Μια ακόμα άγνωστη ιστορία, ξεχασμένη στο σκονισμένο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αγνοημένη ακόμα και από τους ίδιους τους Ναΐτες Ιππότες.
Το σημαντικό και σπουδαίο αυτό διπλωματικό γεγονός συνέβη στο παρασκήνιο του Ιστορικού Συνεδρίου της Βερόνας. Τότε που οι περιβόητοι Ναΐτες Ιππότες ζήτησαν την Σύρο για έδρα τους.
Διάβασα πρόσφατα ένα από εκείνα τα χαρακτηριστικά «κούφια» και ασυλλόγιστα και ξύλινα λογία που έλεγε ένας «άρχοντας « του τόπου ότι η Σύρος και Η Ρόδος είναι φίλες με κοινή πορεία και ιστορία κτλ.
Χωρίς να γνωρίζει είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τα δυο αυτά νησιά έχουν ένα τεράστιο κοινό μυστικό. Και αυτό είναι ότι πραγματικά η Σύρος παραλίγο οι περιβόητοι Ναΐτες Ιππότες που εγκαταστάθηκαν στην Ρόδο ζήτησαν στην Σύρο όχι απλά να κάνουν την έδρα και το αρχηγείο τους στο νησί αλλά να εγκατασταθούν μόνιμα στην Σύρο.
Κάτι που αν συνέβαινε θα ηταν ένα σημαντικό Συν στην πορεία του νησιού μας με κυριολεκτικά αδιανόητα και ανυπολόγιστα οφέλη σε διαφόρους τομείς.
Ποια είναι η ιστορία και ποιοι οι λόγοι που διαδραματίστηκε ένα τέτοιο γεγονός?
Γιατί το σχέδιο και οι συμφωνίες δεν ευδόκησαν και έτσι η Σύρος έχασε άλλη μια μοναδική ευκαιρία στην ιστορία της να γίνει το κέντρο του κόσμου?
Διαβάστε παρακάτω αυτήν την απίστευτη ιστορική παράμετρο της Σύρου που κανείς δεν θυμάται πια.
Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι όλα αυτά τα σπουδαία «τυχερά» που τύχαιναν παλαιοτέρα στην Σύρο, δεν ήταν τόσο τυχερά.
Κάθε άλλο.
Όλα αυτά οφείλονταν σε πολλούς τομείς και συγκυρίες.
Ο Βασικότερος από όλους, στην σπουδαία και μοναδική της γεωγραφική άλλα και πολιτιστική οικονομική και κοινωνική της ανάπτυξη.
Η Σύρος ΉΤΑΝ Και ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ του κόσμου.
Η συγκεκριμένη δε αυτή Ιστορική παράμετρος έρχεται να προστεθεί στο γεγονός ότι Η Σύρος λόγο της σχέσης της με τους Ενετούς και τον πάπα στην πραγματικότητα έμεινε ουδέτερη στην Ελληνική Επανάσταση.
Αρχικά αυτό φάνηκε να μην είναι καλό. Ένα νησί Ελληνικό, στο κέντρο του Αιγαίου να μην λαμβάνει μέρος στην μεγαλύτερη Ελληνική Επανάσταση για την ελευθερία της πατρίδας.
Στην συνέχεια όμως τυχερές συγκυρίες άλλαξαν αυτήν την «ουδετερότητα» προς το ίδιο το όφελος της Σύρου και της Ελλάδος γενικότερα αφού η Σύρος ακριβώς εξ αιτίας αυτής τη ουδετερότητας της εξελίχτηκε όχι μόνο οικονομικό κέντρο άλλα φιλοξένησε αγωνιστές της Επανάστασης και δημιούργησε ένα «κράτος εν κράτει» με τεραστία πολιτιστική και οικονομική δύναμη μέσα στην Ελλάδα με προεκτάσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Προσέξτε λοιπόν την απίθανη αυτή ιστορία πως παραλίγο η Σύρος να γίνει το Κέντρο των Ναϊτών Ιπποτών αντί της Ρόδου.
Στα τέλη λοιπόν του 1822 μια χρονιά ακριβώς μετά την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης η Σύρος παραλίγο να χάσει την Ελληνική της υπηκοότητα.
Να σταματήσει να είναι Ελληνική.
Και μάλιστα είχαν μπει οι πρώτες υπόγραφες για αυτό.
Προσέξτε πως συνέβη αυτό.
Γνωρίζουμε ότι στις 22 Φεβρουαρίου του 1821 ο Υψηλάντης κήρυξε την Ελληνική Επανάσταση.
Κάποια σημαντικά γεγονότα που τρέχουν συγχρόνως και παράλληλα είναι τα εξής.
Εκείνη την εποχή στην Ελλάδα υπήρχε μια προσωρινή κυβέρνηση που μεταξύ άλλων ανάμεσα τους ήταν οι Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, ο Ανδρέας Μεταξάς, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Ι Καποδίστριας μετέπειτα πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας… Και ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΕΔΩ… ο Γάλλος φιλέλληνας πλοίαρχος Ζουρνταίν, ως πληρεξούσιος.
Αυτή η ομάδα πηγαίνει ως αντιπροσωπία στην διάσκεψη της Βερόνας για να κατοχυρώσει επίσημα την διακήρυξη της επανάστασης που δεν την είχαν δεχθεί όλα τα κράτη της Ευρώπης.
Το Συνέδριο της Βερόνας (ή “Συνέδριον της Βερώνης” κατά τους λόγιους της εποχής του), ήταν μια διπλωματικού επιπέδου συνάντηση των εκπροσώπων της Ιεράς Συμμαχίας κρατών, που διεξήχθη το φθινόπωρο του 1822, με πρωτοβουλία της Αυστρίας στην σημερινή ιταλική πόλη Βερόνα, εξ ου και η ονομασία του.
****(Παραπομπή: ΠΟΙΑ ΉΤΑΝ Η ΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΕΛΥΣΕ. … στο τέλος του κειμένου.)
Τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε το Συνέδριο της Βερόνας υπό μορφή ζητημάτων ήταν το ζήτημα της Ισπανίας, (η επανάσταση που είχε εκδηλωθεί στην Ισπανία), δευτερευόντως το ζήτημα της Ιταλίας και το ζήτημα των Γραικών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δηλαδή η επανάσταση των Ελλήνων (των Γραικών) που είχε ξεκινήσει το προηγούμενο έτος, κατά την διακήρυξη του πρίγκιπα Υψηλάντη, αφορούσε αγώνα για εθνική ανεξαρτησία.
Το θέμα της Ελλάδας όχι μόνο δεν συζητήθηκε άλλα αγνοήθηκε εντελώς. Το χαρακτήρισαν ως ανταρσία. Στο συνέδριο απαγορεύτηκε η παρουσία εκπροσώπων των Ελλήνων επαναστατών (Παλαιών Πατρών Γερμανός, Γεώργιος Μαυρομιχάλης, Ανδρέας Μεταξάς) που στάλθηκαν κατ’ εντολή της προσωρινής ελληνικής κυβέρνησης, ώστε να παρουσιάσουν στους συνέδρους τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς.
Και σαν να μην έφτανε αυτό . Όχι μόνο δεν εισακούστηκαν άλλα κρατήθηκαν και στο λοιμοκαθαρτήριο της Αγκώνας.
Και ΕΔΩ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ της πρότασης των Ναϊτών Ιπποτών.
Ενώ λοιπόν η αντιπροσωπεία παραμένει στο λοιμοκαθαρτήριο της Αγκώνας ο Υπουργός των εξωτερικών του παπικού κράτους, ο Καρδινάλιος Ercole Consalvi, καλεί τον Γάλλο πλοίαρχο Ζουρνταίν ως πληρεξούσιο της Ελληνικής αντιπροσωπείας και του κάνει μια ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.
ΝΑ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΜΙΑ ΣΥΜΑΧΙΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ Ελλάδα και ΤΟΥΣ ΙΩΑΝΝΙΤΕΣ ΙΠΠΟΤΕΣ.
Γιατί όμως…
Οι Ναΐτες Ιππότες μόλις είχαν χάσει μέρα σημαντικά εδάφη (και οικονομικά οφέλη) και είχαν εκδιωχτεί από τα εδάφη τους από τους Τούρκους.
Η έχθρα τους εναντίων των Τούρκων ήταν απύθμενη.
Η ελληνική εξέγερση εναντίον των Τούρκων τους ήρθε «κουτί» ώστε να προσπαθήσουν ως σύμμαχοι των Ελλήνων να πολεμήσουν τους εχθρούς τους και να κερδίσουν όσα χαμένα τους είχαν πάρει αυτοί.
«Όλα καλά. Άπαντα ο Ζουρνταίν. Ευχαριστούμε πολύ. Άλλα τι αντάλλαγμα ζητιάνε οι Ναΐτες Ιππότες για αυτήν την βοήθεια και συμμαχία?»
Η απάντηση ήταν γρήγορη και μονολεκτική.
ΤΗΝ Σύρο….!!!!
Υπάρχουν δυο εκδοχές για το τι ακριβώς ζήτησαν οι «απροσδόκητοι» πλην όμως ως γνωστόν εξαιρετικά έξυπνοι και δραστήριοι Ναΐτες Ιππότες που έρχονταν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ελλάδα ως σύμμαχοι στην εξέγερσης της.
Η μια αναφέρει ξεκάθαρα ο τι ζητούσαν ευθαρσώς ούτε λίγοι ούτε πολύ να περάσει η Σύρος στην εξουσία των Ιωαννίνων Ιπποτών
Η άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ζητούσαν προσωρινά να κάνουν βάση τους την Σύρο επιδιώκοντας αφού εγκατασταθούν στην Σύρο να οργανώσουν την απελευθέρωση της Ρόδου από τους Τούρκους όποτε και θα πήγαιναν να εγκατασταθούν εκεί κρατώντας όπως την Σύρο ως βασικό τόπο και λιμάνι τους στο Κέντρο της Ελλάδας και του Αιγαίου.
ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΤΗΝ Σύρο?
Για τους λόγους που αναφέρω παραπάνω και επιπλέον για κάποιους που σας παραθέτω παρακάτω.
Θεωρώ πολύ βασικό ότι ο παπάς της εποχής εκείνης Πάπας Πίος Ζ΄ ανήκε στο τάγμα των Βενεδικτίνων μοναχών. Που σημαίνει ότι γνώριζε πολύ καλά την γενικότερη «αξία « της Σύρου.
Εξελέγη ως Πάπας Πίος Ζ΄ στη Βενετία στις 21 Μαρτίου 1800 και ακολούθησε μια μάλλον ασυνήθιστη στέψη, κατά την οποία φόρεσε μια παπική τιάρα από πεπιεσμένο χαρτί, καθώς η αυθεντική βρισκόταν υπό την κατοχή των Γάλλων. Κατόπιν ένα αυστριακό σκάφος, το «Bellona», τον μετέφερε στο Πέζαρο, από όπου έφθασε στη Ρώμη διά ξηράς.
Μια από τις πρώτες του ενέργειες ως Πάπας, ήταν να διορίσει τον Ercole Consalvi, γραμματέα του πρόσφατου κονκλαβίου, στο κολλέγιο των καρδιναλίων και στη θέση του «Υπουργού Εξωτερικών» της Αγίας Έδρας.
Αξίζει ακόμα να γνωρίζετε ποιος και τι ακριβώς ήταν αυτός ο υπουργός εξωτερικών Ercole Consalvi.
Ο Ercole Consalvi (8 Ιουνίου 1757 – 24 Ιανουαρίου 1824) υπήρξε διάκονος και καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας. Υπηρέτησε δύο φορές ως Καρδινάλιος υπουργός των Παπικών Κρατών και κάποιες από αυτές ως υπουργός εξωτερικών και έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην μετά-ναπολεονική περίοδο όπου υπήρξε ένθερμος υποστηριχτής της νομιμοποίησης για την το θεϊκό δικαίωμα των διαφόρων Ιπποτικών ταγμάτων ιδιαίτερα του τάγματος των Ναϊτών, γνωστό και ως τάγμα του Σταυρού του οποίου ήταν σταθερός υποστηρικτής και μέλος.
Άρα λοιπόν δεν ήταν καθόλου τυχαία η κίνηση αυτή του Πάπα Πίου Ζ και του υπουργού εξωτερικών του Ercole Consalvi.
Μετά ήταν αυτή η απίθανη γεωγραφική θέση της Σύρου στο κέντρο του Αιγαίου που είναι απόλυτα στρατηγικής σημασίας και αυτό το είχαν καταλάβει προ πολλού όλοι όσοι πέρασαν από αυτό το νησί.
Οι Ναίτες Ιππότες δεν ήταν τυχαίοι. Ήξεραν πολύ καλά από στρατηγικές θέσεις.
Αυτό που πρέπει να ξέρετε και είναι πολύ σημαντικό είναι ότι οι Ναίτες Ιππότες δεν την είδαν ξαφνικά την ωραία και «ουδέτερη» Σύρο και την ζήτησαν.
Οι πανέξυπνοι και πανίσχυροι Ιππότες που είχαν γυρίσει όλη την Ευρώπη και είχαν πολεμήσει τόσες σπουδαίες μάχες με την τεραστία οικονομική και πολιτική τους δύναμη και επιρροή καιρό πριν σχεδίαζαν πολύ πιο πριν και έψαχναν τρόπους και κατέστρωναν σχέδια «πως θα ‘φανέ « την Σύρο.
Κάτι που είναι σχεδόν άγνωστο για την Ιστορία της Σύρου είναι ότι η νεοσύστατη Ερμουπόλη ήταν γνωστή στους Ναίτες λόγω του ότι είχαν έρθει και εγκατασταθεί στην Ερμουπόλη αρκετοί Τέκτονες και διάφοροι άλλοι «ανενεργοί» Ιππότες από άλλα ομόδοξα και φιλικά Τάγματα που συνεργαζόταν με τους Ναίτες στην πάλαι ποτέ παράλληλη σταυροφορική δράση τους. Τεύτονες και Ναΐτες.
Πολύ πριν λοιπόν την μεγάλη και τολμηρή «πρόταση» συμμαχίας των Ναιτών από τον πάπα, οι Ναίτες είχαν στείλει ένα διαπραγματευτή να προετοιμάσει τον κόσμο και το έδαφος. Ήταν ένας Γάλλος ονόματι Phillipe Chastelain.
Αρχικά οι Συριανοί τον υποδέθηκαν με συμπάθεια και με καλή διάθεση αφού τους έλεγε ωραία πράγματα και υποσχέσεις που αν μη τι άλλο ήταν και αληθινές και υλοποιήσιμες.
Μια ευκατάστατη οικογένεια δέχθηκε να φιλοξενήσει τον «διαπραγματευτή» σε όλη την διάρκεια των προσπαθειών του και συζητήσεων του με τους άρχοντες του Νησιού και της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Όμως δυστυχώς ο Phillipe Chastelain δεν στάθηκε αναλόγως του ύψους της θέσης και της αποστολής του.
Ανάμεσα στις διαπραγματεύσεις και την προετοιμασία του εδάφους έκανε κάτι άλλο που γύρισε αντιστρόφως ανάλογα της σπουδαίας αποστολής του.
Για την ακρίβεια έκανε δυο πράγματα.
Για το πρώτο που θα διαβάσετε αμέσως παρακάτω δεν είμαστε σίγουροι αν το έπραξε κάτω από μυστικές εντολές των Ναιτών ιπποτών ή αυτοβούλως, άλλα όπως και να έχει αυτό που έκανε τον χαρακτήρισε το λιγότερο ως απατεώνα.
Τι έκανε !!??
Πουλούσε μάλλον σε αφελείς Συριανούς κατοίκους του νησιού ΕΝΑΝΤΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΣΟΥ τον τίτλο του «Ιωαννίδη Ιππότη»
Πολλοί συριανοί ήταν αυτοί που ενέδωσαν στο «κάλεσμα» του υψηλού τίτλου με τόση ευκολία και «αγόρασαν» τον Μεγάλο και πολύτιμο τίτλο χωρίς καν να έχουν ιδέα τι είναι οι Ναίτες.
Υπάρχει το ενδεχόμενο να ήταν σκόπιμο αυτό το αλισβερίσι προκειμένου να βρεθούν χρήματα που την εποχή εκείνη οι Ιππότες που παρ όλη την ισχυρή τους φήμη βρισκόταν σε δεινή οικονομική θέση έχοντας χάσει εδάφη και τις σπουδαίες περιουσίες τους.
Έκανε όμως και κάτι ακόμα.
Και αυτό ήταν που ξεχείλισε το ποτήρι.
Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Phillipe Chastelain αποπλάνησε και στο τέλος απήγαγε την κόρη της ισχυρής και πλούσιας Συριανής οικογένειας που …τον φιλοξενούσε.
Τότε ήταν που οι Συριανοί έστειλαν μήνυμα στην Γαλλία και παραπονέθηκαν για την αισχρή συμπεριφορά του «απεσταλμένου διαπραγματευτή που τους είχαν στείλει »
Η σοβαρή Γαλλία αντιδρά άμεσα και εκδίδει ένταλμα σύλληψης του Phillipe Chastelain.
Ως τότε εκείνος δεν ήξερε τίποτα ότι οι Συριανοί τον είχαν καταλάβει»
Δρούσε ανενόχλητος και ψηλομύτης κάτω από την κάλυψη του διαπραγματευτή των Ιπποτών.
Όμως μόλις εκδόθηκε το ένταλμα σύλληψης του το μαθαίνει και κάνει αυτό που θα έκανε κάθε απατεώνας.
Εξαφανίστηκε βράδυ από την Σύρο.
Ας επανέλθουμε στην πρόταση συμφωνία της συμμαχίας των Ναιτών με τους Συριανούς και την Ελληνική Κυβέρνηση τώρα και να δούμε τα γεγονότα και την κατάληξη.
Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια τι επακολούθησε στην συνέχεια. Γνωρίζουμε μόνο διασκορπισμένες πληροφορίες τις οπούς σας παραθέτω παρακάτω.
Ο πλοίαρχος Ζουρνταίν εντυπωσιασμένος και έκπληκτος ακούει την πρόταση και την μεταφέρει στους Έλληνες (στην Επαναστατική Ελληνική Κυβέρνηση).
Ακολούθησαν κάποιες μυστικές διαβουλεύσεις μεταξύ των Ελλήνων και των Ιωαννίνων.
Δεν ήταν σύντομες. Ούτε η πρόταση ήταν απλή. Κράτησαν αρκετές εβδομάδες. Το σκεπτόταν πολύ.
Γνωρίζουμε ότι τον Δεκέμβριο του 1822 ο Ζουρταίν βάζει μια εκ κοινού υπογραφή με τον Υπουργό των Εξωτερικών του Παπά τον Γκονζάβλι ότι η συμμαχία προχωρεί κανονικά.
Στη συνέχεια έπρεπε να υπογράψουν και οι Έλληνες για να ισχύσει η συμφωνία.
Το θέμα δεν ήταν απλό. Θα έπρεπε να σκεφτούν πολύ σοβαρά για να συναινέσουν ώστε να αποφασίσουν να υπογράψουν ένα έγγραφο που να εξαιρούσε από την Ελληνική Κυριαρχία ένα νησί στο κέντρο του Ελληνικού Αιγαίου.
Και δεν είχαν άδικο….
Όμως (και δυστυχώς για εμένα), έρχεται ο Λόρδος Μπάιρον και «πετάει» μια φράση.
Μια φράση που δυστυχώς στα επόμενα χρονιά που ακολούθησαν φάνηκε τόσο σημαντική και καίρια, αφού η έννοια της επηρέασε όχι μόνο την συγκεκριμένη ιστορική παράμετρο της Σύρου άλλα ολόκληρη την Ελλάδα στα επόμενα χρονιά.
Και η φράση αυτή ήταν…
«ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΜΗΝ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΆΓΓΛΟΙ …»ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΣΑΣ».
Οι Άγγλοι που πολύ έξυπνα αρέσκονταν να εμπλέκονται παντού και να προωθούν (η προκαλούν αν θέλετε) τα γεγονότα πάντα προς όφελος τους.
Δεν είναι επί του παρόντος το θέμα αλλά σας προτρέπω να ψάξετε να μελετήσετε την επιρροή και τους τρόπους που οι Άγγλοι επηρέασαν πάντα προς δικό τους όφελος και ποτέ προς όφελος της πατρίδας μας την ροη της Ελληνικής ιστορίας.
Έτσι λοιπόν με αυτήν την φράση «ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ ΟΙ ΆΓΓΛΟΙ» του Λόρδου Μπάιρον η συζητήσεις σταμάτησαν εντελώς άδοξα.
Η υπογραφή δεν μπήκε.
Η Σύρος για μια ακόμα φορά στις πάμπολλες προηγούμενες και μετέπειτα φορές της ιστορίας της χάνει άλλη μια μοναδική ευκαιρία να γίνει το κέντρο του κόσμου μεγάλο οικονομικό κράτος,.
Φανταστείτε αν οι Ναΐτες έκτιζαν ένα ανάλογο κάστρο της Σύρο όπως αυτό της Ρόδου. Μόνο αυτό φανταστείτε.
Οι έδρες του Τάγματος από την ίδρυση τους ως το φαινομενικό τέλος της ιστορίας τους έχουν ως έξης:
1023-1099 : Ιερουσαλήμ
1187 : Μαργκάτ
1191 : Αντιόχεια (Άκρα)
1209 : Πριγκιπάτο της Αχαΐας
1291 : Λεμεσός, Κύπρος
1309 : Ρόδος
1522 : Κρήτη
1523-1530 : Σικελία
1530 : Μάλτα
1798 : Αγία Πετρούπολη
1803-1821 : Κατάνη
******Κάπου εδώ ανάμεσα μεταξύ Κατάνης και Φερράρα ΑΝ είχαν ευοδωθεί οι συμμαχίες και οι συζητήσεις θα βρισκόταν και η Σύρος.
1825 : Φερράρα
1834 : Ρώμη
****Παραπομπή:
ΠΟΙΑ ΉΤΑΝ Η ΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΕΛΥΣΕ.
1815: Η ίδρυση της Ιεράς Συμμαχίας
Η Ιερά Συμμαχία των Ευρωπαίων μοναρχών πραγματοποιήθηκε μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα, με σκοπό την πάλη κατά του επαναστατικού και εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και τη διασφάλιση του απαραβίαστου των συνόρων που χαράχτηκαν από το Συνέδριο της Βιέννης.
Το Νοέμβριο του 1820 στο Συνέδριο της Ιεράς Συμμαχίας η Ρωσία, η Πρωσία και η Αυστρία υπέγραψαν πρωτόκολλο, που διακήρυσσε το δικαίωμά τους να επεμβαίνουν στρατιωτικά σε τρίτες χώρες, με σκοπό την αντιμετώπιση των επαναστατικών κινημάτων.
Στο πλαίσιο αυτών των αποφάσεων, η Αυστρία κατέπνιξε την επανάσταση στη Νεάπολη της Ιταλίας και την επανάσταση του Πιεμόντε το 1821. Στο Συνέδριο της Βερόνας (1822) καταδικάστηκε η επανάσταση στην Ελλάδα κατά της τουρκικής κυριαρχίας. Οι εκπρόσωποι της Συμμαχίας αρνήθηκαν να δεχτούν την ελληνική αντιπροσωπεία που είχε πάει στη Βερόνα, για να ζητήσει βοήθεια.
Τα επαναστατικά και απελευθερωτικά κινήματα συνέχιζαν να αναπτύσσονται σε πείσμα όλων των προσπαθειών των Ευρωπαίων μοναρχών να εμποδίσουν αυτή την ανάπτυξη. Το 1825 έγινε στη Ρωσία το κίνημα των Δεκεμβριστών, το 1830 ξέσπασαν επαναστάσεις στη Γαλλία και το Βέλγιο και άρχισε η εξέγερση κατά του τσαρισμού στην Πολωνία. Αυτές οι εξελίξεις κατάφεραν βαριά πλήγματα στην ίδια την ύπαρξη της Ιεράς Συμμαχίας.
Έτσι το Συνέδριο της Βερόνας ήταν και το τελευταίο. Οι αντιθέσεις που ξέσπασαν μεταξύ των συμμάχων μεγάλωσαν και οι προσπάθειας που έγιναν για την ανασύσταση της Συμμαχίας απέτυχαν.
Κατάρρευση της Συμμαχίας
Όμως, ο κύριος υπονομευτής, που επέφερε και το μεγαλύτερο πλήγμα στην Ιερά Συμμαχία ήταν, όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η Ελληνική Επανάσταση του 1821] την οποία και καταπολέμησε ο Μέττερνιχ με κάθε δύναμη που διέθετε, ειδικότερα στο Συνέδριο της Βερόνας, που κατέληξε να είναι και το τελευταίο της Συμμαχίας σε πλήρη σύνθεση. Η Ελληνική Επανάσταση αποδεδειγμένα ήταν εκείνη που επέφερε το ουσιαστικό τέλος του ανελεύθερου θεσμού της Ιεράς Συμμαχίας όπως αυτό είχε αναδειχθεί. Οι επαναστάσεις που ακολούθησαν, στη Γαλλία το 1830, στο Βέλγιο το 1834 και κάποιες άλλες μικρότερες σε διάφορες ευρωπαϊκές Χώρες απλά ολοκλήρωσαν την τελική κατάρρευσή της, που όμως συνδέθηκε με μια αναχρονιστική περίοδο της νεότερης ευρωπαϊκής ιστορίας.
ΠΗΓΕΣ: Απ. Δασκαλάκης» Κείμενα – Πηγαί της Ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης» τομ. Β Αθήνα 1967.
Thomaw Gordon. “History Of The Greek Revolution , τομ Β
Α. Δρακάκης Ιστορία του Οικισμού της Ερμουπόλεως.
Φραγκίδης Η Νήσος Σύρος Ερμούπολις 1894
Lauvergne H . « Souvenirs Dea La Greece Pendant La Campagne De 1825. Paris Chenz Avril De Castel.
Κωνσταντίνος Κριτσίνης. Η Ιστορία Της Σύρου Της Άνω Σύρου Και της Ερμούπολης.
wikipedia.org
Παναγιώτης Κουλουμπής
20 Νοεμβρίου 2017
Ερμούπολη, Σύρος, Κυκλάδες, Ελλάδα.
