ΔΕΝ πρόκειται να κοπάσουν τα παράπονα όλων εκείνων που, σε καθημερινή σχεδόν βάση, ταλαιπωρούνται πρωί και μεσημέρι, τις ώρες αιχμής, κινούμενοι με το όχημά τους από το ύψος του (πρώην) ΙΚΑ (οδός Νικηφόρου Μανδηλαρά) έως τη διασταύρωση Άνω και Κάτω Μάννα (Ηρώων Πολυτεχνείου), λόγω της κυκλοφοριακής συμφόρησης και της παρουσίας τροχονόμων ελάχιστα και επιλεκτικά.
Χρόνια τώρα (τουλάχιστον τριάντα) το κυκλοφοριακό αποτελεί το μείζον πρόβλημα της Ερμούπολης και τον μείζονα πονοκέφαλο της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής.
Το ερώτημα «Γιατί δεν τοποθετούνται φανάρια στις διασταυρώσεις κατά μήκος των οδών αυτών», η απάντηση είναι: γιατί η λειτουργία τους θα κάνει την κατάσταση χειρότερη, επειδή η κυκλοφορική συμφόρηση παρατηρείται ορισμένες ώρες και στη συνέχεια το πρόβλημα λύνεται από μόνο του.
Υπάρχει, όμως, ο αντίλογος: «Τότε γιατί δεν τοποθετούνται και να λειτουργούν τις ώρες που παρατηρείται το πρόβλημα και που το καλοκαίρι επιδεινώνεται; Τουλάχιστον, ας κάνουν μια δοκιμή, έστω και σε μια διασταύρωση (Ερμούπολη – Τάλαντα), με προσωρινή τοποθέτηση φαναριών, για να δούνε πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση, και μετά ας πάρουνε τις όποιες αποφάσεις».
Είναι μια πρόταση και αυτή, που είχε μάλιστα υιοθετηθεί από τον Βαγγέλη Χαλκιά, έστω και στα λόγια. Αλλά καλό θα ήταν να η μείνει μόνο εκεί.
