Άρθρο της Ευτυχίας Νικολακοπούλου, ερευνήτριας – μεταδιδάκτορος του Τμήματος Θεάτρου του ΕΚΠΑ


 

Ο Θεατρικός Όμιλος Σύρου «Ο Σουρής» παρουσίασε τη μαύρη κωμωδία του Luigi Lunari Tre sullaltalena («Τρεις πάνω στην κούνια») στο ιστορικό Θέατρο Απόλλων στην Ερμούπολη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δεσύπρη.

Οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν από την Πέμπτη 11 έως και την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 και ολοκληρώθηκαν με μεγάλη επιτυχία, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια της Ερμούπολης.

Το έργο αυτό πρόκειται για μια «μαύρη κωμωδία»[1] με έντονο υπαρξιακό χαρακτήρα. Τέσσερις άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν κλειστό χώρο, χωρίς να γνωρίζουν πού βρίσκονται και γιατί έχουν βρεθεί εκεί. Η αβεβαιότητα δημιουργεί ένταση αλλά και κωμικές στιγμές, καθώς ο καθένας προσπαθεί να ερμηνεύσει την κατάσταση με διαφορετικό τρόπο. Οι χαρακτήρες — Πρόεδρος (Γιώργος Σιγάλας), Ταγματάρχης (Γιάννης Δεσύρπης), Καθηγητής (Γιάννης Παλαιολόγος) και Καθαρίστρια (Βιργινία Χαρμπάτση) — εκφράζουν διαφορετικές στάσεις απέναντι στο άγνωστο. Ο Πρόεδρος κυριαρχεί στη σκηνή και τραβά το ενδιαφέρον με τις έντονες αντιδράσεις του. Συμβολίζει την πολιτική εξουσία που προσπαθεί να διατηρήσει τον έλεγχο και το κύρος, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν απαντήσεις, ο Ταγματάρχης εκπροσωπεί τη στρατιωτική λογική: είναι αυστηρός και πειθαρχημένος, όμως η αδυναμία του να ελέγξει το ανεξήγητο τον φέρνει αντιμέτωπο με τα όρια της τάξης και της λογικής και ο καθηγητής επιχειρεί να δώσει νόημα στην κατάσταση μέσα από θεωρίες και φιλοσοφικούς συλλογισμούς, εκφράζοντας την ανθρώπινη ανάγκη κατανόησης του άγνωστου.

Την πιο απλή και άμεση φωνή αποτελεί η καθαρίστρια που εμφανίζεται στο τέλος της β΄ και τελευταίας πράξης, αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα πρακτικά και χωρίς θεωρίες, τονίζοντας τη δύναμη της απλότητας.

Το έργο μπορεί να ιδωθεί ως μια συμβολική πορεία ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Οι τρεις ανδρικοί χαρακτήρες περνούν από στιγμές εξομολόγησης, αποκαλύπτοντας την αλήθεια τους πριν από το τέλος. Ο χώρος μοιάζει κλειστός και κυκλικός, χωρίς διαφυγή, ενώ η τελική έκβαση προσδίδει στο σύνολο έντονο φιλοσοφικό χαρακτήρα.

Συνολικά, όλοι οι ηθοποιοί, μέσα από τον διάλογό τους, συνδύασαν το χιούμορ με έναν βαθύ προβληματισμό για την ανθρώπινη ανάγκη να ελέγχει και να κατανοεί την πραγματικότητα, ακόμη και όταν αυτή παραμένει αβέβαιη και ανεξήγητη.

[1] Η «μαύρη κωμωδία» είναι ένα θεατρικό ή κινηματογραφικό είδος που συνδυάζει το χιούμορ με σοβαρά, σκοτεινά ή και τραγικά θέματα.