Πολύς λόγος γίνεται πάλι στις ημέρες μας για τα λογής-λογής «ρουσφέτια» που έκαναν και ενδεχομένως συνεχίζουν να κάνουν οι πολιτικοί –εκλεγμένοι και μη- προκειμένου να …εξυπηρετήσουν τους «πολίτες-πελάτες» σε μιαν …ανάγκη τους!
Έτσι είναι! Αν δεν τρέξει το «παιδί του λαού», ποιος θα νοιαστεί γι’ αυτή την έρμη χώρα; Άλλωστε, γι’ αυτό δεν εκλέγονται οι «εθνοπατέρες»; Γι’ αυτό δεν τρέχουν σε γάμους, βαφτίσια, μνημόσυνα και κηδείες; Πάντα κοντά και στο πλευρό μας, στις χαρές και τις λύπες μας; Τι θα πει «ρουσφέτι»; Πρώτη φορά το ακούμε; Τετρακόσια χρόνια επί «οθωμανικής αυτοκρατορίας» με ρουσφέτια δεν επιζήσαμε; Λίγο το καλόπιασμα του αγά, λίγο οι πονηριές του Ρωμιού, έτσι καταφέραμε και αντέξαμε τη σκλαβιά, μέχρι που επαναστατήσαμε! Ε, μετά από τετρακόσια χρόνια πώς θα αποβάλλαμε τη συνήθεια του ρουσφετιού; Είχε στο DNA μας, είχε γίνει «δεύτερη φύσις»!
Για το λόγο αυτό και όσοι ξένοι μελετούν την σύγχρονη Ελλάδα, απορούν με αυτή την «συνήθεια» και το ιδιόρρυθμο «πελατειακό σύστημα» που έχει πλέον γίνει άγραφος νόμος! Τώρα ποιοι είναι οι «πελάτες» και ποιοι οι «εκμεταλλευτές», ε, αυτό πια είναι λιγάκι διφορούμενο! Άλλοτε ο βολευτής «πουλάει» ενδιαφέρον κι εξυπηρέτηση στον ψηφοφόρο, από τον οποίο περιμένει ψήφους και άλλοτε ο ψηφοφόρος προσφέρει ψήφους στον πολιτικό με την προϋπόθεση να «εξυπηρετήσει» κάποιον ή κάποιους δικούς του! Και μην ακούτε που κάποιοι πολιτικοί αντίπαλοι της εκάστοτε κυβέρνησης καταγγέλλουν τα ρουσφέτια (εξυπηρετήσεις για τους έχοντες και το καρπούζι και το μαχαίρι)! Αυτά τα λένε, όσο είναι στην αντιπολίτευση! Μόλις έρθουν στα πράγματα, θα αρχίσουν να …εξυπηρετούν κάθε «αναγκεμένο πολίτη» και με τη σειρά τους οι πρώην κυβερνητικοί και νυν αντιπολιτευόμενοι θα μιλούν για …ρουσφέτια!
Έρχεται τώρα και η ευρωπαία εισαγγελέας και δηλώνει: «Δεν μπορώ να ακούω, έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα»! Κάποιος θα έπρεπε να της πει την ατάκα από την ταινία «Μπραζιλέρο»: «Τι το περάσατε εδώ, για κάποιο σοβαρό κράτος;» Αν βρισκόταν για λίγο στη Βουλή, στη «συζήτηση» (μάλλον …διάλογο κωφών!) για παραπομπή σε δίκη πολιτικών λόγω των παράνομων επιδοτήσεων, ανύπαρκτων αμνοεριφίων, σε ανύπαρκτα ή απίθανα «βοσκοτόπια», θα άκουγε τα «επιχειρήματα» και τις …δακρύβρεχτες υπέρ των ψηφοφόρων αιτιάσεις-δικαιολογίες βολευτών και υπουργών, την ώρα που ο ένας …αθώωνε τον άλλον (από σεβασμό στην Δικαιοσύνη βεβαίως-βεβαίως!), μάλλον θα απέφευγε όχι μόνο να επισκεφτεί το «Ελλαδιστάν» ξανά, αλλά ούτε και πάνω από τον …εναέριο χώρο του να περάσει!
Σκεφτείτε, λέει, να υλοποιηθεί η «πρωτοπόρος ιδέα» να ψηφιστεί ασυμβίβαστο Υπουργού και Βολευτή! Τότε να δείτε τι χαμός και …συναγωνισμός θα υπάρχει μεταξύ αυτών που κυνηγάνε σταυρούς για να εκλεγούν και εκείνων που χωρίς να αναλωθούν σε εκλογικό αγώνα θα γίνονται απευθείας …υπουργοί! Τι ωραία ατμόσφαιρα, ε;
Ρουσφέτι, λέει, και πράσινα άλογα! Ποιος θα τολμήσει να το …καταργήσει! Οι ίδιοι οι ψηφοφόροι, που την μία μέρα καταγγέλλουν τις πελατειακές σχέσεις, την επομένη, όταν χρειαστούν «προσωπική εξυπηρέτηση», θα προστρέξουν σ’ αυτούς που μέχρι χτες κατηγορούσαν!
Πιο εύκολα θα καταργηθούν οι γιορτές και τα ταρατατζούμ, παρά το ρουσφέτι, συγγνώμη οι εξυπηρετήσεις έπρεπε να πω! Ο μόνος που τόλμησε κάποτε να εισηγηθεί την κατάργησή τους ήταν ο Γεώργιος Σουρής, σε ένα ποίημά του με τίτλο ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ. Μεταξύ άλλων έγραψε με τη σατιρική διάθεση που τον χαρακτήριζε: «…καταργούμεν δε προσέτι και το δίκαιον ακόμη και το άδικον ρουσφέτι»! Οι εποχές άλλαξαν, ο Σουρής «έφυγε» πριν από 100 χρόνια, αλλά το ρουσφέτι παραμένει ακλόνητο και σταθερό! «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα το …ρουσφέτι μένει! Μας κυβερνά, μας τυραννά κι όλους μάς …παρασέρνει»!
Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι,
και σας φιλώ με αγάπη,
Μ. ΠΡΟΠΕΤΗΣ
*Αμέτι μουχαμέτι: Ντε και καλά, οπωσδήποτε
