Λένε πως ο Ρωμιός «ξεσηκώνεται», κοινώς …τη βρίσκει, κάθε φορά που περιμένει ή υποψιάζεται ότι έρχονται εκλογές! Πώς το καταλαβαίνει; Απλά πράγματα!
Οι κυβερνώντες εξαγγέλλουν «μέτρα υπέρ του λαού», μέτρα που δεν …πρόκαναν να εφαρμόσουν στα προηγούμενα χρόνια! Με την επόμενη, όμως, θητεία τους, να είμαστε σίγουροι πως θα υλοποιηθούν κι αυτά και ακόμη περισσότερα! Ε, κι αν πάνε λίγο πίσω, δεν χάλασε ο κόσμος! Στις …μεθεπόμενες εκλογές όλα ΘΑ διορθωθούν! Από την άλλη η εκάστοτε αντιπολίτευση στηλιτεύει την κυβέρνηση, ότι δίνει υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα και με τη σειρά της …υπόσχεται πως ΘΑ είναι εκείνη που ΘΑ ικανοποιήσει τις ανάγκες του λαού! Απλά πράγματα, δηλαδή! Με άλλα λόγια, κουκιά μετρημένα, όπως έλεγαν όταν πολύ παλιά ψήφιζαν με …κουκιά αντί ψηφοδελτίων!
Ένα άλλο φαινόμενο των ημερών είναι ο ερχομός των «αποδημητικών» βολευτών, που αίφνης θυμούνται τις εκλογικές τους περιφέρειες, διότι, όπως είχε πει ο κινηματογραφικός Μαυρογιαλούρος, «οι πολιτικοί , σαν τις γυναίκες, πρέπει να προσέχουν τις περιφέρειές τους, διότι όταν έρθουν εκλογές, θα τους γράψουν οι ψηφοφόροι στις δικές τους …περιφέρειες!»
Παραμονές εκλογών ή έστω αναμενόμενων εκλογών ετοιμάζουν οι ψηφοφόροι τις δικές τους «λίστες» με τα αιτήματα, που πρέπει να ικανοποιήσουν οι νυν ή οι επίδοξοι βολευτές! Διορισμός του γιου ή της κόρης, η ίδρυση σχολείου ή άλλου ιδρύματος, το στρώσιμο δρόμων, η στελέχωση νοσοκομείων και ιατρείων με επιπλέον γιατρούς, η χρηματοδότηση συλλόγων και δραστηριοτήτων και μια σειρά παρόμοια αιτήματα που δίνονται γραμμένα σε μια λίστα στους υποψηφίους! Τώρα, εάν τις διαβάζουν ή τις πετούν φεύγοντας για …άλλες πολιτείες είναι άγνωστο!
Είναι, βέβαια, και οι «άλλοι» ψηφοφόροι, οι απαιτητικοί! Που δεν ζητούν απλώς ρουσφέτια, αλλά έχουν απαιτήσεις για χίλιες δυο χάρες και διευκολύνσεις! Ιδού τι έλεγε το 1885 ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής: «Φέρτε μου κανάτες, φέρτε μου βαρέλες, στρώσετε για μένα περσικά χαλιά…
Όλων σας τα σπίτια ανοιχτά να τά ‘βρω, ειδαλλιώς σκεφτείτε πως θα φάτε μαύρο!»
Τι ωραία που είναι το διάστημα πριν από τις εκλογές! Οι πολιτικοί, κυβέρνηση κι αντιπολίτευση, συναγωνίζονται ποιος θα …μας σώσει καλύτερα, ενώ οι ψηφοφόροι χαίρονται …ικανοποιημένοι και αισιόδοξοι ότι έρχεται –επιτέλους- η ώρα να βολευτούν κι εκείνοι!
Γι’ αυτό σας λέω, ο Ρωμιός πετάει τη σκούφια του περιμένοντας εκλογές, ελπίζοντας πως όσα δεν έγιναν τις προηγούμενες φορές, θα γίνουν στις επερχόμενες! Είπαμε, είμαστε λαός αισιόδοξος (ή μήπως …αφελής;) Ελπίζουμε πως θα έρθει κάποιος βολευτής να κάνει και σε μας το …ρουσφετάκι που χρόνια ζητάμε! Υπάρχει, βέβαια, και η άλλη άποψη, εκείνη του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που έγραψε κάποτε: «Α! Αι εκλογαί η μόνη ασχολία μας αφότου ηλευθερώθημεν, αφότου δηλαδή μετηλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους δια των εκλογών φανταζόμεθα, ότι θα αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον, όπως μη αποδειχθή ψευδές το δημώδες λόγιον: Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!»
Σοφές οι κουβέντες του «κοσμοκαλόγερου των ελληνικών γραμμάτων», αλλά ποιος τις γνωρίζει και ποιος δίνει σημασία! Έχουμε πλέον συνηθίσει και περιμένουμε από τους υποψηφίους -είτε από κοντά είτε από την τηλεόραση και τα ΜΜΕ- να μας χαϊδέψουν αυτιά υποσχόμενοι «ένα καλύτερο αύριο», αρκεί να τους δώσουμε την ψήφο μας! Απλά πράγματα, «δούναι και λαβείν»! Όλα στις ημέρες μας είναι υπόθεση …εμπορικών συναλλαγών! «Τόσα δίνω, πόσα θες;», όπως έλεγε και το τραγούδι!
Κι όμως, εξακολουθούμε να επιμένουμε και αμετανόητοι σαν Ρωμιοί να υποστηρίζουμε πως «μια ψηφοφορία θα μας σώσει»! Επιμένουμε αλόγιστα ξεχνώντας τα λόγια του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού: «Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι αγαπημένε,
πάντοτε ευκολόπιστε και πάντα προδομένε!»
Όχι, πέστε μου! Άδικο είχε;
Σας χαιρετώ όλοι,
και σας φιλώ με αγάπη,
Μ. ΠΡΟΠΕΤΗΣ
