Ένα βιβλίο διαποτισμένο από το άρωμα και τις μνήμες χαμένων αλλά όχι λησμονημένων πατρίδων παρουσιάστηκε στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του Λυκείου Ελληνίδων Σύρου από τον πρόεδρο του Συλλόγου Μικρασιατών Ερμούπολης Νίκο Λειβαδάρα.
Πρόκειται για το πόνημα της βιολόγου ερευνήτριας και συγγραφέως Αικατερίνης Δούκα «Ευτυχία, η Αρχοντοπούλα της Σμύρνης», η οποία μέσα από αυτό επιδιώκει να προβληματίσει, να προκαλέσει σκέψεις, να παροτρύνει, να συγκινήσει, και πάνω απ΄ όλα να διδάξει ήθος, αξιοπρέπεια, αγάπη για την πατρίδα, την οικογένεια, τον συνάνθρωπο καθώς και την αναζήτηση της αλήθειας.
Τα ανωτέρω αποτελούν αρχές και αξίες απαρασάλευτες που η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου η Ευτυχία θα τηρήσει σε όλη της τη ζωή, θεωρώντας ότι είχε Ιερή υποχρέωση προς τον πατέρα της που της τα δίδαξε όλα αυτά.
Όπως τόνισε ο κ. Νίκος Λειβαδάρας παρουσιάζοντας το βιβλίο, «Είναι εμφανής η αφηγηματική δεξιοτεχνία της συγγραφέως όπου με αναδρομικές αφηγήσεις, εγκιβωτισμούς και συνειρμούς επιτυγχάνει την ενότητα και την πληρότητα που απαιτεί η θεματική της. Η αφήγηση έχει αμεσότητα και ζωντάνια και ο αναγνώστης αισθάνεται πως γίνεται «αυτόπτης μάρτυρας» των γεγονότων και των εξελίξεων που συντελούνται μπροστά του. Τα παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον και νιώθει πως συμμετέχει και πως είναι συμπρωταγωνιστής. Οι λυρικές της περιγραφές κινητοποιούν τα συναισθήματά του και βοηθούν να μπει στο κλίμα της συγκεκριμένης στιγμής».
Το συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα ενέτεινε η αισθαντική ανάγνωση αποσπασμάτων του βιβλίου από τις κκ Λίτσα Χαραλάμπους και Βασιλεία Τσαούσογλου υπό τη συνοδεία μελαγχολικών μελωδιών από το σαντούρι της Γεωργίας Λίτσα.
Ο κ. Λειβαδάρας, μετά από μια γλαφυρή ανασκόπηση των ζοφερών γεγονότων του ξεριζωμού του Ελληνικού στοιχείου από την Μικρά Ασία, εστίασε στις δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν οι πρόσφυγες στις νέες τους πατρίδες, και με όχημα την Ευτυχία κατέδειξε το ήθος, την αξιοπρέπεια αλλά και το πείσμα των ανθρώπων αυτών για δημιουργία.
Η συγγραφέας μέσα από την εκατόχρονη διαδρομή της ηρωίδας της περιγράφει με τον πλέον ρεαλιστικό τρόπο τα βάσανα και τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος στην ακμή του πολιτισμού του ξεριζώθηκε βίαια από χέρια βαρβάρων.
Στη δύση της ζωής της η Ευτυχία αναπολεί με νοσταλγία και θλίψη τα όσα βίωσε, σβήνοντας γαλήνια στη πολυθρόνα της: «Τα χρόνια περνούν και η Ευτυχία συμπλήρωσε τα εκατό της χρόνια. Η οικογένειά της, κόρες, γιοί, εγγόνια, δισέγγονα και οι αγαπημένες της φίλες την επισκέφτηκαν να της εκφράσουν την αγάπη τους, Μήνες πριν σκεπτόταν ποιο θα μπορούσε να είναι το ωραιότερο δώρο για τα γενέθλιά της. Κατέληξαν να συλλέξουν παλιές φυλαγμένες αναμνήσεις και φωτογραφίες για να της ετοιμάσουν ένα βιβλίο – άλμπουμ. Ήταν δερματόδετο με ασημένια καλλιτεχνικά γράμματα στο εμπροσθόφυλλο. Στην κεφαλίδα: «Οι αρχόντισσες της Σμύρνης». Στο μέσον «Ευτυχία η αρχόντισσα της Σμύρνης». Κάτω στη Νενέ μας με αγάπη. Παίρνοντάς το στα χέρια της η Ευτυχία άρχισε να το ξεφυλλίζει, να περιγράφει ότι έβλεπε, να εκφράζει τα συναισθήματά της να θυμάται ιστορίες. Άνοιγε σιγά και ευλαβικά τις σελίδες με συγκίνηση. Ακουμπούσε στην κάθε σελίδα της ιστορίας, φόρο τιμής και σεβασμού σε αυτούς που ξεριζώθηκαν και για όσους έμειναν άταφοι στα ματωμένα χώματα της Σμύρνης. Όλοι την παρακολουθούσαν συγκινημένοι…. Πέρασαν οι ώρες. Γονείς και παιδιά αναχώρησαν για τις εστίες τους και στο σπίτι απόμεινε ο απόηχος αυτής της γιορτής συντροφιά με τη σιωπή. Η Ευτυχία ήταν ευτυχισμένη με τα όσα άκουσε και είδε. Έγειρε γαληνεμένη στο αναπαυτικό μαξιλαράκι στην κεφαλή της πολυθρόνας της, Αυτή ήταν η τελευταία ανεπανάληπτη βραδιά γενεθλίων της αρχοντοπούλας της Σμύρνης. Της Ευτυχούλας που γεννήθηκε, γαλουχήθηκε, μεγάλωσε, κλείνοντας γαλήνια τον εκατόχρονο κύκλο της».
Με δηλώσεις της στο «Λ» η κα Δούκα δεν έκρυψε τη συγκίνησή της για την όμορφη βραδιά, υπογραμμίζοντας ότι η αισθαντική παρουσίαση του βιβλίου της σε πολλά σημεία την έκαναν να δακρύσει. Ξεκαθάρισε δε ότι με εξαίρεση το όνομα της ηρωίδας που ανήκει στη μητέρα της το βιβλίο δεν είναι αυτοβιογραφικό, υπογραμμίζοντας ότι αν υπάρξει συνέχεια δεν θα είναι στο ίδιο με το παρών βιβλίο μοτίβο. Τέλος ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλλαν για το όμορφο αυτό αποτέλεσμα.
