ΠΟΛΥ σωστά παρατηρεί ο φίλος της Σύρου, και μόνιμος πλέον επισκέπτης της κάθε καλοκαίρι, μαχητικός δημοσιογράφος της πρώτης γραμμής και πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ Γιώργος Σαββίδης, με αφορμή τις αντικρουόμενες απόψεις για τον χώρο τοποθέτησης του ανδριάντα του Μάρκου Βαμβακάρη, πως εκείνοι οι οποίοι αναφέρονται στο «άγαλμα του Μάρκου» προφανώς δεν γνωρίζουν πως άλλο είναι το «άγαλμα» και άλλο είναι ο «ανδριάντας».

Και έχει απόλυτα δίκιο γιατί, αν ρίξουμε μια ματιά σε λεξικά ή αρθρογραφία, θα πληροφορηθούμε πως «ανδριάντας (καθαρεύουσα: ανδριάς, γεν.ανδριάντος), ονομάζεται το γλυπτό ολόσωμο ομοίωμα συγκεκριμένου θνητού πάντοτε, ανθρώπου, που μπορεί να είναι από μάρμαρο, μέταλλο, ξύλο κ.λπ. Κατά την αρχαιότητα τούτο λεγόταν σε αντιδιαστολή προς το άγαλμα που αφορούσε επίσης γλυπτό ολόσωμο ομοίωμα, αλλά μόνο για θεό, ή ημίθεο». Έτσι, για να μαθαίνουμε (και να γράφουμε) σωστά πού και πότε χρησιμοποιείται μια λέξη, αποφεύγοντας τα ατοπήματα, όπως αυτό το οποίο επισήμανε ο φίλος Γιώργος Σαββίδης.