ΟΙ εκδηλώσεις στο αμφιθέατρο Λαζάρογλου παραπέμπουν ευθέως στον ακατάλυτο δεσμό των ανθρώπων τόσο με την τρέχουσα πραγματικότητα του δεδομένου θερινού περιβάλλοντος όσο και με όλα τα διακριτά, αθάνατα, μυθολογικά σχεδόν, χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου χώρου.
Ο Μπάμπης Λαζάρογλου είναι η εκ γενετής σεμνή ύπαρξη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να… «ιππεύσει την κάλαμον».
ΟΙ εκδηλώσεις που δημιουργεί κάθε καλοκαίρι είναι μετρημένες στα δάχτυλα.
Μελετημένες, πολυπρόσωπες, πολυποίκιλες, με ένα κοινό χαρακτηριστικό. Την ποιότητα. Δείχνουν σαν έτοιμες από καιρό.
ΜΟΥΣΙΚΕΣ και πρόσωπα κάποιες φορές με ετερογενείς συστάσεις, γίνονται εν τέλει ένα κράμα απρόσμενα ευχάριστο.
ΞΑΦΝΙΚΑ έφερε στην αρχόντισσα πατρίδα του μια πρωτόγνωρη τέρψη την οποία μοιράζει αφειδώς και γενναιόδωρα με μοναδικό κίνητρο την προσφορά. Χωρίς φανφάρες, διαφημίσεις, προβολή. Χωρίς υλικό όφελος. Το αντίθετο μάλιστα!
ΑΚΟΜΗ και η μετά την εκδήλωση μάζωξη με το κέρασμα και τη ζεστή κουβέντα έχει έντονη αίσθηση βεγγέρας. Ξέρετε εκείνης, της μιας κάποιας εποχής των θερινών συντροφικών συναντήσεων που έκαναν το καλοκαίρι να αποκτά οντότητα.
ΟΙ συνευρέσεις στο αμφιθέατρο αρχίζουν με τη δύση σχεδόν του ήλιου όταν η διεσταλμένη ημέρα ξεβάφει μέσα στη νύχτα.
ΈΤΣΙ κατόρθωσε ο ΜπάμπηςΛαζάρογλου αθόρυβα, επίμονα μελετημένα μέσα σε πέντε χρόνια να μετατρέψει τις μουσικές παραστάσεις σε θεσμό. Να μπαίνουν στο πρόγραμμα επιλογής μας. Να ποθούμε μαζί με τη ψυχική πλησμονή που νιώθουμε μετά το κολύμπι, το μεσημεριανό φαγητό, το ντους να φύγει το αλάτι, τη σιέστα, την παρακολούθηση των εκδηλώσεών του για να μοιραστούμε μελωδίες, γέλια, κουβέντες.
ΞΕΚΙΝΑΜΕ με την πρώτη ώρα που αρχίζει η βραδινή δροσιά, την απόγειο αύρα που ευφραίνει, που καταπραΰνει και που μαλακώνει τα πάντα σε ένα τοπίο ονείρου με το πέλαγο να απλώνεται μπροστά στα πόδια μας, τη πισίνα να δροσίζει τη ζέστη μας, τις μουσικές να συνεπαίρνουν τη φαντασία μας και την αγαλλίαση να φτάνει στο απόγειο.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κάθε φορά εκπλήσσομαι όλο και περισσότερο με τον Μπάμπη. Με τον τρόπο που σκέφτεται, που ενεργεί, που υπάρχει.
ΕΚΠΛΗΣΣΟΜΑΙ που σεβόμενος τον εαυτό του, σέβεται το ίδιο και τον διπλανό του.
ΕΚΠΛΗΣΣΟΜΑΙ με την ευκολία που μπαίνει στη θέση του άλλου.
ΕΝ-ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ, δεν κρίνει και μόνο βοηθά.
ΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι ποιότητα σημαίνει να ρισκάρεις, να βγαίνεις από το comfortzone σου, να χάνεις την υποτιθέμενη ησυχία σου. Να ξυπνάς από τον «ύπνο», από το λήθαργο.
ΝΑ έχεις την ικανότητα απόλυτης διάκρισης μέσα από την άμεση δράση. Να είσαι ένας ακροπατητίRebel!
ΓΙΑΤΙ εν τέλει ποιοτικός άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί να υπάρξει και να δράσει σε ένα περιβάλλον αριστείας, σε ένα περιβάλλον μακριά από τη μετριότητα. Εκείνος, που ενώ μπορεί να αφεθεί στην προσωπική του ευχαρίστηση, αναζητά και επιδιώκει την ευχαρίστηση και του άλλου.
ΤΟ αμφιθέατρο «Ηλία και Ειρήνης Λαζάρογλου» στο Μέγα Γιαλό με σήμα τον μαρμάρινο αρπιστή, αποτελεί πλέον την ξεχωριστή πρόταση στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του θέρους .
ΈΝΑΣ πρωτότυπος τρόπος απόλαυσης για εκείνο το κοινό που του αρέσει η ποιότητα απ’ όλους τους χώρους της μουσικής και με φιλοξενία απίστευτη .
ΕΙΧΑ την τύχη να τουπάρω την πρώτη του συνέντευξη και να παρουσιάσω για πρώτη, επίσης, φορά το μοναδικό αμφιθεατράκι για το οποίο είχα προβλέψει αυτήν την εξαιρετική εξέλιξη αναβάθμισης των πολιτιστικών στο τόπο.
ΚΙΝΗΤΗΡΙΟΣ δύναμη του Μπάμπη η μεγάλη του αγάπη για τη μουσική και οι γνώσεις που αποκτήθηκαν μοναχικά και με το χρόνο, μα, πάνω απ’ όλα η δοτική του διάθεση είναι αυτή που ενώνει όσους προσκαλούνται να απολαύσουν μουσική με βραδιές αφέγγαρες ή με πανσέληνο.
ΝΑ’ ΧΑΜΕ κι άλλους τέτοιους Λαζάρογλου με ανοιχτές μεγαλόδωρες αγκαλιές!
ΚΑΙ αν στεναχωριέμαι που φεύγει το θέρος, είναι γιατί παίρνει μαζί του όλες αυτές τις ευχάριστες στιγμές που ζωντανεύουν την κλασική ελληνική ζεστασιά της συνύπαρξης η οποία παίρνει κάτι από τη λάμψη του καλοκαιριού…. Και από τα πρώτα πράγματα που μας λείπουν τον χειμώνα…
