Η Σύρος και η Ερμούπολη φιλοξένησαν για τρεις μέρες το 17ο συνέδριο της Oμοσπονδίας Συλλόγων Γυναικών, “Οι Κόρες Των Κυκλάδων”. Στο πλαίσιο του συνεδρίου οι συμμετέχουσες μπόρεσαν να αναπτύξουν τα βασικότερα προβλήματα και τις ανησυχίες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στα νησιά μας καθώς και οι γυναικείες συλλογικότητες των Κυκλάδων. Επίσης, είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε θεματικές ενότητες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με τη συμμετοχή καταρτισμένων επιστημόνων και όχι μόνο.
Την πρώτη μέρα του συνεδρίου το καλωσόρισμα των συλλόγων και των μελών τους έγινε από την πρόεδρο του Συλλόγου Γυναικών Σύρου, Ειρήνη Μερεμέτη η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε: «Αγαπημένες Κόρες των Κυκλάδων σας καλωσορίζω από καρδιάς στο νησί μας. Είναι μεγάλη χαρά και τιμή να σας έχουμε κοντά μας όχι μόνο ως συμμετέχουσες σε ένα συνέδριο, αλλά ως φιλοξενούμενες σε έναν τόπο που αγαπάμε βαθιά. Ο θεσμός του συνεδρίου, που έχει καθιερωθεί εδώ και 17 χρόνια συνδέεται για πολλές από εμάς με ανυπομονησία που νιώθουμε κάθε φορά που είναι να συναντηθούμε μαζί, να ανταλλάξουμε αγκαλιές και συναισθήματα. Έχουμε δημιουργήσει άρρηκτους δεσμούς, που είμαι σίγουρη ότι θα κρατήσουν για πολλά ακόμη χρόνια».Στη συνέχεια δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της όταν αφιέρωσε το συγκεκριμένο συνέδριο στη Μαρία Καραμολέγκου-Μουτσέλη που πολύ πρόσφατα έφυγε από κοντά μας προκαλώντας κύμα θλίψης στην συριανή κοινωνία: «Είχε επιθυμία η Μαρία να δει το συνέδριο να πραγματοποιείται στη Σύρο αλλά δεν πρόλαβε».
Από την πλευρά της η πρόεδρος της ΟΣΥΓΥ, Άννα Μαυρούδη, τόνισε τα χαρακτηριστικά της περιόδου στην οποία ζούμε, κάνοντας μάλιστα αναφορά στο έργο του κοινωνιολόγου Ζίγκμουντ Μπάουμαν: «Ζούμε σε μία εποχή ρευστότητας όπως πρώτος συνέλαβε και ανέλυσε ο μεγάλος Πολωνός κοινωνιολόγος και συγγραφέας Ζίγκμουντ Μπάουμαν. Οι βεβαιότητες αμφισβητούνται, οι ρόλοι μεταβάλλονται, οι επιλογές πολλαπλασιάζονται[…]. Οι γυναίκες καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα σε απαιτήσεις που δεν μειώνονται».
Τέλος, χαιρετισμό την πρώτη μέρα απηύθυνε στο συνέδριο και ο Δήμαρχος, Αλέξης Αθανασίου, ο οποίος συνέδεσε την πραγματοποίηση του συνεδρίου με την ιστορία της πόλης και υπογράμμισε τη σύμπτωση της υποδοχής του συνεδρίου με το επετειακό έτος των 200 χρόνων από την ονοματοθεσία της Ερμούπολης: «Η φετινή θεματική «γυναικείες διαδρομές-επιλογές ζωής» αποκτάει ιδιαίτερο συμβολισμό για εμάς, για την Ερμούπολη, καθώς μας συναντάει στο επετειακό έτος των 200 ετών της. Σε μία πόλη που δημιουργήθηκε μέσα από την ανάγκη, τη δημιουργικότητα και την προοπτική, αναγνωρίζουμε σήμερα τη γυναίκα των Κυκλάδων ως θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής και της εξέλιξης όλων των νησιών μας».
Από τις θεματικές που φιλοξένησε και ανέπτυξε το συνέδριο ξεχωρίσαμε την 3η ενότητα της δεύτερης μέρας κατά την οποία αναπτύχθηκε η θεματική: «επαγγελματική ενδυνάμωση, κατάρτιση και δια βίου μάθηση». Στο εν λόγω τραπέζι μεταξύ άλλων συμμετείχαν ο διευθυντής του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας Σύρου, Ιωάννης Στεφάνου, η πρόεδρος του σωματείου Αρωγή, Άννα-Μαρία Φώσκολου, η κοινωνιολόγος Κατερίνα Ρομπογιαννάκη από το ΚΕΘΙ, καθώς και η πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδας, Λίνα Τσαλταμπάση. Την συζήτηση συντόνισε με τις ερωτήσεις της η δημοσιογράφος και συνεκδότρια του Λόγου των Κυκλάδων, Λίτσα Χαραλάμπους. Κάνοντας εισαγωγή στη θεματική της παραπάνω ενότητας η κ. Χαραλάμπους μεταξύ άλλων σημείωσε: «. Καταλαβαίνουμε πόσο σοβαρό είναι το θέμα αφού αφορά την εκπαίδευση παράλληλα με την αγορά εργασίας, την προσβασιμότητα και την ισότητα ευκαιριών. ».
Αναφερόμενος στα χαρακτηριστικά του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας ο κ. Στεφάνου τόνισε ότι πρόκειται για φορέα, που πρόσφέρει το βασικό έναυσμα για κάθε άνθρωπο, δηλαδή το απολυτήριο του γυμνασίου και απευθύνεται σε ενήλικες που δεν έχουν ολοκληρώσει αυτό τον βασικό κύκλο σπουδών: «Το γυμνάσιο δεύτερης ευκαιρίας είναι ένας φορέας που απευθύνεται σε ενήλικες, Έλληνες και ξένους. Οι Έλληνες έρχονται για να εκπληρώσουν το απωθημένο τους […]. Έχουμε παρατηρήσει ότι μεγάλος αριθμός ανθρώπων ιδίως γυναικών δεν έχουν δεν έχουν βγάλει το γυμνάσιο»ανέφερε και συνεχίζοντας πρόσθεσε: «Τους δίνει την ευκαιρία να ξανά μπουν στον εργασιακό χάρτη ή να εκπληρώσουν το απωθημένο της παιδικής τους ηλικίας».
Παίρνοντας το λόγο η κ. Φωσκόλου ανέπτυξε τη δυσμενή κατάσταση που υπάρχει για τα άτομα με αναπηρία σε χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης. Μάλιστα επιμένοντας λίγο παραπάνω στη δεύτερη κατηγορία έφερε ως παράδειγμα το δικό της βίωμα από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου η απροθυμία διδασκόντων να ηχογραφούν τις διαλέξεις τους και άλλες παράμετροι , όπως το σταμάτημα των τηλεδιασκέψεων, έθεταν ένα σαφές εμπόδιο εκπαίδευσης για τους ανθρώπους με οπτική αναπηρία: «Όσο πιο πολύς κόσμος ζητάει να εκπαιδευτεί, τόσο πιο πολύ προσβάσιμα θα είναι τα πανεπιστήμια. Για παράδειγμα στην Αθήνα».
Τέλος, η κ. Ρομπογιαννάκη αναφέρθηκε στην κοινωνική διάσταση των ανισοτήτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες απαντώντας σε ερωτήματα της κ, Χαραλάμπους: «Τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες όταν πρόκειται να ζητήσουν υποστήριξη είναι τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις, η άμεση πρόσβαση σε δίκτυα και ευκαιρίες, οι πολιτισμικές προσδοκίες, που σχετίζονται με το φύλο της γυναίκας και η έλλειψη υποστηρικτικών δομών. Μην ξεχνάμε ότι οι γυναίκες επωμίζονται δυσανάλογα ευθύνες φροντίδας τόσο των παιδιών, όσο και της οικογένειας στο σύνολό της. […]Η συμβουλευτική βασίζεται σε μία διαδικασία συμπόρευσης. Οι γυναίκες απευθύνονται σε εμάς με σκοπό να ενδυναμωθούν, μία συνθήκη που προϋποθέτει τη σύμπραξη αλλά ο δρών είναι πρωτίστως η γυναίκα».
