Όταν η συνείδηση δοκιμάζεται
Λίγα χρόνια χρειάστηκαν για να εκδικαστεί μια υπόθεση που άγγιξε θεσμούς, πρόσωπα και αξιοπρέπειες. Ήταν χρόνια αναμονής, φθοράς, σιωπής. Και στο τέλος, η απόφαση ήρθε.
Αντί για Επετείους Χρειάζεται Ουσία
ΚΑΙ εδώ, στο νησί μας, πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις για την Ημέρα της Γυναίκας με κεντρική αυτήν, της διοργάνωσης Περιφέρειας Ν. Αιγαίου, του Πολιτιστικού Συλλόγου Άνω Σύρου, τοπικών συλλόγων του Δήμου Σύρου – Ερμούπολης, προσθέτοντας τη δική τους φωνή σε μια κοινή αναγνώριση.
Η Ελληνίδα που έκανε την Παιδεία Παγκόσμια Πατρίδα
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η μαρτυρία μιας ζωής που συνδύασε την επιστημονική αριστεία με την ανθρωπιά, την ιστορική γνώση με την κοινωνική ευθύνη και την ελληνική ταυτότητα με τον οικουμενικό πολιτισμό
Ένα εξαίρετο δείγμα χειροτεχνίας του 1864
Τα κεντημένα αλφαβητάρια της Μαρίας Στρατηγοπούλου του 1862, είναι αίσθηση χεριών που αγαπούν. Λεπτή φροντίδα υφασμένη σε κάθε ραφή.
Τριάντα ένα χρόνια φροντίδας, μνήμης και υπόσχεση ζωής
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ιστορίες που γράφτηκαν για να αντέξουν στον χρόνο. Ιστορίες που γεννήθηκαν για να κρατήσουν όρθιους ανθρώπους.
«Ιστορική Ερμούπολη, σύγχρονη ντεκαντάνς»
Η Δημοτική Κοινότητα Ερμούπολης βιώνει μια βαθιά θεσμική παρακμή. Μιαντεκαντάνς πολιτική και ηθική, που αφορά και τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης και τα όρια της δημοκρατικής συμπεριφοράς.
«Δύο αιώνες ιστορίας και ένα αυτοκίνητο χορταριασμένο
Ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο- Κύριος Οίδε πόσο καιρό ακίνητο στον χρόνο- σε δρόμο μια ανάσα από το κέντρο της Ερμούπολης και λίγα βήματα (οδός Βαφιαδάκη) από τον ναό του Αγίου Νικολάου.
«Όταν η ασυδοσία κλειδώνει την τουαλέτα»
Η Αζόλιμνος δεν θα ξεχάσει ποτέ πόσο εύκολα η ασυνείδητη συμπεριφορά λίγων μπορεί να υπονομεύσει τον κοινόχρηστο χώρο.
Αέναος Λόγος –Ανασαίνουσα Μνήμη
Η ελληνική γλώσσα είναι μια ζωντανή κληρονομιά, ένας αδιάκοπος διάλογος αιώνων, μια βαθιά ανάσα πολιτισμού που διασχίζει τον χρόνο.
Για τις Ρίζες μας, για τις Γενιές που Έρχονται
ΈΝΑ μεγάλο, θερμό ευχαριστώ από καρδιάς στον Σύλλογο Μικρασιατών Ερμούπολης, τον σύλλογο που έγινε κομμάτι της ζωής μας και μας γέμισε τις ψυχές με συγκινήσεις και πρωτόγνωρα συναισθήματα.
