ΔΕΝ χρειάζεται πολύ μυαλό, για να καταλάβει ο κάθε οδηγός τα σημεία εκείνα στα οποία η στάθμευση του αυτοκινήτου του θα εμποδίζει την κυκλοφορία και θα προκαλεί προβλήματα σε άλλους οδηγούς. Λίγο μυαλό, τίποτα παραπάνω.
Παράδειγμα, στο καρνάγιο, και συγκεκριμένα σε μια λογική ακτίνα περιμετρικά της γεφυροπλάστιγγας, κινούνται -εκ των πραγμάτων- μεγάλα φορτηγά και ως εκ τούτου κάθε γωνία δρόμου προς και από τη γεφυροπλάστιγγα θα πρέπει να είναι ελεύθερη, ώστε να είναι δυνατός ο απαραίτητος ελιγμός πρόσβασης.
Αυτή είναι μια λογική σκέψη, που φυσικά θα πρέπει να έχει κάθε οδηγός, όταν θέλει να επιλέξει σημείο για στάθμευση του αυτοκινήτου του.
Έλα, όμως, που δεν έχουν όλοι οι οδηγοί την ίδια άποψη και σταθμεύουν σε σημεία στα οποία κάνουν αδύνατη την κίνηση των μεγάλων φορτηγών!
Το «γαμώτο» της ιστορίας είναι ότι ενώ υπάρχουν σημεία τα οποία είναι ελεύθερα, ο οδικός (εκείνος με τη διαφορετική άποψη) επιλέγει αυτό που εκείνη τη στιγμή τον βολεύει, αδιαφορώντας ή αδυνατώντας να κατανοήσει το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί.
Τη δουλειά του να κάνει και για το πρόβλημα… σιγά τα μούσμουλα!
