Οι μεν ζητούν πάντα διαδικτυακά να μάθουν τί ποινή επιβάλλεται σ αυτούς που κολλούν αυτοκόλλητα «Θέλουμε να κολλήσουμε μερικά αυτοκόλλητα που φτιάξαμε, σε κολώνες, στύλους κ.τ.λ. στο δρόμο, άμα τυχόν πέσουμε πάνω σε μπάτσους μπορούν να μας κάνουν κάτι; Τυπικά τι προβλέπεται;»
Οι δε τους συμβουλεύουν «Μην μασάτε γενικώς, βγείτε στο δρόμο και δοκιμάστε το έτσι κι αλλιώς κολλιούνται πάρα πολύ γρήγορα.. είναι πολύ εύκολη και σωστή δουλειά με σχεδόν μηδενικό κίνδυνο για μπάτσους».
ΥΠΑΡΧΟΥΝ και οι αυτοδιοικητικοί που αναγγέλλουν το χαρμόσυνο γεγονός «ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ ΤΕΛΟΣ!! Ξεκινήσαμε σήμερα την αφαίρεση αυτοκόλλητων και γκράφιτι από όλες τις πινακίδες του Δήμου μας (οδοσήμανση, ονόματα οδών κ.λπ.) και τους καθρέπτες ορατότητας σε όλο τον Δήμο (Αλίμου)..!» εισπράττοντας εκτός από εγκωμιαστικά σχόλια και εθελοντικές παρουσίες στο όλο εγχείρημα:
«ΧΙΛΙΑ μπράβο σας! Αν θέλετε εθελοντές στη διάθεσή σας! Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο (συμπεριλαμβανομένων και τριτοκοσμικών) που τα σήματα βιάζονται κατά αυτόν τον τρόπο. Συγχαρητήρια».
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ διαβάζουμε «Συνελήφθη ανήλικος. Κολλούσε αυτοκόλλητα ομάδας σε πινακίδες σήμανσης ΚΟΚ – Ο 17χρονος κατηγορείται για πρόκληση φθοράς- Συνελήφθησαν και οι γονείς του».
ΑΥΤΑ συναντάμε στο διαδίκτυο που όμως αφορούν όλους. Και, ναι, θεωρούμε την ελευθερία του διαδικτύου άναρχη, χαοτική και ασύδοτη όπου ο καθένας λέει ότι θέλει, όπως θέλει, προτάσσοντας το πλεονέκτημα της ανεμπόδιστης έκφρασης αλλά αποκαλύπτουμε γυμνή, αφτιασίδωτη, ανελέητη μια πραγματικότητα. Αυτήν που ζούμε και στο δικό μας τον τόπο τον Μικρό, τον Μέγα.
ΤΑ θέματα που προβάλλουμε σήμερα, δεν περιποιούν τιμή για μια πόλη που θέλει να λέγεται προσιτή, φιλική και ανθρώπινη. Δεν αγγίζουν καν μια πόλη που διεκδικεί πρωτιές στον τουριστικό τομέα.
ΑΥΤΟ που βλέπουμε είναι μια πόλη στη χειρότερή της έκφανση. Πινακίδες σήμανσης με σχισμένα διαφημιστικά αυτοκόλλητα , αγριόχορτα που κλείνουν πεζοδρόμια, σκουπίδια, ογκώδη απορρίμματα σε δημόσιους χώρους, ρυπαρογραφήματα, παρκαρισμένα οχήματα σε απαγορευτικές θέσεις και σε πεζοδρόμια.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και καταμαρτυρούν ότι ενώ καταβάλλονται προσπάθειες από το δήμο, σίγουρα μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Χρειάζεται και την συνδρομή των δημοτών .
ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ για την υποβαθμισμένη κατάσταση οι συζητήσεις (που προβάλλαμε παραπάνω) και οι εικόνες οι οποίες αναρτώνται καθημερινά από πολίτες στα socialmedia.
ΚΑΠΟΙΟΙ με θράσος γνωστοποιούν τις προθέσεις τους, κάποιοι τους ενθαρρύνουν στη φθορά δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας έτσι για να αντιδράσουν στους μπάτσους και άλλοι εθελοντικά συμβάλλουν στο συμμάζεμα των ζημιών που προκαλούν οι… «έξυπνοι ψευτόμαγκες», που κρύβονται .
ΤΟ πρόβλημα είναι στις ποινές. Κάθε Δημοτική Αρχή η οποία αναλαμβάνει τα ηνία του τόπου σίγουρα θέλει να επιτύχει στο έργο της. Μόνο που το έργο αυτό φτάνει μέχρι εκεί που αρχίζει η επιβολή ποινών.
ΕΔΩ, το πολιτικό κόστος θριαμβεύει του έργου το οποίο οι ίδιοι υποβαθμίζουν.
ΔΕΝ έχει βρεθεί ούτε ένας αυτοδιοικητικός ο οποίος να θέσει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων και να πει: «Ουδόλως ενδιαφέρομαι για το πολιτικό κόστος. θα μείνω μια τετραετία και θα πάω σπίτι μου, όμως θα πράξω αυτό που οι άλλοι φοβήθηκαν»
ΑΠΟ όλες τις δημοτικές αρχές έχουμε «εισπράξει»- όταν πέφτει πάνω τους το «γενικό ανάθεμα» – δημοσιεύματα με απειλές ποινών. Χωρίς φυσικά ποτέ αυτές να πραγματοποιούνται. Ούτε ακόμα και όταν οι κάμερες καταγράφουν γεγονότα.
ΠΡΙΝ από λίγες μέρες δημοσιεύσαμε συνέντευξη του αντιδημάρχου καθαριότητας Πέτρου Μώτου – στον οποίο ευχόμαστε από καρδιάς , και το εννοούμε, περαστικά στη νέα περιπέτεια της υγείας του.
ΑΥΤΟΣ ο βετεράνος της Αυτοδιοίκησης παραδέχτηκε ότι δεν είναι ικανοποιημένος από το επίπεδο της καθαριότητας σήμερα σε σύγκριση με το παρελθόν λόγω έλλειψης προσωπικού. Υπογράμμισε ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα, με τα ογκώδη αντικείμενα δεν έχει ξαναγίνει» (!) Μάλιστα θίγοντας μια ακόμη πληγή,αναφέρθηκε στους φιλόζωους των οποίων «η πλειοψηφία δεν περισυλλέγει τα περιττώματα των ζώων της με ορισμένους να ρυπαίνουν περαιτέρω την πόλη με τις τροφές που εναποθέτουν ακόμη και πάνω σε μάρμαρα σε κεντρικά σημεία της Ερμούπολης απευθύνοντας έκκληση να σέβονται τον κανονισμό καθαριότητας του Δήμου.
ΠΑΝΤΑ με ευγένεια ο καλός μου Αντιδήμαρχος ζητά την βοήθεια των πολιτών αλλά χρόοονια τώρα παρότι καταβάλλει με τους υπαλλήλους απίστευτη προσπάθεια διαπιστώνεται ότι όσο ο καιρός κυλά, η παιδεία πολιτών αντί να αναβαθμίζεται βαδίζει στην απόλυτη decadence καθώς, εκτός των άλλων, χάθηκε και το περιβόητο φιλότιμο του Έλληνα.
ΧΙΛΙΟΕΙΠΩΜΕΝΕΣ εκφράσεις, χιλιοειπωμένες εκκλήσεις, χιλιοειπωμένη αγανάκτηση για έναν καίριο τομέα όπου σε καθημερινή σχεδόν βάση φιγουράρουν άθλιες εικόνες.
ΔΙΟΤΙ πόσο δίκαιο είναι να ανέχονται εκείνοι που τηρούν τους κανόνες διατήρησης ευπρεπισμού μιας πόλης θέλοντας να βιώνουν μια ποιοτική καθημερινότητα- τους άλλους των οποίων οι συνήθειες μεταβάλλουν το νησί σε εστία περιβαντολλογικής και οπτικής ρύπανσης;
Η παράβαση των κανόνων και η αντικοινωνική συμπεριφορά απέναντι στο δημόσιο χώρο, αντικατοπτρίζει την κοινωνία μας και όσο και να καταβάλλει κόπο ο δήμος να διορθώσει την ασέβεια και την αδιαφορία δημοτών, χωρίς πρόστιμο δεν θα τα καταφέρει ποτέ.
ΜΕΓΑΛΗ η ανυπαρξία ελεγκτικού μηχανισμού. Μεγάλη αδυναμία συγκράτησης και πάταξης της ανομίας.
ΔΙΟΤΙ η έλλειψη παιδείας και κοινωνικής ευαισθησίας σε συνδυασμό με τη διαρκή ανοχή στην ατιμωρησία, ενθαρρύνουν την ανομία, με αποτέλεσμα την ασέβεια απέναντι στον τόπο και στον συνδημότη.
ΒΑΣΙΚΗ υποχρέωση της δημοτικής αρχής αποτελεί η καθαριότητα του νησιού. Είναι δείγμα πολιτισμού και µας εξασφαλίζει υγιές περιβάλλον. Η μάχη είναι δύσκολη, αδιάκοπη και άνιση.
ΕΚΕΙΝΟ που προέχει είναι να αντιληφθεί ο κάθε ένας από μας τη δική του ευθύνη.
ΓΙΑΤΙ αν δεν αλλάξει αυτό, παραπέμπει και στη συνέχεια του φαινομένου μέσω των νέων γενεών.
ΚΑΙ οι νέες γενεές ακολουθώντας το παράδειγμα των παλαιότερων εσωτερικεύουν και ενστερνίζονται τις παρακμιακές αξίες αυτής της στάσης ζωής των γονέων τους.
ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ τις πράξεις και τα ήθη τους και αρχίζουν να τα επαν-α-βιώνουν στην παραγωγική ηλικία.
ΕΔΡΑΙΩΝΟΥΝ την πεποίθηση ότι η κοινωνική επιπολαιότητα είναι μεγάααλη μαγκιά, και αναλόγως πράττουν.
Η υγεία κάθε λαού είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται η ευτυχία και η δύναμη ενός τόπου». έλεγε ο Ντιούραντ.
ΤΟ ανεκτίμητο αυτό αγαθό της υγείας για να το διατηρήσουμε πρέπει να αγαπήσουμε την καθαριότητα.
ΑΝ εν τέλει θέλουμε να υπερηφανευόμαστε για τον τόπο μας και τον πολιτισμό του ας ισχύσει του ανώνυμου το πάνσοφο ρηθέν: «Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να έρθει»!.
