Η γυναίκα που υπέγραφε το συνοδευτικό γράμμα το οποίο βρισκόταν μέσα στον ογκώδη φάκελο ως μια ανατύπωση του πρωτότυπου με καλλιγραφικά σχεδόν γράμματα, το έγραψε με το στυλό στο στόμα.
ΥΠΕΓΡΑΦΕ ως Μαρία Αποστόλου.
ΕΙΧΕ μια φωτογραφία της όταν ζωγράφιζε και ένα μικρό βιογραφικό όπου μας πληροφορούσε ότι γεννήθηκε και ζει στο Λαύριο.
ΕΙΝΑΙ εκ γενετής τετραπληγική, ζωγραφίζει από μικρό παιδί, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής με τη φροντίδα του ΖΩΣΠ στον οποίο ανήκει από το 1996.
Η Μαρία Αποστόλου, παρά το πρόβλημα υγείας της που δεν της επιτρέπει να κινεί κανένα μέλος του σώματός της και είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, δεν κατέθεσε ποτέ τα όπλα!
ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ το πρόβλημά της και συνέχισε να ζει και να απολαμβάνει λέγοντας ότι «όσο και αν απογοητεύεται κανείς πρέπει να προχωρά μπροστά».
ΈΧΕΙ λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ έχει κάνει και δυο ατομικές με μεγάλη επιτυχία.
ΈΧΕΙ εμφανιστεί πολλές φορές στην τηλεόραση και σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες.
ΣΤΟ γράμμα της υπογράμμιζε ότι η αποστολή του φακέλου έχει σαν στόχο «να μπορέσουμε να είμαστε οικονομικά ανεξάρτητοι, να μην επιβαρύνουμε τους δικούς μας και το κοινωνικό σύνολο και να ζήσουμε μια δημιουργική ζωή».
ΩΣ προς την τέχνη της δηλώνει πως θα ήθελε να την κρίνουν μόνο για τα έργα της «και να μην στέκονται στο γεγονός ότι ζωγραφίζω με το στόμα».
«ΣΤΟΧΟΣ μου είναι πάντα να έχω ένα άρτιο αποτέλεσμα και να μην μπορεί κάποιος να διακρίνει εάν ο τρόπος ήταν ιδιαίτερος».
ΌΣΟ για το τι σημαίνει η ζωγραφική για εκείνη; «Έχει γεμίσει τη ζωή μου. Μέσα από τη ζωγραφική καλύπτω όλες μου τις ανάγκες, με κάνει να νιώθω πλήρης και ευτυχισμένη».
O ογκώδης φάκελος που έφτασε στα χέρια μου, μου έδωσε ανακούφιση καθώς σκεπτόμουν ότι ευτυχώς που με αυτές τις δύσκολες συγκυρίες καταφέρνουν να υπάρχουν και να δημιουργούν.
ΨΙΘΥΡΙΣΑ όμως κι ένα «ευχαριστώ» που και φέτος με θυμήθηκαν και μου έστειλαν την δουλειά τους.
ΣΕ πολυτελείας χαρτί 6 κάρτες απεικόνιζαν χριστουγεννιάτικα έργα από αυθεντικούς πίνακες ζωγραφισμένους με το στόμα, 6 μικρές με τον ανάλογο χώρο για ευχές, 6 φάκελοι ανάλογου μεγέθους, ένα πολύ καλαίσθητο ημερολόγιο γραφείου με αναπαραγωγές από αυθεντικούς πίνακες ζωγραφισμένους με το στόμα ή το πόδι και ένας μονοσέλιδος κατάλογος με έργα προς πώληση.
ΑΝΑΜΕΣΑ τους επιστολόχαρτα με διαφορετικά σχέδια, χαρτί περιτυλίγματος, παιδικά βιβλία ζωγραφικής, αφίσες κ.α.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και ένα δελτίο ταχυπληρωμής με το ποσόν των 18,95 ευρώ. Πολύ μικρό σε σχέση με την σπανιότητα της τεχνικής και καλλιτεχνικής αξίας των έργων.
ΜΑΛΙΣΤΑ επισημαινόταν ότι αν κάποιος δεν θέλει να αγοράσει, δεν υποχρεούται να επιστρέψει το περιεχόμενο του φακέλου.
ΔΗΛΑΔΗ, «χάρισμά του» η σπάνια και με μοναδικό τρόπο αισθητική και ποιότητα των έργων.
ΑΠΟΣΤΟΛΕΑΣ του φακέλου -τον οποίο λαμβάνω πάνω από 17 χρόνια με αφορμή μια εκπομπή που είχα κάνει στον Δημοτικό Ρ/Σ Ερμούπολης Κόσμος 90 μιλώντας με καλλιτέχνες –ΖΩΣΠ, (ΖΩγραφική με το Στόμα και Πόδι) Κυρίλλου Λουκαρέως 31 Αθήνα, 11475.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια Ομάδα αναπήρων ζωγράφων -μελών της Διεθνούς Ένωσης Καλλιτεχνών- οι οποίοι από αρρώστια, ατύχημα, είτε εκ γενετής, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους και με μεγάλη θέληση και τρομερή προσπάθεια έμαθαν να ζωγραφίζουν κρατώντας το πινέλο με το πόδι ή το στόμα.
ΟΙ κάρτες κυκλοφορούν στην Ελλάδα πάνω από 55 χρόνια.
ΥΠΕΡΟΧΑ τοπία όλων των εποχών, ελαφάκια και Αι Βασίληδες, χιονισμένα σπιτάκια και κεριά με μπάλες, οι τρεις μάγοι με τα δώρα, και άγγελοι υμνώντες.
VINTAGE εικόνες που όσο κι αν ο χρόνος κυλάει, τα Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής αποδεικνύουν την γοητεία της χριστουγεννιάτικης ιστορίας και των μηνυμάτων που στέλνει ο γέρο τσιγκούνης Σκρουτζ απεικονίζοντας στους αιώνες το πνεύμα των Χριστουγέννων.
ΑΥΤΕΣ οι κάρτες της ταχυδρομικής αποστολής βάλλονται από τις τάσεις της τεχνολογίας, τη συνεχή χρήση του διαδικτύου.
ΤΟ έθιμο της ανταλλαγής καρτών εκλείπει αργά και σταθερά, όπως όλες οι ρομαντικές τάσεις του παρελθόντος, οι οποίες εγκλωβίζονται πλέον πίσω από τις οθόνες του υπολογιστή.
ΣΗΜΕΡΑ είναι «γενναίος» εκείνος που τηρεί ένα από τα αγαπημένα Χριστουγεννιάτικα έθιμα.
ΤΗΝ αποστολή μέσω ταχυδρομείου της κάρτας παρά τις διαφημιστικές καμπάνιες που εξηγούν ότι αυτού του είδους η αποστολή, όπως διατείνονται, «κοστίζει», «Απαιτεί μία διαδικασία που ψιλοβαριέσαι (αγορά, γράψιμο, αποστολή)», «τα Χριστούγεννα είναι ήδη εδώ και δεν προλαβαίνεις να τις στείλεις», οπότε η λύση στο.. «πρόβλημα» είναι η ηλεκτρονική αποστολή…
Η αλήθεια είναι ότι όσο υπάρχει η μαγεία της ανθρώπινης επαφής, οι παραμυθένιες εικόνες, οι όμορφες ευχές, οι χριστουγεννιάτικες κάρτες θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν προσφέροντάς μας χαρά και ελπίδα.
ΠΟΙΟΣ αμφιβάλλει ότι μια κλασσική κάρτα με τον Αι Βασίλη, τον τάρανδο, το χιονισμένο τοπίο και μια ευχή, μπορούν να κάνουν τη στιγμή ξεχωριστή;
ΚΑΙ περισσότερο ποιος αμφιβάλλει για τη χαρά που λαμβάνει ο ίδιος όταν αποστέλλει σε αγαπημένους του -ακόμη και εντός του νησιού- τέτοιες κάρτες που αναδεικνύουν τι θα πει δύναμη της θέλησης από ανθρώπους που ξεπερνούν τον εαυτό τους για να ζωγραφίσουν με το στόμα και το πόδι!
ΙΔΟΥ λοιπόν πίσω από την επιστολή της κ. Αποστόλου οι φωτο τεσσάρων καλλιτεχνών με τα βιογραφικά τους.
ΈΜΕΙΝΑ άναυδη παρακολουθώντας βίντεο όπου ο Τριαντάφυλλος Ηλιάδης έδειχνε σε παιδιά και μεγάλους πώς ζωγραφίζει με το στόμα λέγοντας «Νιώθω πως με τη ζωγραφική γεννηθήκαμε μαζί, είναι το δίδυμο αδερφάκι μου..από επτά ετών ξεκίνησα τη ζωγραφική με το στόμα..
ΜΠΟΡΕΙ η φύση να με φρέναρε, αλλά εγώ βρήκα το δρόμο μου μέσα από σχέδια και χρώματα. Έφτασα στο σημείο να ζωγραφίζω μέχρι και 15 ώρες την ημέρα…»
ΌΤΑΝ τον ρώτησαν από που αντλεί τόση υπομονή, απάντησε, «θα σας πω αυτό που λέω και στους μαθητές, όταν με καλούν οι δάσκαλοι και καθηγητές να τους μιλήσω για τη δύναμη της θέλησης.
ΤΙΠΟΤΑ δεν κερδίζεται χωρίς να κοπιάσεις.
ΤΑ δεσμά της αναπηρίας μου τα άφησα στην άκρη.
«ΤΑ αγαθά κόποις κτώνται» έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και είχαν απόλυτο δίκιο.
ΓΙ’ αυτό λέω στα παιδιά: Μην παραδίδετε τα όπλα με την πρώτη δυσκολία. Παλέψτε με αγάπη και μεράκι, για να πετύχετε το στόχο σας..
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ υπομονή και επιμονή. Δεν ντρέπομαι που κουτσαίνω όταν βγαίνω στο δρόμο.
ΙΣΑ – ΙΣΑ χαίρομαι γιατί με τη δουλειά μου κατάφερα να γίνω γνωστός και να με σταματάνε, για να μου δώσουν συγχαρητήρια.
ΓΙ’ αυτό λέω σε όλους: παλέψτε για τα όνειρά σας»…
Ο Τριαντάφυλλος Ηλιάδης γεννήθηκε το 1950, στο χωριό Πετεινός Ξάνθης, με ατροφικά τα χέρια και το δεξί του πόδι.
ΤΟ 1957 η βασίλισσα Φρειδερίκη, που επισκέφθηκε την Ξάνθη, πρότεινε να νοσηλευτεί στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης για να του βάλουν πρόθεση στο πόδι. Εκεί μία υπάλληλος τον είδε να ζωγραφίζει με το στόμα και ενημέρωσε τον Νίκο Χατζηγιάννη, ο οποίος ήταν αντιπρόσωπος της Παγκόσμιας Ένωσης Αναπήρων Καλλιτεχνών.
Ο ζωγράφος είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
ΚΑΤΑΦΕΡΕ να κάνει περισσότερους από 1.000 πίνακες ζωγραφίζοντας με το στόμα.
ΈΧΕΙ τιμηθεί από δεκάδες συλλόγους, σωματεία, οργανισμούς, το στρατό, μέχρι και από την Ακαδημία Αθηνών!
Ο Λέανδρος Αρβανιτάκης γεννήθηκε το 1959 στην Κύπρο και από το 1974 κατοικεί στην Αθήνα.
ΣΠΟΥΔΑΣΕ Ναυπηγική στο Πολυτεχνείο και κλαρινέτο στο Ωδείο Αθηνών.
ΑΠΟ μικρή ηλικία ασχολείται με τη ζωγραφική.
ΛΙΓΟ πριν δώσει όμως εξετάσεις στην Καλών Τεχνών είχε ένα ατύχημα και οι εξετάσεις δεν ήρθαν ποτέ.
Η ζωή του από κείνη τη μέρα άλλαξε ριζικά, καθώς έπρεπε να μάθει να ζει με την τετραπληγία.
ΜΕΤΑ το ατύχημα εγκατέλειψε την ζωγραφική μέχρις ότου έλαβε τις κάρτες του ΖΩΣΠ και ξανάρχισε να ζωγραφίζει το 1998, με το στόμα πλέον:
«ΜΕ τη ζωγραφική αισθάνομαι χρήσιμος για τον εαυτό μου και την οικογένειά μου.. είναι ένας τρόπος να εκφράζομαι καλλιτεχνικά και βέβαια μέσα από αυτή κατάφερα να μεταδώσω το μήνυμα της ζωής και της ελπίδας στους άλλους ανθρώπους».
ΓΙΑ εκείνους που μπορεί να αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα με τον ίδιο, λέει: «Θα τους συμβούλευα να μην εγκαταλείψουν, να μην θεωρήσουν τον εαυτό τους αδικημένο, απλά να γνωρίζουν, όπως κι εγώ, ότι θα πρέπει να ακολουθήσουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. ..
ΌΛΑ είναι θέλημα του Θεού, αλλά όχι τιμωρία. Όταν κλείνει μία πόρτα ανοίγει μία άλλη»..
Ο ζωγράφος έχει κάνει πολλές ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και Κύπρο και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές.
Η θάλασσα ήταν πάντα μια από τις αγάπες του: «Μου αρέσει να ζωγραφίζω όσα βλέπω από τη βεράντα του σπιτιού μου, τη θάλασσα που πάντα αγαπούσα»…
Ο Κυριάκος Κυριακού έμεινε τετραπληγικός το 1973. Στα 15 του, όταν σε μια εκδρομή, έπαθε κάταγμα του αυχένα.
ΜΙΑ βουτιά στην θάλασσα άφησε παράλυτα τα χέρια και τα πόδια.
ΤΟΝ επόμενο χρόνο, που τον πέρασε σ’ ένα νοσοκομείο της Αγγλίας, άρχισε να ζωγραφίζει κρατώντας το πινέλο με το στόμα του.
ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά, ο ίδιος δεν τα έβαλε ποτέ κάτω.
ΚΑΤΑΦΕΡΕ να κοιτάξει ξανά τη ζωή με χαμόγελο.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ μία ευτυχισμένη οικογένεια και συνεχίζει να κάνει μέχρι και σήμερα αυτό που αγαπά και που κάνει καλύτερα από κάθε τι: Να ζωγραφίζει τον δικό του κόσμο, έτσι όπως τον ονειρεύτηκε.
“ΜΠΟΡΟΥΜΕ να προσφέρουμε και εμείς στον κόσμο”, λέει και προσθέτει στην Κυπριακή διάλεκτο «”Πριν ένα δευτερόλεπτο περπατάς, σε άλλο δευτερόλεπτο, δεν μπορείς να πιάσεις το πιρούνι με το χέρι, δεν μπορείς να ταράξεις…. Θέλω τους να με δουν σαν ζωγράφο, όχι ζωγράφος με το στόμα.”
Η θεματολογία του Κυριακού αντικατοπτρίζει δύο πτυχές της ζωής του. Από τη μια, η παραδοσιακή ελληνική και κυπριακή κουλτούρα και περιβάλλον και από την άλλη, η αγγλική επαρχία με τις λίμνες τα ποτάμια και τα παραδοσιακά χωριά καθώς επίσης και τις παλιές πόλεις.
Η Ελένη Μαρίνου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1943.
ΆΡΧΙΣΕ να ζωγραφίζει από μικρή ηλικία και ήταν γνωστή ζωγράφος με συμμετοχές σε πολλές εκθέσεις έως ότου το 1987 ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα την καθήλωσε στο κρεβάτι και σταμάτησε να ζωγραφίζει.
ΤΑ σοβαρά της τραύματα και η ρευματική αρθρίτιδα από την οποία άρχισε να υποφέρει της στέρησαν τελείως τη χρήση των χεριών της.
ΤΟ 1993 άρχισε να ζωγραφίζει με το στόμα και από το 1997 είναι μέλος της Ένωσης.
ΜΟΝΟ ρίγος, δέος και θαυμασμό μπορεί να νιώσει κανείς διαβάζοντας τις προσωπικές ιστορίες αυτών των ηρωικών καλλιτεχνών.
ΠΟΣΟΥΣ ήρωες στα πεδία των μαχών δεν έχουμε ακούσει να λένε «δεν ξέρω κι εγώ από πού βρήκα την δύναμη και έκανα αυτή την υπέρβαση. Δεν ξέρω πώς ξεπέρασα τον εαυτό μου»
ΑΥΤΟΙ οι καλλιτέχνες λυτρώνονται με την τέχνη.
ΜΕ σημείο αναφοράς την αξιοπρέπεια ζωγραφίζουν, δίνοντάς μας ένα ηχηρό μήνυμα αισιοδοξίας και δύναμης.
ΛΥΤΡΩΝΟΝΤΑΙ και μας λυτρώνουν.
ΦΥΣΙΚΑ τα βιογραφικά τους σημειώματα πιθανόν να περνούσαν απαρατήρητα, ανάμεσα σε χιλιάδες παρόμοια με σπουδές και διακρίσεις, αλλά το βασικότερο είναι ότι μας συγκινούν χωρίς να προκαλούν οίκτο.
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ μια συγκλονιστική γενναιότητα και δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από άλλα έργα ζωγράφων δίχως αναπηρίες.
Η δημιουργία του ΖΩΣΠ έδωσε στα μέλη της την δυνατότητα να είναι οικονομικά ανεξάρτητα και να κερδίζουν τη ζωή τους από τις πωλήσεις των έργων τους, που έχουν αναπαραχθεί σε κάρτες και ημερολόγια.
ΣΤΙΣ δραστηριότητες της Ένωσης περιλαμβάνεται ακόμα η… προβολή του έργου των μελών αλλά και η διεύρυνσή της, παρέχοντας ηθική και υλική υποστήριξη σε άτομα με παρόμοια σωματικά προβλήματα και ενθαρρύνοντάς τα να αναπτύξουν το ταλέντο τους ώστε να φτάσουν σε αξιόλογο καλλιτεχνικό επίπεδο.
Η δουλειά τους, μας προσφέρεται κατ’ αποκλειστικότητα σαν ένα προϊόν με αναγνωρισμένη καλλιτεχνική αξία, σε προσιτή τιμή.
ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ τις κάρτες τους, τις δημιουργίες τους στηρίζουμε τον δύσκολο αγώνα τους για δημιουργία και αυτοσυντήρηση και επιβραβεύουμε την προσπάθεια τους να βγουν από το περιθώριο της ζωής
ΕΠΙ τη ευκαιρία σημειώνω ότι το 2014, για πρώτη φορά στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο η εξαιρετική διεθνής έκθεση ζωγραφικής με το στόμα και το πόδι, όπου έλαβαν μέρος καλλιτέχνες από 28 χώρες, ανάμεσά τους πέντε Έλληνες και ένας Κύπριος.
Η έκθεση περιελάμβανε 140 έργα ζωγραφικής και δύο γλυπτά.
ΜΕ δεδομένο ότι τόσο ο Τριαντάφυλλος Ηλιάδης όταν ρωτήθηκε αν πουλάνε έργα απάντησε «Δύσκολα… γιατί η οικονομική κατάσταση δεν αφήνει περιθώρια..» όσο και ότι τα Μ.Μ.Ε- αυτό το «καταθλιπτικό» θέμα δεν το προβάλλουν γιατί δεν «πουλάει» επειδή δεν εξυπηρετεί την προβολή της πρωινομεσημεριαναδικης, κουτσομπολίστικης χαζοχαρούμενης ευχάριστης, ανώδυνης και πανάλαφρης είδησης, μήπως να το σκεφτούμε αλλιώς;
ΔΗΛΑΔΗ: Με δεδομένο πάλι ότι κατά καιρούς σε διάφορες πόλεις της πατρίδας μας διοργανώνονται εκθέσεις ζωγραφικής με απώτερο σκοπό την ανάδειξη των ταλέντων των ανθρώπων αυτών που διακρίνονται για την χαρισματικότητά τους, μήπως να βάλλουμε στο πρόγραμμα ως τόπος, μέσω δήμου, περιφέρειας, φορέων με την πρώτη ευκαιρία να διοργανώσουμε μια έκθεση ζωγραφικής τους;
ΑΥΤΟΙ οι γενναίοι καλλιτέχνες του ΖΩΣΠ, έχουν ανάγκη, από την έμπρακτη στήριξή μας.
ΕΦΟΣΟΝ οι γιορτές πέρασαν και δεν μπορούμε πλέον να αγοράσουμε κάρτες μπορούμε να αγοράσουμε δημιουργίες τους ως δείγμα ανταπόδοσης της ευεργεσίας που μας χάρισαν με τον τρόπο ζωής τους, λειτουργώντας ως πηγή έμπνευσης για τον καθένα από μας.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ στα τηλέφωνα 210-6452947 ή στείλτε fax στο 210-6457898 και θα λάβετε την παραγγελία σας ταχυδρομικά γιατί οι καλλιτέχνες – δημιουργοί ζητούν αυτοσυντήρηση με αξιοπρέπεια και όχι ελεημοσύνη.
ΣΤΟ μεταξύ ας σκεφτούμε και την πρόταση της Στήλης. Έχουμε καιρό!
