Πέρασε στα ψιλά το Δελτίο Τύπου της Αστυνομίας το οποίο ομολογουμένως είχε συνταχτεί με πολύ προσεκτικό και σχεδόν αδιάφορο τρόπο. Με τον ίδιο τρόπο δημοσιεύτηκε αυτούσιο και στα τοπικά Μ.Μ.Ε.
Είχε τίτλο: «Σύλληψη 49χρονου για έκθεση ηλικιωμένου σε κίνδυνο» και με δυο γραμμές συμπλήρωνε: «Συνελήφθη στη Σύρο, 49χρονος ημεδαπός γιατί δεν φρόντιζε για την περίθαλψη ηλικιωμένου συγγενικού του προσώπου εκθέτοντάς το σε κίνδυνο». Βέβαια η παραφιλολογία στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης πήρε φωτιά γεμάτη υπονοούμενα και μισόλογα περί ευημερούσης, πάλαι ποτέ, συριανής οικογένειας . Μετά ακολουθούσαν ιδιωτικές τηλεφωνικές συνομιλίες.
Το νέο έφτασε Αθήνα και βάλε. Εν ολίγοις ο κόσμος τόχε βούκινο κι εμείς κρυφό καμάρι.
Στην ουσία επρόκειτο για αποτρόπαιη κατά εξακολούθηση πράξη που αφορούσε την κακοποίηση μιας μητέρας από το γιο της. Δηλαδή, μιλάμε για ενδοοικογενειακή βία, μιας και κακοποίηση ηλικιωμένου είναι κάθε πράξη που συμβαίνει σε μια σχέση όπου υπάρχει μια προσδοκία εμπιστοσύνης, η οποία προκαλεί βλάβη όπως παράλειψη παροχής τροφής, ρουχισμού, φαρμάκων, ιατρικής φροντίδας, διατήρηση του ηλικιωμένου σε κατάσταση κακής υγιεινής, πρόκληση πόνου ή τραυματισμού με τη χρήση σωματικής δύναμης, όπως χτύπημα, χαστούκισμα , σπρώξιμο κλπ.
Εννοείται ότι αυτή η είδηση θα ήταν από τις πρώτες στα δελτία ειδήσεων με ανταποκρίσεις από τον τόπο που συνέβη το γεγονός και αναλύσεις ειδικών για το γεγονός. Προφανώς οι λόγοι για τους οποίους δεν καταγγέλθηκε η κακοποίηση από τη μητέρα είναι ο φόβος για τις συνέπειες που θα είχε ο γιος της (αν η ίδια είναι σε θέση να καταλαβαίνει ότι βιώνει κακοποίηση) ή και ο φόβος μη μπει σε γηροκομείο.
Αλλά όταν γείτονες ή συγγενείς αντιλαμβάνονται την κακοποίηση, ασχέτως αν αυτή γίνεται εκούσια ή ακουσία, οφείλουν από την πρώτη κιόλας στιγμή να ενημερώσουν τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Όλοι έχουν το δικαίωμα να είναι ασφαλείς και αυτή η κυρία που γνώρισε και έζησε παλαιότερα την αίγλη της Ερμούπολης δεν ήταν ασφαλής αφού μεταφέρθηκε σε ίδρυμα σε αθλία κατάσταση.
