Στα πρώτα βήματά της η ελληνική τηλεόραση αντιμετώπιζε αρκετά τεχνολογικά προβλήματα, που είχαν ως αποτέλεσμα να υπάρχουν συχνές διακοπές στο πρόγραμμα των κρατικών καναλιών.
Κάθε φορά που παρουσιαζόταν «πρόβλημα», έπεφτε στην οθόνη το σήμα: «Μας συγχωρείτε, διακοπή!» Έκαναν υπομονή οι τηλεθεατές -τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν;-μέχρι να αποκατασταθεί η «βλάβη» και να αρχίσει κανονικά η ροή του προγράμματος…
Με τα χρόνια, την εξέλιξη της τεχνολογίας και την εμφάνιση ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, έπαψαν να εμφανίζονται οι παλιές ενοχλητικές διακοπές. Μόνο που σήμερα, παρά την εξελιγμένη τεχνολογία, οι διακοπές όχι μόνο δεν έπαψαν, αλλά γίνονται …πιο συχνές και μεγαλύτερης διάρκειας! Πώς γίνεται αυτό; Γιατί διακόπτεται στις μέρες μας το πρόγραμμα των σταθμών; Για τον απλούστατο λόγο ότι οι «καναλάρχες», προκειμένου να αντεπεξέλθουν οικονομικά, παρεμβάλλουν πλήθος διαφημίσεων από …μανταλάκια μέχρι αυτόματα πλυντήρια που πλένουν, στεγνώνουν και …απλώνουν μόνα τους τα ρούχα!!! Το κακό είναι ότι διαρκούν τόση πολλή ώρα, που ξεχνάνε οι τηλεθεατές ποια εκπομπή ή ποια ταινία παρακολουθούσαν! Βλέπετε, στην εποχή μας όλα είναι υπολογισμένα έσοδα και έξοδα, με σκοπό να έσοδα να είναι περισσότερα για να υπάρχει κέρδος, δικαιώνοντας τον Μάρκο Βαμβακάρη που αρκετά χρόνια πριν, τραγουδούσε: «Στον κόσμο το συμφέρον πια τα κανονίζει όλα, παντού τα πάντα κυβερνά, αυτό κι η πορτοφόλα..»
Όταν, ωστόσο, μιλάμε για «διακοπή» και «διακοπές», το μυαλό δεν πηγαίνει στις διακοπές της τηλεόρασης –αυτές τις έχουμε συνηθίσει και τις …ζητάμε!- αλλά στις ημέρες που οι εργαζόμενοι σταματούν από τη δουλειά τους για να ξεκουραστούν και όσοι έχουν τις οικονομίες τους να πεταχτούν μέχρι το χωριό τους ή σε ένα νησί για να κάνουν τα μπάνια τους, προτού γυρίσουν ξανά στην εργασία τους κι αρχίσουν να κάνουν …μπάνιο στον ιδρώτα! Βέβαια, οι οικονομικές συνθήκες, οι μειωμένες απολαβές και η ακρίβεια περιορίζουν αρκετά τις ημέρες των διακοπών, εκτός εάν κάποιοι τυχεροί βρουν γνωστούς και συγγενείς να φιλοξενηθούν για «κάποιο διάστημα» με έντονες συγκινήσεις και δραστηριότητες, που κάποιες φορές …κουράζουν! Παρηγοριούνται, ωστόσο, με την ιδέα ότι θα επιστρέψουν στην εργασία τους, όπου θα βρουν ευκαιρία να …ξεκουραστούν από την ένταση του καλοκαιριού!
Μην ξεχνάμε, όμως, ότι μαζί με τους μεγάλους απολαμβάνουν το καλοκαίρι και οι μαθητές, όσο είναι κλειστά τα σχολεία δίνοντας την ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους! Θα περίμενε κανείς πως, εκτός από μπάνια και παιχνίδια, τα παιδιά και οι γονείς τους θα έβρισκαν λίγο χρόνο ξεκούρασης με συντροφιά ένα βιβλίο! Αμ δε! Ειδικά τα παιδιά, με εμπειρίες από τη σχολική χρονιά, στη διάρκεια της οποίας γονείς και εκπαιδευτικοί τούς «συμβούλευαν» καθημερινά: «Διάβασε! Διάβασε! Άνοιξε το βιβλίο σου και διάβασε για λίγο! Τι θα πεις αύριο αν σε εξετάσουν στο σχολείο;» Αυτές οι «συμβουλές» είναι που δημιουργούν ενδόμυχα στα παιδιά το συμπέρασμα ότι «το διάβασμα βιβλίων είναι κάτι που τα υποχρεώνουν να κάνουν, χωρίς να νοιάζεται κανείς εάν αυτό τα ευχαριστεί»! Πώς, λοιπόν, σταματώντας το σχολείο για διακοπές, θα αναζητήσουν τη χαρά του διαβάσματος ενός βιβλίου, αφού αυτό έχει συνδεθεί με την υποχρεωτικότητα, τις «εξετάσεις» και συχνά την «τιμωρία»; Διαβάζουμε συχνά πως το σχολείο «σκοτώνει» κάθε διάθεση για ανάγνωση βιβλίων, λογοτεχνίας, γνώσεων, ποιημάτων, περιπετειών κλπ Ίσως δεν έχουν άδικο όσοι τα λένε, αν και τα τελευταία χρόνια πολλοί εκπαιδευτικοί, επειδή οι ίδιοι αγαπούν το βιβλίο, περνούν και στα παιδιά την αντίληψη: «Το βιβλίο είναι χαρά, είναι απόλαυση για μικρούς και μεγάλους!»
Μήπως είναι ώρα να διαβάσουμε -μικροί και μεγάλοι- ένα βιβλίο στις διακοπές μας;
Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι,
και σας φιλώ με αγάπη,
Μ. ΠΡΟΠΕΤΗΣ
