ΔΥΟ είναι οι κύριες απόψεις, για το μεγαλεπήβολο, πολυδιαφημισμένο και πολυδάπανο σήριαλ, που προβάλλεται από την ΕΡΤ1 «Η μεγάλη χίμαιρα», βασισμένο στο αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση, με την υπόθεσή του, κατά κύριο λόγο, να εξελίσσεται στη Σύρο τη δεκαετία του 1920.
Η πρώτη αφορά τη μερίδα του τηλεοπτικού κοινού που επιμένει ότι δόθηκε υπερβολική βαρύτητα σε ερωτικές σκηνές, με αποτέλεσμα να εγείρονται ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητα αυτών των εις, σε χρονικό μάκρος, σκηνών, συν του γεγονότος ότι η ιστορία εξελίσσεται με αργούς ρυθμούς, θυμίζοντας ορισμένες φορές ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Η δεύτερη (και συντριπτικά πολυπληθέστερη) αφορά το τηλεοπτικό κοινό που δηλώνει ενθουσιασμένο, καθώς η απόδοση των ρόλων, η σκηνοθεσία και η φωτογραφία είναι καθ’ όλα άρτια, αποδίδοντας με μοναδικό τρόπο τα συναισθήματα των χαρακτήρων του μυθιστορήματος και ως εκ τούτου οι ερωτικές σκηνές έρχονται σε δεύτερη μοίρα, όσον αφορά τη συχνότητα και τη διάρκειά τους.
Τείνουμε να συμφωνήσουμε με τους δεύτερους, καθώς η εξέλιξη της υπόθεσης του σήριαλ και η τηλεοπτική απόδοση, τους δικαιώνει.
