ΓΙΑ τέσσερις βραδιές, η θεατρική ομάδα «Ο Σουρής» χάρισε στο κοινό του Θεάτρου Απόλλων μια από τις πιο προσεγμένες και ολοκληρωμένες παραγωγές των τελευταίων χρόνων, παρουσιάζοντας το έργο «Τρεις πάνω στην κούνια» του Λουίτζι Λουνάρι. Μια παράσταση που κέρδισε απόλυτα τις εντυπώσεις, απέσπασε το θερμό χειροκρότημα των θεατών
.
ΣΕ μια εποχή όπου η τέχνη συχνά παρασύρεται από την ευκολία και την επιφανειακή εντύπωση, η επιλογή ενός τόσο βαθιού και πολυεπίπεδου έργου μοιάζει με δροσερή πνοή πολιτισμού. Ο Λουνάρι, μέσα από το ευφυές μαύρο χιούμορ του, στήνει ένα θεατρικό σύμπαν όπου το κωμικό συναντά το μεταφυσικό και η ανθρώπινη ύπαρξη τίθεται διαρκώς υπό αμφισβήτηση.
ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ υπήρξε η σκηνοθετική προσέγγιση του Γιάννη Δεσύπρη, ο οποίος χειρίστηκε με λεπτότητα τις ισορροπίες ανάμεσα στην κωμωδία και τον φιλοσοφικό προβληματισμό. Κατάφερε να αναδείξει τόσο τη σατιρική όσο και την υπαρξιακή διάσταση του έργου, οδηγώντας τους θεατές σε ένα ταξίδι όπου το γέλιο και η σκέψη συμπορεύονταν αδιάκοπα.
ΜΕΓΑΛΟ μέρος της επιτυχίας οφείλεται βεβαίως στις εξαιρετικές ώριμες ερμηνείες των ηθοποιών.
Ο Γιώργος Σιγάλας, στον ρόλο του Βιομήχανου, παρουσίασε έναν άνθρωπο που έχει μάθει να ερμηνεύει τον κόσμο μέσα από αριθμούς, συμφέροντα και λογικές εξισώσεις. Με ακρίβεια και μέτρο απέδωσε την αμηχανία ενός χαρακτήρα που βλέπει τα εργαλεία της δύναμής του να αποδεικνύονται ανίσχυρα απέναντι στο άγνωστο, προσφέροντας μια ερμηνεία ουσιαστική και βαθιά ανθρώπινη.
Ο Γιάννης Δεσύπρης, στον ρόλο του Στρατιωτικού, υπήρξε καθηλωτικός. Με πειστικότητα και εσωτερική ένταση απέδωσε έναν άνθρωπο γαλουχημένο στην πειθαρχία και τη βεβαιότητα, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που καταρρίπτει όλες του τις σταθερές. Η σταδιακή μετάβαση από την αυτοπεποίθηση στην υπαρξιακή αβεβαιότητα αποδόθηκε με υποδειγματικό τρόπο.
Ο Γιάννης Παλαιολόγος, ως Καθηγητής, ενσάρκωσε με ευαισθησία και φυσικότητα τον διανοούμενο που αναζητά απαντήσεις μέσα από τη γνώση, μόνο για να ανακαλύψει ότι υπάρχουν ερωτήματα που υπερβαίνουν τα όρια της λογικής. Η ερμηνεία του διέθετε βάθος, εσωτερικότητα και μια διακριτική συγκινησιακή δύναμη που άγγιξε το κοινό.
ΚΑΙ βέβαια, η Βιργινία Χαρμπάτση, στον ρόλο της Καθαρίστριας, υπήρξε απολαυστική. Με φαινομενική απλότητα αλλά αξιοθαύμαστη θεατρική δεξιοτεχνία, έγινε ο αινιγματικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η δράση. Κράτησε αμείωτο το μυστήριο και απέδειξε πως οι πιο απλές παρουσίες είναι συχνά εκείνες που κρύβουν τη μεγαλύτερη δύναμη.
Η παράσταση «Τρεις πάνω στην κούνια» προσέφερε τροφή για σκέψη, άγγιξε διαχρονικά ερωτήματα για τη ζωή, τον θάνατο, αποδεικνύοντας πως το θέατρο μπορεί ακόμη να λειτουργεί ως καθρέφτης της ύπαρξης.
ΘΕΡΜΑ συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές για μια παράσταση υψηλού επιπέδου, που μας έκανε να γελάσουμε, να αναρωτηθούμε και να φύγουμε από το θέατρο λίγο πλουσιότεροι σε σκέψη και συναίσθημα. Μια παράσταση που θα μείνει για καιρό στη μνήμη όσων είχαν την τύχη να τη ζήσουν
