Μελπομένη Σταμάτα Ρεβύθη: Τελευταίο Μέρος
Στις 10 Απριλίου του 1896, ο Σπύρος Λούης έγραψε ιστορία, κερδίζοντας τον πρώτο ολυμπιακό μαραθώνιο αγώνα. Τερμάτισε σε 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, ενώ σύσσωμο το Παναθηναϊκό Στάδιο ζητωκραύγαζε.
του Παναγιώτη Κουλουμπή
Την επόμενη μέρα, στις 13.30 το μεσημέρι, η Συριανή ηρωίδα τερματίζει έξω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, καθώς συνέχιζαν να μην της επιτρέπουν την είσοδο σε αυτό.
Κανείς δεν την περίμενε για να πανηγυρίσει, εκτός από κάποιους αστυνομικούς, απ’ τους οποίους ζήτησε να υπογράψουν υπεύθυνη δήλωση ότι την είδαν να τερματίζει.
Η πιστοποίηση της συμμετοχής
Η συμμετοχή της Ρεβύθη πιστοποιείται από πολλά μέσα της εποχής. Η εφημερίδα της Αθήνας “Messager d’ Athenes” (Αγγελιοφόρος των Αθηνών) κάνει λόγο “για μια γυναίκα που είχε δηλώσει συμμετοχή στον Μαραθώνιο και δεν της επετράπη να τρέξει, αλλά τρέχοντας τελικά μόνη της πέτυχε να τερματίσει σε 4,5 ώρες”.
Ο Ούγγρος “αθάνατος” Franz Kemeny, τον ίδιο χρόνο αναφέρει στα γερμανικά ότι “κάποια κυρία Μελπομένη έκανε αίτηση να τρέξει στον Μαραθώνιο και η αίτησή της δεν έγινε δεκτή και τελικά έτρεξε μόνη της”.
Ο Ούγγρος Ολυμπιονίκης Άλφρεντ Χάγιος επιβεβαιώνει τη συμμετοχή της Μελπομένης στους Αγώνες.
Η εφημερίδα “Εστία” της 4ης Απριλίου 1896 αναφέρεται επίσης στην “παράξενη γυναίκα, η οποία έχοντας τρέξει λίγες μέρες πριν στον δοκιμαστικό του Μαραθωνίου, σκόπευε να διαγωνιστεί την μεθεπόμενη ημέρα”. Σήμερα ήρθε στα γραφεία μας και μας είπε “Αν με εμποδίσουν, θα βγάλω τα παπούτσια μου και θα συνεχίσω ξυπόλητη”.
“Χάθηκε στη σκόνη της Ιστορίας”
Παρά τις επιβεβαιωμένες πηγές για το σπουδαίο κατόρθωμά της, δεν υπάρχει καμιά αναφορά για τη ζωή μετά τον Μαραθώνιο.
Αν κατάφερε να βρει δουλειά ή να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για το παιδί της, παραμένει άγνωστο.
Όπως είπε χαρακτηριστικά και ο συγγραφέας Αθανάσιος Ταρασουλέας, ο οποίος έκανε γνωστή αυτή την ιστορία, “η Σταμάτα Ρεβίθη χάθηκε στη σκόνη της ιστορίας”.
Διήνυσε την απόσταση σε 4,4 ώρες, κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα μόνο για να φάει κάτι πορτοκάλια.
Πολλοί ερευνητές και μελετητές θεωρούν ότι η Σταμάτα Ρεβύθη έτρεξε μόνη της, όχι μόνο να βρει δουλειά για εκείνη και το παιδί της αλλά για κάτι ακόμα πιο ανώτερο: για να κερδίσει τις προκαταλήψεις, το δικαίωμα στη ζωή και στον αθλητισμό. Το μεγάλο της έπαθλο θα ήταν ο τερματισμός, κάτι που τότε θα συνεπαγόταν τουλάχιστον και με ένα σίγουρο μεροκάματο… Φευ.
Πηγή: Αθανάσιος Ταρασουλέας, www.mixanitouxronou.gr/tag/athanasios-tarasouleas/
