Η ανάπτυξη του τουρισμού και της εστίασης δεν μπορεί να στηρίζεται στην εξάντληση των εργαζομένων, ούτε σε συνθήκες που υποβαθμίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Tα πρόσφατα εργατικά ατυχήματα σε Σύρο και Κυκλάδες έρχονται να μας υπενθυμίσουν με τον πλέον σαφή τρόπο ότι η ασφάλεια στους χώρους εργασίας εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο, με το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κυκλάδων (Ε.Κ.Κ.), σε ανακοίνωσή του σημειώνει πως τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι τυχαία αλλά αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της εργασίας και της έλλειψης μέτρων προστασίας.
Εντατικοποίηση της δουλειάς και ακατάλληλοι χώροι διαμονής
«Η υφιστάμενη κατάσταση στις τουριστικές περιοχές προκαλεί ανησυχία, γιατί χιλιάδες εργαζόμενοι καλούνται να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες της καλοκαιρινής περιόδου, και αυτό όντας γνωστό ότι φέτος ο τουριστικός τομέας έχει έλλειψη περίπου 90.000 εργαζομένων» δηλώνει στην εφημερίδα ο πρόεδρος του Ε.Κ.Κ. Μάρκος Βουτσίνος, υπογραμμίζοντας πως αυτό μεταφράζεται σε εντατικοποίηση της δουλειάς, – με πολύωρες βάρδιες και περιορισμένο χρόνο ξεκούρασης – προκειμένου να καλυφθούν τα κενά, με απότοκο την αύξηση του κινδύνου ατυχημάτων.
«Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εργαζόμενοι σε αυτόν τον κλάδο διαμένουν σε ακατάλληλους χώρους που τους παρέχουν οι εργοδότες, που δεν πληρούν ούτε τις απαραίτητες συνθήκες υγιεινής, ούτε ασφάλειας, ούτε της αξιοπρεπούς διαβίωσης που πρέπει να ‘χει ο εργαζόμενος» λέει συνεχίζοντας, και προσθέτει: «Η ανάπτυξη του τουρισμού και της εστίασης δεν μπορεί να στηρίζεται στην εξάντληση των εργαζομένων, ούτε σε συνθήκες που υποβαθμίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Οπότε απαιτούνται έλεγχοι, ανθρώπινα ωράρια, επαρκή στελέχωση, αξιοπρεπείς χώροι διαμονής και πρωτίστως να εφαρμόζονται τα μέτρα διασφάλισης της υγείας και της ασφάλειας όλων των εργαζομένων».
Ποιος πληρώνει τα μάρμαρο;
Ποιος καλύπτει όμως τον εργαζόμενο σε περίπτωση ατυχήματος; «Όταν είναι ανασφάλιστος, ο εργοδότης έχει την υποχρέωση να τα καλύψει όλα τα έξοδα. Στην άλλη περίπτωση – όταν δουλεύει στην επιχείρηση λιγότερο από χρόνο – πληρώνεται για 15 μέρες από τον ΕΦΚΑ και από τον εργοδότη, και ένα μήνα, αν είναι πάνω από χρόνο. Όμως, υπάρχουν μεγάλες υποχρεώσεις από τον εργοδότη σε περίπτωση ατυχήματος στην περίπτωση που ο εργαζόμενος προσφύγει για διάφορα. Αν αποδειχθεί ότι ο εργοδότης έχει ευθύνη για το ατύχημα τα πληρώνει όλα αυτός, και μάλιστα επιστρέφει και τα χρήματα της συμμετοχής στον ΕΦΚΑ. Αν η νοσηλεία ξεπερνά τον μήνα εμπλέκονται επιτροπές και προσωρινές συντάξεις και πάει μακριά το πράγμα» διευκρινίζει.
Προσθέτει δε, πως η συνεχής αύξηση των εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα αποδεικνύει ότι η ασφάλεια των εργαζομένων παραμένει σε δεύτερη μοίρα, ιδιαίτερα σε μικρές επιχειρήσεις του τουρισμού, του επισιτισμού: «Τα επίσημα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας καταγράφουν 20.498 εργατικά ατυχήματα το 2025, αριθμό-ρεκόρ για τη χώρα, όταν το 2021 είχαν καταγραφεί 11.957. Μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια τα εργατικά ατυχήματα αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 70%. Τα περιστατικά αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως «ατυχείς στιγμές» ή ως αποτέλεσμα ατομικών λαθών. Πίσω από κάθε τραυματισμό βρίσκονται η εντατικοποίηση της εργασίας, τα εξαντλητικά ωράρια, η υποστελέχωση και η πίεση για ολοένα και μεγαλύτερη παραγωγικότητα. Όταν ένας εργαζόμενος καλείται να εργάζεται περισσότερες ώρες με λιγότερο προσωπικό, η κόπωση μετατρέπεται σε παράγοντα κινδύνου» τονίζει. .
Δικαίωμα η ασφάλεια στην εργασία
Ο κ. Βουτσίνος ξεκαθαρίζει τέλος ότι η ασφάλεια στην εργασία είναι δικαίωμα και δεν υπάρχει κόστος γι’ αυτό: «Αν δεν έχουν παρθεί τα μέτρα ασφαλείας, αυτά φαίνονται στο κόστος… Αν ένας εργαζόμενος πέσει μέσα σε ένα ανοικτό φρεάτιο, εγείρεται το ερώτημα γιατί ήταν ανοικτό κι γιατί ενώ ήταν ανοικτό δεν ελήφθησαν μέτρα ασφαλείας… Δεν το αφήνεις έτσι. Ο εργαζόμενος μες το τρέξιμο που έχει και ενδεχόμενα με αντικείμενα στα χέρια του, ίσως δεν το πρόσεξε. Αυτό δεν συνιστά απροσεξία εκ μέρους του, αλλά μη τήρηση των κανόνων ασφαλείας. Στον τουριστικό κλάδο αυτά δεν τα πολύ-υπολογίζουν. Λένε τι θα πάθει μια καθαρίστρια . Όμως μπορεί να πάθε πολλά.» καταλήγει.
