Μεγάλες στιγμές από διάσημα έργα του μεγάλου Γερμανού συνθέτη και πιανίστα της κλασικής μουσικής, ιδιοφυΐας του 19ου αιώνα, Ludwig van Beethoven απήλαυσαν οι θεατές του κατάμεστου θεάτρου Απόλλων από την Pan-European Philharmonia της Βαρσοβίας υπό την μουσική  διεύθυνση των μαέστρων Peter Tiboris, στο πλαίσιο του 15ου Διεθνούς Φεστιβάλ Αιγαίου.

Η αιθέρια μουσική πλημμύρισε κάθε σπιθαμή του ιστορικού θεάτρου της Σύρου, με τους θεατές να παρακολουθούν εκστασιασμένοι την αρτιότητα με την οποία αποδίδονταν τα έργα της εμβληματικής αυτής μορφής της μουσικής επί σκηνής.

Στο πρώτο μέρος ακούστηκαν τα έργα:  BEETHOVEN: Εισαγωγή Κοριολάνος, έργο 62 και BEETHOVEN: Κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα Αρ. 1 σε Ντο Μείζονα, έργο 15

I. Allegro con brio

II. Largo

II. Rondo Allegro, υπό την μουσική διεύθυνση του Peter Tiboris, και την εκπληκτική παρουσία του πιανίστα Μάριου Παπαδόπουλου, ο οποίος άφησε άριστες εντυπώσεις στο κοινό.

Στο δεύτερο και τελευταίο μέρος ακούστηκαν τα έργα:

ΒΕΕTHOVEN: Συμφωνία αρ. 7 σε Λα Μείζονα, έργο 92

I. Roco sostenuto – Vivace

II. Allegretto

II. Presto – Assai meno presto

IV. Allegro con brio, τα οποία μάγεψαν στην κυριολεξία τους παρισταμένους, το παρατεταμένο χειροκρότημα και οι  επευφημίες των οποίων ανάγκασαν  τον μαέστρο  Peter Tiboris να επιστρέψει τρεις φορές στη σκηνή και να τους  ευχαριστήσει από καρδιάς, εμφανώς συγκινημένος.

Αξίζει να αναφερθεί  ότι η  Εισαγωγή «Κοριολάνος»  του Μπετόβεν είναι εμπνευσμένη από την ομώνυμη, μάλλον άσημη, τραγωδία του Βιεννέζου Heinrich Von Collin και όχι από την πασίγνωστη του Σαίξπηρ, που με τη σειρά της είναι εμπνευσμένη από τον Πλούταρχο. Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται στην ιστορία του Ρωμαίου στρατηγού Γάιου Μάρκου, με το συνθέτη να αδιαφορεί για τις διαφορετικές εκδοχές των ιστοριών σχετικά με το θάνατο του ήρωα και να εστιάζει στη δραματική εσωτερική πάλη μεταξύ του πόθου ενός υπερήφανου στρατιωτικού για εκδίκηση προς τη Ρώμη που τον εξόρισε και της αγάπης ενός αφοσιωμένου γιου και στοργικού πατέρα για την οικογένειά του, η οποία τελικά θριαμβεύει.

Όσον αφορά την  Συμφωνία αρ. 7 σε Λα Μείζονα, έργο 92. Στην πρεμιέρα της παρουσίασής της, ο Μπετόβεν είχε δηλώσει πως αυτό είναι ένα από τα πιο σπουδαία έργα του. Το δε δεύτερο μέρος της, το Allegretto, ήταν το πιο δημοφιλές μέρος της Συμφωνίας και χρησιμοποιούταν για το κλείσιμο του κονσέρτου. Μάλιστα, ήταν τόσο δημοφιλές, που πολλές φορές παιζόταν μεμονωμένα από το υπόλοιπο έργο.

Απολαύστε το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί: