Κατά κοινή ομολογία από όταν ανέλαβε τη διεύθυνση της χορωδίας του Μουσικού Ομίλου Σύρου, έχουμε δει μία αλλαγή φυσιογνωμίας στη χορωδία. Νέα κομμάτια, άγνωστα στο ευρύ κοινό, περισσότερα αγγλόφωνα έργα, έχουν πάρει τη θέση των κομματιών που συνήθως περιμένουμε να ακούσουμε από μία χορωδία. Μιλάμε φυσικά για τον Αλέξανδρο Δημητρόπουλο, που έχοντας ο ίδιος πολυετή εμπειρία στο αντικείμενό του και πλούσιες σπουδές, έχει φέρει νέες παραστάσεις και ιδέες στο ΜΟΣ. Με αφορμή το φετινό Χορωδιακό Φεστιβάλ, παραχώρησε συνέντευξη στο «Λ» και μας μίλησε για τα επόμενα βήματα της χορωδίας.

Στο πρόσφατο Χορωδιακό Φεστιβάλ είδαμε μία διαφορετική φυσιογνωμία από το Μουσικό Όμιλο, αυτό ήταν κάτι συγκυριακό ή δείχνει μία συνολικότερη κατεύθυνση;

Είναι μία πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση. Επειδή θεωρώ όλα τα πράγματα εκπαίδευση, θεωρώ ότι ακόμα και από την επιλογή των έργων, τα οποία δεν είναι γνωστές επιλογές, είναι πολύ όμορφα έργα κατά τη γνώμη μου, αλλά δεν τα γνωρίζει ο κόσμος, ούτε τα άτομα που τα τραγούδησαν. Θα ήθελα λοιπόν να προσφέρω άγνωστο περιεχόμενο, αλλά ωραίο, ούτως ώστε ο κόσμος να γνωρίσει νέα πράγματα, ειδικά στο πλαίσιο της χορωδιακής μουσικής, καθώς το πρόβλημα των χορωδιών στην Ελλάδα, ειδικά των ερασιτεχνικών, είναι ότι μένουν στα ίδια πράγματα. Η παρουσία μας στο Φεστιβάλ ήταν ένα πρώτο δείγμα, σιγά σιγά θα μπούμε και σε πιο βαθιά νερά.

Ρεπερτόριο που διαρκώς διευρύνεται

Όταν λέμε πιο βαθιά νερά;

Θα έχουμε τραγούδια και από άλλες χώρες, δηλαδή δεν θα παίξουμε μόνο αγγλικά ή ελληνικά, αλλά θα παίξουμε και άλλα έργα. Επίσης, αρχίζουμε να επεξεργαζόμαστε και πιο ροκ κομμάτια, πιο έντονα κομμάτια, μουσικές και έργα που δεν θα περίμενε κανείς να ακουστούν από μία χορωδία.

Πέρα από τη μεγάλη χορωδία γνωρίζουμε ότι έχει δημιουργηθεί και ένα σύνολο γυναικών

Ναι δημιουργήσαμε το σύνολο γυναικών lalunae, το οποίο δημιουργήθηκε φέτος και τώρα αρχίσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα. Το έφτιαξα κυρίως για να μπορέσω να πειραματιστώ περισσότερο σε κάποια πράγματα που δεν θα μπορούσα να κάνω σε ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων και αφού δω ότι δουλεύει το βλέπω και στο μεγαλύτερο σύνολο.

Πως είναι το κλίμα στις πρόβες;

Το κλίμα είναι ωραίο. Αυτό που γενικότερα έχω νιώσει στη Σύρο είναι ότι υπάρχει μία πολύ όμορφη αγκαλιά, με έχουν δεχτεί πολύ όμορφα, εννοείται με τις δυσκολίες που πάντα υπάρχουν στα σύνολα, αλλά με μία πάρα πολύ καλή διάθεση και ο κόσμος γενικότερα ενδιαφέρεται για αυτή την αλλαγή. Στον Όμιλο έρχονται και νέοι χορωδοί και οι πρόβες είναι βατές αναλογικά με το πόσος κόσμος είμαστε και με τις δυσκολίες που δημιουργεί και η αίθουσα των ΚΑΠΗ, όμως σε κάθε περίπτωση έχει πολύ ενδιαφέρον.

Ανάγκη για χώρο

Δηλαδή έχετε ανάγκη κάποια μεγαλύτερη αίθουσα;

Ναι, δεν είναι τόσο ο χώρος το πρόβλημα, όσο ο ήχος, δηλαδή με δυσκολεύει στο να κατανοήσω τα προβλήματα που προκύπτουν ηχητικά και να τα διορθώσω λόγω χώρου. Ευτυχώς που υπάρχει εννοείται, αλλά είναι δύσκολος χώρος. Έχουμε πάει να δοκιμάσουμε και στην αίθουσα Ρίτσου αλλά και εκεί δεν είναι καλός ο ήχος. Η αίθουσα που μου άρεσε πάρα πολύ είναι αυτή των σχολείων στο Μάννα, όπως και η Πινακοθήκη.

Έλλειψη τενόρων

Έχετε κενά στη χορωδία;

Ναι, δυστυχώς. Πάντα συμβαίνει αυτό, κυρίως έρχονται γυναίκες και δεν έχω άντρες καθόλου. Επίσης, δυσκολεύομαι να βρω τενόρους. Γενικότερα οι άντρες ακολουθούν πιο δύσκολα σε αυτές τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες.