Η διοικούσα παράταξη έχοντας χάσει ξεκάθαρα την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο βρίσκεται σχεδόν μόνιμα … «στα σχοινιά».
Δεν σταματά να δέχεται τα πυρά της αντιπολίτευσης, με τις φωνές των ανεξάρτητων να ξεχωρίζουν και να βαραίνουν περισσότερο, ενώ παράλληλα επιδεινώνει τη θέση της με κινήσεις που αποδεικνύονται αυτογκόλ, όπως η πρόσφατη αναδίπλωση στο θέμα της αλλαγής της διοίκησης του Λιμενικού Ταμείου, η ματαίωση της πραγματοποίησης συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου γιατί δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενοι εκ του νόμου χρόνοι ενημέρωσης των συμβούλων, αλλά και νωρίτερα η περιπέτεια του προϋπολογισμού.
Ωστόσο, παρά την παραπάνω δυσμενή συνθήκη, βρισκόμαστε μέσο της αυτοδιοικητικής περιόδου και η διοικούσα παράταξη έχει το περιθώριο να κάνει κινήσεις που να βελτιώσουν, αν όχι να αντιστρέψουν το κλίμα.
Όσο κακή και αν είναι η εικόνα που έχει διαμορφωθεί αυτή δημοτική αρχή βρίσκεται στην ευνοϊκή θέση να γνωρίζει ότι πριν το τέλος της θητείας της θα παραδώσει τα γήπεδα του βόλεϊ, του μπάσκετ και το κολυμβητήριο, ενώ την ίδια ώρα η δρομολόγηση της αξιοποίησης του π. εργοστασίου Λαδόπουλου, θα καταγραφεί και αυτή στις «νίκες» της θητείας Αθανασίου, ειδικά αν μπορέσει να το παραδώσει πριν την ολοκλήρωση της αυτοδιοικητικής περιόδου. Αυτά φυσικά υπό την αίρεση ότι δεν θα βάλουν άλλες τρικλοποδιές στον εαυτό τους εξασφαλίζοντας παράλληλα ένα μίνιμουμ επίπεδο ενότητας, ακόμα και τώρα που έχουν ήδη χάσει ένα σημαντικό κομμάτι της παράταξής τους με τις τέσσερις γνωστές ανεξαρτητοποίησεις …
