηρούς και πολλές φορές βίαιους αγώνες, κατακτήσαμε δικαιώματα, με πρώτο το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, και ισονομία σε όλα σχεδόν τα επίπεδα. Τουλάχιστον στις δυτικές κοινωνίες.

Σήμερα εμείς οι γυναίκες δεν είμαστε πλέον οι παρίες της κοινωνίας, δεν είμαστε μηχανές αναπαραγωγής ή σεξιστικά εργαλεία, δεν είμαστε πια κλεισμένες στα σπίτια μας και δούλες του αρσενικού, μορφωνόμαστε, πηγαίνουμε σε σχολεία και πανεπιστήμια, εργαζόμαστε, με λίγα λόγια είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι με τη δική μας βούληση και μπορούμε πια να διαχειριζόμαστε τα του οίκου μας και τα της ζωής μας.

Σήμερα εμείς οι γυναίκες είμαστε «το άλλο μισό του ουρανού». Πολλές φορές μάλιστα, γίνεται και  αντιστροφή των ρόλων. Το ανδρικό φύλο, κουρασμένο από τον πατερναλισμό αιώνων, παρηκμασμένο από την μακραίωνη άσκηση της εξουσίας και της δύναμης, μέσα, γύρω και έξω από το σπίτι και την οικογένεια, κατάκοπο από την συνεχή προσπάθεια να επιβάλλει με τη βία τη θέλησή του ή ακόμη και από το άγος του κουβαλητή της οικογενειακής επιβίωσης, έχει παραδώσει, αναγκαστικά και όχι πάντα οικειοθελώς, τα σκήπτρα σε εμάς τις γυναίκες, που έχουμε πλέον αναλάβει διπλούς και τριπλούς ρόλους.

Έτσι λοιπόν θα έλεγε κανείς ότι η ποσόστωση των γυναικών στις εκλογές, είναι κάτι αχρείαστο, αφού η ισότητα των φύλων έχει πλέον επιτευχθεί.

Πλην όμως, τι γίνεται στους χώρους της πολιτικής, στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στο χώρο της εξουσίας; Εκεί, υπάρχει έλλειμμα στην ισότητα. Εκεί, όλοι είναι ίσοι, αλλά κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους… Και αυτοί οι «κάποιοι», είναι, φυσικά, άνδρες.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας παρουσιάστηκαν και γυναίκες που κυβέρνησαν μεγάλα κράτη, ακόμα και αυτοκρατορίες. Αλλά τις μετράμε στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η ανδροκρατία καλά κρατεί στους χώρους της πολιτικής εξουσίας.

Στη χώρα μας έχουν πράγματι αναδειχθεί ικανότατες γυναίκες πολιτικοί, ιδιαίτερα κατά την μεταπολιτευτική περίοδο. Έχουμε να λέμε για γυναίκα πρόεδρο της Βουλής, για γυναίκες υπουργούς, για βουλευτίνες, ακόμα και για δημαρχίνες.

Αλλά μέχρι εκεί. Η Ελλάδα δεν έχει αναδείξει ποτέ στη μακραίωνη ιστορία της, γυναίκα πρωθυπουργό. Ή γυναίκα αρχηγό κόμματος-εκτός και αν υπάρχει κάποιο παράδειγμα που ξεχνάω…

Οι γυναίκες ανεβαίνουν τα σκαλιά της κοινωνικής και πολιτικής καταξίωσης, αλλά μέχρι τη μέση. Από κει και πάνω, συνωστίζονται οι αρσενικοί και οι θέσεις είναι κατειλημμένες από το πάλαι ποτέ «ισχυρό φύλο». Δηλαδή, από κει και πάνω όπου παίρνονται οι αποφάσεις.

Έτσι λοιπόν, δεν καταλαβαίνουμε τις αντιρρήσεις του νυν δημάρχου για τον θεσμό της ποσόστωσης των γυναικών στην τοπική Αυτοδιοίκηση. Προφανώς η κουλτούρα και η νοοτροπία του δεν τον αφήνουν να δει την αναγκαιότητα του μέτρου. Ναι κύριε νυν και υποψήφιε δήμαρχε,  εμείς οι γυναίκες του 2019, δεν θέλουμε να μας χαριστεί τίποτα που δεν το αξίζουμε, αλλά θέλουμε ζωτικό χώρο-απ’ αυτόν που εσείς κατέχετε εδώ και αιώνες- για να ανοίξουμε τα φτερά μας, να αναπτύξουμε τις ικανότητές μας και να αποδείξουμε όχι μόνον ότι μπορούμε να κυβερνάμε, αλλά ότι μπορούμε να το κάνουμε καλύτερα από εσάς. Γιατί εμείς είμαστε η δύναμη της ζωής κι εμείς θα δώσουμε ζωή στον πλανήτη που εσείς, με τις πολιτικές σας, έχετε καταστρέψει. Γιατί μόνον εμείς οι γυναίκες, όταν η εξουσία περάσει στα χέρια μας, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε τους πολέμους και την αποψίλωση όλων των φυσικών πόρων του πλανήτη. Θα μου πείτε, υπήρξαν και γυναίκες που κυβέρνησαν σαν άνδρες. Έ λοιπόν, δώστε μας την ευκαιρία να αποδείξουμε ότι μπορούμε να κυβερνήσουμε σαν γυναίκες, δίνοντας προτεραιότητα στη ζωή που εμείς προσφέρουμε, με αγάπη