ΠΡΕΠΕΙ να το ομολογήσουμε, κύριε Ανάργυρε, μας έχετε γίνει κακός μπελάς. Διότι, κάπου έχετε παρανοήσει κάποια πράγματα και καλό θα ήτανε να μπούνε στη θέση τους.
Γιατί, έτσι όπως πάμε, θα αρχίσουμε να ψαχνόμαστε και εμείς και να αναρωτιόμαστε αν είμαστε η Κυβέρνησης και πρέπει να δίνουνε εξηγήσεις στον κάθε κύριο Ανάργυρο που ό,τι θυμάται χαίρεται. Και χαίρεται και θυμάται τρεις φορές το χρόνο. Όποτε δηλαδή πληρώνει στον ΕΦΚΑ για τους εργαζόμενους του δώρο Χριστουγέννων, δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας. Ταύρος εν υαλοπωλείω ο κύριος Ανάργυρος, που ζυγίζει και εκατόν είκοσι κιλά, οπότε καταλαβαίνετε σε τι κατάσταση βρίσκεται το υαλοπωλείο όταν φεύγει. Καλοκαιρινό το μαγαζί!
ΤΟΥ το έχουμε εξηγήσει του χριστιανού εκατό φορές και δεν το καταλαβαίνει. Μυαλό ακατοίκητο, ναι, αλλά εμείς τι φταίμε; «Σας ερωτώ. Γιατί πληρώνω για τους εργαζόμενους μου στον ΕΦΚΑ δώρο Χριστουγέννων;» «Γιατί αυτό είναι νόμος του Κράτους, κύριε Ανάργυρε» «Μωρέ, τι μας λες!» «Δεν το λέω εγώ, ο νόμος το λέει» «Είναι δίκαιο αυτό; Να πληρώνω στους εργαζόμενους δώρα και επιδόματα και να έρχεται ο ΕΦΚΑ και να μου ζητάει να του πληρώσω και άλλα δώρα και άλλα επιδόματα, τα οποία ποτέ δεν δίνει στους συνταξιούχους;» «Δεν φαίνεται για δίκαιο, κύριε Ανάργυρε» «Και αφού δεν είναι δίκαιο γιατί κάνουμε τις κότες;» «Για να μη χάσουμε τα αβγά που κάνουνε οι κότες, κύριε Ανάργυρε».
ΝΑΙ, αλλά δεν φεύγει. Φυσάει και ξεφυσάει και έτσι έχεις ανοιχτό παράθυρο δεν γλυτώνεις την πλευρίτιδα με τίποτα. «Να μας κλέβουνε μπροστά στα μάτια μας και να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε. Να μας κρατάει ο ΕΦΚΑ δώρο που δεν δίνει πουθενά» «Δώσανε κάτι τις τον Δεκέμβριο σε αυτούς που είχανε μικρή σύνταξη, μην το ξεχνάμε» «Θα ξαναδώσουνε;» «Ένας Θεός ξέρει, κύριε Ανάργυρε» «Ωραία, ο ίδιος Θεός, λοιπόν, θα πρέπει να ξέρει πότε θα ξαναπάρει από εμένα δώρα ΕΦΚΑ ο ΕΦΚΑ» «Αυτό δεν γίνεται, κύριε Ανάργυρε» «Γιατί δεν γίνεται;» «Γιατί, σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ΕΦΚΑ δεν έχει το Θεό του, κύριε Ανάργυρε».
ΣΙΓΑ που τον έπεισα. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. «Και σε λίγο θα έχουμε Πάσχα» «Καλά να είμαστε, κύριε Ανάργυρε» «Τι σχέση έχει αυτό με το δώρο Πάσχα που θα πρέπει να δώσω για τους υπαλλήλους μου στον ΕΦΚΑ» «Να είσαι καλά, για να το δώσεις. Υγεία πάνω απ’ όλα» «Ποια υγεία; Αφού δεν έχω μία, πώς θα δώσω το δώρο ΕΦΚΑ στον ΕΦΚΑ; Και αφού δεν θα το δώσω θα μου ανεβαίνει η πίεση. Και όσο μου ανεβαίνει η πίεση τόσο θα μου ανεβαίνει και το αίμα στο κεφάλι. Και όσο θα μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι τόσο θα κινδυνεύω να πάθω εγκεφαλικό. Για ποια υγεία μου λες εσύ;» «Ναι, αλλά αν πάθεις το εγκεφαλικό πάλι τον ΕΦΚΑ θα έχεις ανάγκη. Θα πας, θα σου δώσουνε αγωγή, θα σου πέσει η πίεση, περδίκι θα είσαι μετά» «Θα είμαι περδίκι μετά το εγκεφαλικό; Έχεις δει εσύ κανέναν να είναι περδίκι μετά από εγκεφαλικό;» «Στον κανόνα υπάρχουν και εξαιρέσεις, κύριε Ανάργυρε» «Και θα είμαι εγώ η εξαίρεση;» «Και να είσαι, κύριε Ανάργυρε, μπας θα το καταλάβεις; Συνήθως μετά το εγκεφαλικό έχεις διαλείψεις μνήμης, οπότε τι είχες τι έχασες» «Είχα τα λεφτά και θα μου τα πάρει ο ΕΦΚΑ, αυτά θα χάσω» «Ούτε που θα σε ενδιαφέρει αν τα χάσεις, κύριε Ανάργυρε» «Γιατί δε θα με ενδιαφέρει που θα τα χάσω;» «Εδώ θα έχεις χαμένα τα μυαλά σου, κύριε Ανάργυρε, ο ΕΦΚΑ θα σε νοιάξει;»
ΜΠΑ! Δεν έλεγε να το χωνέψει. «Έδωσα τώρα στον ΕΦΚΑ το δώρο ΕΦΚΑ των Χριστουγέννων και μετά θα έλθει ο ΕΦΚΑ να του δώσω το δώρο ΕΦΚΑ του Πάσχα, και μετά θα έλθει να πληρώσω και τον ΕΦΚΑ για το επίδομα αδείας του ΕΦΚΑ. Δίνει επίδομα αδείας ο ΕΦΚΑ στους συνταξιούχους;» «Δεν δίνει, κύριε Ανάργυρε» «Τότε γιατί μου το κρατάει, αφού δεν το δίνει;» «Γιατί και αυτό, όπως και τον ΕΦΚΑ που πληρώνεις για τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, είναι νόμος του Κράτους» «Να τον χέσω τέτοιο νόμο. Εσύ τι κάνεις;» «Τι μπορώ να κάνω εγώ, κύριε Ανάργυρε; Να σας δώσω χαρτί να σκουπιστείτε» «Βρε συ, όταν ο υπάλληλος που έχω, και του πλήρωσα δώρο Χριστουγέννων στον ΕΦΚΑ τώρα τον Φλεβάρη και θα του πληρώσω μετά ΕΦΚΑ για δώρο Πάσχα και μετά ΕΦΚΑ για επίδομα αδείας, βγει στη σύνταξη αύριο, ο ΕΦΚΑ θα του δώσει δώρο;» «Δεν θα του δώσει. Αυτά τα έχουμε ξαναπεί, κύριε Ανάργυρε» «Να τα πούμε και να τα ξαναπούμε, γιατί το Κράτος, τι νομίζεις, χεσμένους μας έχει» «Περίεργες αντιλήψεις για το χέσιμο έχετε κύριε Ανάργυρε» «Βρε, άντε χέσε μας κι εσύ!»
Ο Ρίμος
