Ο επικεφαλής της “Λαϊκής Συσπείρωσης” Νικόλας Καΐλης μίλησε στον “Λ” για τον πρώτο χρόνο της νέας Δημοτικής Αρχής και ανέλυσε τις συνέπειες της πανδημίας καθώς και τα μέτρα υποστήριξης που χρειάζεται άμεσα η τοπική οικονομία του νησιού.
Αρχικά, θα ήθελα να κάνετε μια συνοπτική κριτική για το πώς κύλησε αυτός ο πρώτος χρόνος διακυβέρνησης της νέας Δημοτικής Αρχής;
Κοιτάξτε, εμείς κοιτάμε πίσω από τα πρόσωπα και να κρίνουμε με βάση την ασκούμενη πολιτική. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή και ταυτόχρονα πολύ δύσκολη περίοδο, όπου από τη μια έχουμε την πανδημία να επανέρχεται και την υγεία του λαού να «παίζεται στα ζάρια» από την κεντρική κυβερνητική πολιτική και από την άλλη έχουμε την επερχόμενη οικονομική κρίση την οποία όπως όλα φανερώνουν θα την πληρώσει για μια ακόμη φορά το σύνηθες υποζύγιο, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι – μικροί επαγγελματίες και συνταξιούχοι. Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση ρίχνει όλη την ευθύνη της κοινωνικής πολιτικής και της υγείας όπως έχει ήδη κάνει με την παιδεία, στην Τοπική Διοίκηση. Tην ίδια στιγμή, όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις διαχρονικά, μειώνουν την κρατική χρηματοδότηση προς αυτήν, λέγοντας ουσιαστικά «…τώρα κολύμπα»!
Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, από το ζήτημα που έχει προκύψει τώρα με τα οικονομικά του Δήμου όπου ακόμα και αυτά τα μέτρα ανακούφισης των επαγγελματιών, προκαλούν μείωση των εσόδων του, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να κάνει εκπτώσεις από την κάλυψη των αναγκών των δημοτών, όπως πρόσφατα με το πάγωμα της προμήθειας του απορριμματοφόρου, ώστε να «βγουν» οι ισολογισμοί. Ανταποδοτική λειτουργία, Δήμος επιχειρηματίας και Δήμος με ουσιαστικό κοινωνικό πρόσωπο για το λαό, δε συνάδουν.
Εμείς λέμε πως αυτή η κατάσταση, έτσι όπως έχει, δεν χρειάζεται έναν ακόμα διαχειριστή και σε τοπικό επίπεδο. Γιατί, στην τελική να προσπαθεί κάποιος να «σώσει τα πράγματα», αφού όλο το οικοδόμημα λειτουργεί εις βάρος μας. Τι μας προσφέρει; Ανεργία ή κακοπληρωμένη εργασία, κοψίματα σε συντάξεις, συνεχείς περιορισμούς στο δικαίωμα μας στην υγεία και στο δικαίωμα των παιδιών σε μόρφωση – παιδεία και το βαρέλι, δυστυχώς δεν έχει πάτο… Αυτό που χρειάζεται είναι δημοτικές αρχές, που δεν θα φοβούνται να έρθουν σε ρήξη με την κεντρική πολιτική ώστε να μπουν σε πρώτο πλάνο οι δικές μας σύγχρονες ανάγκες.
Πού θεωρείτε ότι οφείλεται το γενικευμένο τεταμένο πολιτικό κλίμα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δημοτικών συμβουλίων;
Εντάσεις μέσα σε ένα πολιτικό όργανο, συγκροτούμενο από διαφορετικές παρατάξεις πάντα θα υπάρχουν και, να σας πω, το να υπάρχει πολιτική διαπάλη και ιδεολογικοί διαξιφισμοί εντός ενός τέτοιου οργάνου είναι επιθυμητό.
Από την άλλη το να δημιουργούνται εντάσεις μόνο για τα «μάτια του κόσμου» σε επουσιώδεις λεπτομέρειες, δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό πέρα από τις εντυπώσεις και την ανάγκη ανάδειξης ανύπαρκτων ή ανούσιων διαχωριστικών γραμμών, σε αντιπολιτευτική λογική.
Θεωρείτε ότι ένα νέο γενικευμένο lock down θα λειτουργήσει ευεργετικά στο υγειονομικό κομμάτι και ποιες παρενέργειες θα φέρει στην οικονομική ζωή του τόπου;
Η Κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα δεν πήρε κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης του δημοσίου συστήματος υγείας. Αντιθέτως, προσάρμοσε τα υγειονομικά πρωτόκολλα στις απαιτήσεις των μεγαλοξενοδόχων, των διάφορων αεροπορικών εταιρειών, των εφοπλιστών και των μεγαλοκαρχαριών της υγείας. Είναι πρόκληση, λοιπόν, η κυβέρνηση να λέει ότι εκείνη “κάνει ό,τι μπορεί” και να επαναφέρει ως βασικό πρόβλημα την “ατομική ευθύνη”. Δείτε για παράδειγμα τι συνέβη εδώ, στη Σύρο. Ενώ ο αρχικός σχεδιασμός της κυβέρνησης ήταν το νοσοκομείο να διενεργεί τα μοριακά τεστ όλων των Κυκλάδων, σε μια νύχτα το νοσοκομείο υποβαθμίστηκε με την απομάκρυνση του μοριακού αναλυτή, ενώ μόνο μετά από τη διαμαρτυρία των υγειονομικών και εργατικών σωματείων, αποφασίστηκε η αντικατάσταση του από αναλυτή πολύ περιορισμένων δυνατοτήτων, ο οποίος όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, δεν μπορεί να καλύψει καν τις τωρινές ανάγκες του νοσοκομείου, πόσο μάλλον σε περίπτωση περεταίρω έξαρσης της πανδημίας.
Σε αυτή τη λογική οποιαδήποτε περιοριστικά μέτρα, lockdown μερικό ή γενικό, και να παρθούν δε θα φέρουν αποτέλεσμα εφόσον δεν συνοδευτούν από συγκεκριμένα μέτρα όπως, η σύσταση μόνιμου μηχανισμού επιδημιολογικής επιτήρησης και δειγματοληπτικής παρακολούθησης της επιδημίας σε πραγματικό χρόνο, η επάρκεια ανθρώπινου δυναμικού και διαγνωστικών μέσων στις υπηρεσίες δημόσιας Υγείας και η ολόπλευρη θωράκιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και των νοσοκομειακών υποδομών του ΕΣΥ αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση της επιδημικής κρίσης την επόμενη περίοδο.
Τι διδαχτήκαμε από την πανδημία του κορωνοϊού σε τοπικό επίπεδο;
Όλη η περίοδος από την εφαρμογή των πρώτων περιοριστικών μέτρων μέχρι σήμερα είναι ένα διάστημα πλούσιο σε διδάγματα και συμπεράσματα. Αναφερθήκαμε προηγουμένως σε κάποια συμπεράσματα που αφορούν την ίδια τη λειτουργία του Δήμου όσον αφορά το κομμάτι των οικονομικών του και κατά πόσο μπορεί να είναι βιώσιμο και φιλολαϊκό το μοντέλο της επιχειρηματικής λειτουργίας του. Επιπλέον, αποδείχτηκε πόσο δίκιο είχαμε όταν, τόσο ως ΚΚΕ αλλά και ως Λαϊκή Συσπείρωση, προειδοποιούσαμε πως η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και η αποθέωση της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας από κόμματα, κυβερνήσεις αλλά και υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις, με το ταυτόχρονο ξήλωμα των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, άφηνε την οικονομία ιδιαίτερα εκτεθειμένη σε διακυμάνσεις της παγκόσμιας οικονομίας και μάλιστα με πολλαπλασιαστικό τρόπο.
Αποδείχτηκε πως η αντιμετώπιση της Υγείας ως εμπόρευμα, ως ένα ακόμη πεδίο κερδοφορίας προφανώς και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην ανάγκη του λαού για σύγχρονες δωρεάν παροχές υγείας-πρόνοιας. Και αυτό δεν αφορά μόνο τις αυξημένες ανάγκες που δημιουργήθηκαν την περίοδο της πανδημίας, καθώς ήταν εμφανής και από πριν η διάλυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, από την απαξιωμένη έως και ανύπαρκτη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, μέχρι τα μεγάλα νοσοκομεία που δεν περίμεναν την πανδημία για να βρεθούν στα όριά τους.
Αντίστοιχα είναι και τα προβλήματα στην Παιδεία, με το βάρος να ρίχνεται μόνο στη χρήση μάσκας και να αφήνεται στο περιθώριο το ότι δεν υπήρξε καμία μέριμνα για τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά αίθουσα, της πρόσληψης μεγαλύτερου αριθμού εκπαιδευτικών, της εξασφάλισης της μεταφοράς των μαθητών και του καθαρισμού των σχολικών κτιρίων. Ας σημειώσουμε εδώ, πως σε αυτές τις συνθήκες ο Δήμος προχώρησε στην πρόσληψη του ίδιου αριθμού σχολικών καθαριστριών, ενώ οι ανάγκες σε απολύμανση-καθαριότητα είναι πολύ μεγαλύτερες. Επιπλέον, στο νησί μας έχουμε τμήματα των 26 και 27 μαθητών κάτι το οποίο είναι απαράδεκτο, ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες. Η Δημοτική Αρχή, σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, θα έπρεπε να έχει ήδη εξασφαλίσει κατάλληλους χώρους ώστε να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών.
Ας σκεφτούμε τέλος και το άλλο. Σε όλο το διάστημα της καραντίνας, ποιοι κράτησαν την κοινωνία όρθια; Οι εφοπλιστές και οι μεγαλοβιόμήχανοι ή μήπως οι διάφοροι κλινικάρχες; Ούτε κατά διάνοια. Οι εργαζόμενοι, οι εμποροϋπάλληλοι, οι ντελιβεράδες, οι νοσηλευτές και οι γιατροί ήταν αυτοί που έδειξαν στην πράξη πως «χωρίς αυτούς γρανάζι δεν γυρνά..»
Ποιες κινήσεις πιστεύετε ότι πρέπει να γίνουν από δω και πέρα για να στηριχτεί η τοπική οικονομία;
Αφήνουμε πίσω μας ένα υποτονικό καλοκαίρι και βλέπουμε την νέα οικονομική κρίση να βρίσκεται στη γωνία και να φορτώνεται για μια ακόμη φορά στις δικές μας πλάτες. Αυτοαπασχολούμενοι, μικροεπαγγελματίες και εργαζόμενοι στον τουρισμό-επισιτισμό, στον ιδιωτικό τομέα γενικότερα, έχουν μπροστά τους ένα δύσκολο χειμώνα. Αυτούς έχουμε εμείς στο μυαλό μας όταν μιλάμε για «τοπική οικονομία». Εδώ χρειάζονται άμεσα και ουσιαστικά μέτρα στήριξης και όχι «ασπιρίνες», τα μέτρα που μέχρι στιγμής έχουν εξαγγελθεί δεν επαρκούν. Σε τοποθέτηση μας το Μάη, έχουμε αναφερθεί εκτενώς στο πλαίσιο των μέτρων που πιστεύουμε πως πρέπει να παρθούν και συνοψίζονται στα εξής:
- διασφάλιση πως κανένας εργαζόμενος, άνεργος ή και αυτοαπασχολούμενος δεν θα μείνει χωρίς αξιοπρεπές εισόδημα.
- κατάργηση όλων των αντεργατικών-αντιλαϊκών Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου.
- απαλλαγή και κούρεμα χρεών για τα λαϊκά στρώματα.
- επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ και πλήρη κατάργηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος και τέλους επιτηδεύματος, για πλήρη απαλλαγή από τις ατομικές ασφαλιστικές εισφορές για όσο διάστημα διαρκούντα μέτρα της πανδημίας χωρίς απώλεια συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.
