Ίσως επιτάθηκε το πρόβλημα με την ψηφιακή πιπίλα
Σε σχολείο με 180 μαθητές, υπάρχουν 15 γνωματεύσεις παιδιών για παράλληλη στήριξη
Από τον Σεπτέμβριο, σύμφωνα με τις εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη, η Παράλληλη Στήριξη επεκτείνεται και στο Ολοήμερο Σχολείο, ένα μέτρο που αναμένεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο για τα παιδιά με αναπηρία ήκαι ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και τις οικογένειές τους. Οι μαθητές που ήδη έχουν εγκριθεί για Παράλληλη Στήριξη στο κανονικό σχολικό πρόγραμμα, θα μπορούν να υποστηρίζονται και στο ολοήμερο. Το μέτρο προσφέρει πλήρη κάλυψη της σχολικής ημέρας, ενισχύοντας την ένταξη, την ασφάλεια και τη συνέπεια στη μαθησιακή υποστήριξη. Αφορά τόσο το δημοτικό όσο και το νηπιαγωγείο και αποτελεί σημαντικό βήμα για την επίτευξη ενός συμπεριληπτικού σχολείου στην πράξη.
Σύμφωνα με δηλώσεις εκπαιδευτικού από τη Σύρο,που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, τα τελευταία χρόνια έχει εκτοξευτεί ο αριθμός παιδιών που διαγιγνώσκονται επίσημα με αυτισμό ή ΔΕΠΥ (διάσπαση προσοχής), με τους εκπαιδευτικούς που είναι επιφορτισμένοι με αυτό το έργο να μην επαρκούν να καλύψουν πλέον τον αυξημένο όγκο των περιπτώσεων αυτών, όπως τονίζει. Προσθέτει δε, πως η χρονιά ξεκίνησε με μεγάλα κενά στον συγκεκριμένο τομέα τα οποία ευελπιστεί στη δεύτερη φάση της διαδικασίας προσλήψεων στις 21-22 του τρέχοντος μηνός, εν μέρει να καλυφθούν
Αυξανόμενη ταχύτητα
«Έχει να κάνει με τις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Δυσλεξία, δυσαριθμησία … Με την παρέμβαση και τις ασκήσεις τις εξατομικευμένες, υπάρχει μεγάλη βελτίωση σε παιδιά με εδικές μαθησιακές δυσκολίες, όσο και σε αυτά με σύνδρομα Ασπεγκε, ή διαταραχές στο φάσμα, το ΔΕΠΥ που είναι η διάσπαση προσοχής, η υπερκινητικότητα» λέει, προσθέτοντας: «Το καλό είναι να μπορούμε να τα διαγνώσουμε νωρίς και να γίνει η παρέμβαση άμεσα ώστε να είναι λειτουργικό το άτομο. Το παιδί κι ο ενήλικας αργότερα πολίτης. Στην εκπαίδευση, λοιπόν, με παράλληλη στήριξη, μιλάμε για διαταραχές ή για σπάνια σύνδρομα, που είναι για τη γενική αγωγή. Δε μιλάμε ότι αυτό το παιδί είναι για Ειδικό Δημοτικό ή Ειδικό Γυμνάσιο κλπ. Το γενικότερο πλαίσιο είναι ότι τελευταία όλο και αυξάνονται οι μαθητές που έχουν τέτοια σύνδρομα (λειτουργικός αυτισμός ή ΔΕΠΥ)».
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του,είναι η ραγδαία αύξηση του αριθμού των παιδιών που ταλαιπωρούνται από τα ανωτέρω σύνδρομα: «Αυτό που παρατηρούμε, συζητώντας με όλες τις Κυκλάδες, αλλά και πανελλήνια, είναι ότι πριν από 10 χρόνια μπορεί να είχαμε στα 10 δημοτικά της Σύρου, έναν ή δύο αυτισμούς, τώρα, σε κάθε δημοτικό έχουμε οπωσδήποτε κάποιο μαθητή με αυτισμό ή ΔΕΠΥ. Υπάρχει, δηλαδή, μια αυξανόμενη ταχύτητα και μιλάμε για πραγματικές γνωματεύσεις, γιατί κάποιες φορές έχουν ακουστεί ότι γίνονται υπεργνωματεύσεις. Όμως δεν είναι έτσι» υπογραμμίζει.
Πολυπαραγοντικό το πρόβλημα
Στο ερώτημα πού αποδίδει την εκτίναξη των κρουσμάτων, ξεκαθαρίζει πως είναι πολυπαραγοντικό το πρόβλημα: «Οι μελέτες δείχνουν ότι δεν οφείλεται μόνο σε ένα λόγο. Σαφώς υπάρχει μια γενετική προδιάθεση, αλλά όχι μόνο αυτό» λέει χαρακτηριστικά, και συνεχίζει: «Παρατηρείται μια τεράστια αύξηση, ειδικά της ΔΕΠΥ, και του αυτισμού, μετά από τον εγκλεισμό του covid. Ίσως επιτάθηκε με την ψηφιακή πιπίλα. Από έξι μηνών, στην παραλία, νέοι γονείς ή και μεγαλύτερης ηλικίας έχουν στο καρότσι εφαρμοσμένο το τάμπλετ ή το κινητό για να βλέπει διάφορα το βρέφος. Σίγουρα δεν φταίει μόνο αυτό, όμως συντείνει . Οι έρευνες, ωστόσο, είναι αυτές που θα αποδείξουν πού οφείλεται η εκτίναξη των κρουσμάτων» τονίζει
Συνεχίζοντας επικαλείται περίπτωση σχολείου στον Πειραιά με 180 μαθητές, στο οποίο υπάρχουν 15 γνωματεύσεις παιδιών για παράλληλη στήριξη. Κάνει δε γνωστό, ότι ενώ υπάρχει τεράστια αύξηση στα ποσοστά των αναγκών των παιδιών, οι προσλήψεις νέων αναπληρωτών συναδέλφων για το σκοπό αυτό δεν επαρκούν και γίνονται με το σταγονόμετρο: «Στην πρώτη φάση των αναπληρωτών, έχουμε λιγότερες προσλήψεις εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης από τι πραγματικές ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε σχολείο ο Σύλλογος Διδασκόντων θα πρέπει να ζυγίζει τις ανάγκες, να θέσει κάποια κριτήρια και προτεραιότητες. Αναγκαστικά,όμως, μοιραζόμαστε μεταξύ μας, τον εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης. Οι διδακτικές ώρες μιας τάξης είναι 30, γιατί μπαίνουμε και εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων. Άρα, κάποιοι εκπαιδευτικοί δεν έχουμε μέσα εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης, που σημαίνει ότι κάνουμε τον ζογκλέρ για να τα βγάλουμε πέρα. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα σχολεία. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης. Στις 21-22 Σεπτέμβρη περιμένουμε τη δεύτερη φάση που εκεί πιστεύουμε ότι θα καλυφθούν κάποια κενά και θα γίνει λίγο πιο ανθρώπινη η κατάσταση. Γιατί οι ανάγκες είναι πάρα παρα πολύ μεγάλες» προσθέτοντας: «Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια μεγαλύτερη ευκολία στο να πειστούν οι γονείς να απευθυνθούν στο ΚΕΔΑΣΥ για γνωμάτευση. Σήμερα είναι μικρότερο το ποσοστό ποτ το αρνείται. Και ειδικά όταν πρόκειται για αυτισμό ή ΔΕΠΥ, νομίζω ότι πια το βλέπουν και μόνοι τους».
Αρμονική συνύπαρξη
Στο ερώτημα, τέλος, πώς οι συμμαθητές αντιμετωπίζουν αυτά τα παιδιά, απαντά «Υπάρχει τέτοια πια γνώση και διαχείριση από τους εκπαιδευτικούς σε αυτό το κομμάτι, ώστε τα άλλα παιδιά πραγματικά δεν τα στοχοποιούν. Βέβαια αυτό δεν είναι ο κανόνας. Είναι αναγκαίο εμείς οι εκπαιδευτικοί να τα εκπαιδεύουμε, και φυσικά και οι γονείς. Ωστόσο, έχω ζήσει και καταστάσεις όπου σε παιδί με αυτισμό, η μητέρα του να απαιτεί από τους άλλους μαθητές να κάνουν αιώνια υπομονή, χωρίς να οριοθετεί – όπως θα ‘πρεπε – το δικό της το παιδί. Δηλαδή, φτάνουμε και στην άλλη άκρη. Χρειάζεται μια ισορροπία» καταλήγει.
