ΝΑ έχεις γυναίκα σου μια γυναίκα σαν την κυρία Παρασκευή και από την πρώτη μέρα του γάμου σου να περνάει η ζωή σου σαν μια Μεγάλη Παρασκευή.
ΒΑΣΙΚΑ η κυρία Παρασκευή όταν παντρεύτηκε ήταν μικρή. Με τα χρόνια έγινε μεγάλη. Και όσο πέρναγαν τα χρόνια από μεγάλη με το μ μικρό έγινε Μεγάλη με το Μ κεφαλαίο διότι, ως γνωστόν, ποτέ δεν λέμε «Σήμερα είναι Μικρή Παρασκευή». Δεν υπάρχει στο εορτολόγιο. Υπάρχει η «Μεγάλη Παρασκευή». Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι αν προϋπήρχε η Μεγάλη Παρασκευή πριν να γεννηθεί η κυρία Παρασκευή. Μας λένε ότι προϋπήρχε, αλλά δεν έχουμε πειστεί ακόμα.
Η ΚΥΡΙΑ Παρασκευή παντρεύτηκε τον κύριο Θεόδωρο. Θοδωρή στο πιο λαϊκό. Γνωριστήκανε και επειδή την κατέστησε ολίγον έγκυο, την παντρεύτηκε. Όταν την παντρεύτηκε του είπε πως «Έκανε λάθος και στην ουσία ήτανε ανεμογκάστρι», αλλά δεν άλλαξε τίποτα. Το κακό είχε γίνει και επειδή «Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται», όπως δεν αναγνωρίζεται ουδέν λάθος μετά το «Ησαΐα χόρευε», ο κύριος Θεόδωρος βρέθηκε παντρεμένος, διότι αφελώς είχε πιστέψει ότι εκείνο το «ολίγον έγκυος» είχε βάση αληθείας, που δεν είχε και την πάτησε. Τον πήρε στο λαιμό του ο Ησαΐας που τον έβαλε, ξένος άνθρωπος, ούτε που τον είχε γνωρίσει ποτέ, να χορέψει «δόξα και τιμή, στεφάνωσον αυτούς».
ΚΑΙ ενώ η κυρία Παρασκευή ήτανε κερί αναμμένο πριν τον γάμο, μετά το γάμο του άναψε φωτιές με το ίδιο κερί και τον τσουρούφλισε. Άσε που πριν έτρωγε σαν σπουργίτι και μετά έτρωγε ακόμα και τα σπουργίτια, που τη βλέπανε και από την τρομάρα τους γινότανε αποδημητικά, αν και από τη φύση τους μόνο αποδημητικά δεν είναι.
ΚΟΥΜΑΝΤΟ στο σπίτι εκείνη. Όταν κάποια στιγμή της θύμισε αυτό που πήρε το αφτί του την ώρα του μυστηρίου του γάμου «…η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα», έκανε μια βδομάδα να συνέλθει με τρία ράμματα στο κεφάλι από το τηγάνι που του πέταξε. Το καλό τηγάνι, το ανοξείδωτο που τηγανίζει και χωρίς λάδι, το βαρύ. Τότε κατάλαβε ότι είχε παρερμηνεύσει το γνωστό «Έχω ράμματα για τη γούνας σου», διότι δεν είχε καμία σχέση το κεφάλι του με τη γούνα της γυναίκας του, την οποία είχε ακριβοπληρώσει, για να της περάσουνε τα νεύρα όταν της είχε πει «Να κάνει λίγο κράτει στο φαΐ γιατί δεν χωρούσε πια μέσα σε κανένα ρούχο και φεύγανε βολίδας τα κουμπιά όταν σήκωνε τα χέρια της».
ΤΟΝ συμπονάμε στη γειτονιά, αλλά ποιο το όφελος; Με τη συμπόνια δεν φεύγουνε τα καρούμπαλα από το κεφάλι, αν δεν τους βάλεις παγοκύστη, ούτε ηρεμεί η κυρία Παρασκευή όταν την πιάνουνε τα διαόλια της και του σβουρίζει ό,τι βρεθεί μπροστά της. Κάθε μέρα «Μεγάλη Παρασκευή». Μια κατάθλιψη, άλλο πράμα. Κακώς εορτάζει ο κύρος Θεόδωρος στις 17 Φεβρουαρίου που γράφει το ημερολόγιο «Θεοδώρου μεγαλομάρτυρος του Τήρωνος». Θα έπρεπε να εορτάζει κάθε Μεγάλη Παρασκευή, σε πείσμα και της γυναίκας του της κυρίας Παρασκευής. Άστε που, αν τον είχε γνωρίσει ο Θεόδωρος του Τήρωνός, θα έβγαζε το φωτοστέφανο και θα του το έδινε. «Πάρτο Θόδωρε. Αυτά που μαρτύρησα εγώ δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που μαρτυράς εσύ».
ΟΧΙ ότι είναι η μοναδική εξαίρεση ο κύριος Θεόδωρός, που μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου διαπίστωσε πως του βγήκε μάπα το καρπούζι, αλλά επειδή τον έχουμε δίπλα μας, στη γειτονιά μας και βλέπουμε να τραβάει του Χριστού τα πάθη και επειδή κοντά βρίσκεται και η Μεγάλη Παρασκευή, γι’ αυτό κάνουμε αναφορά στο όνομά του και στα πάθη του. Ποιος θα του το ‘λεγε ότι το καλαμπούρι των φίλων του την ημέρα του γάμου ότι «πάει για κρέμασμα» θα είχε σχέση με το απολυτίκιο «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου». Η μόνη διαφορά είναι πως δεν κρεμάται επί ξύλου, αλλά τρώει το ξύλο της χρονιάς του.
ΕΚΕΙΝΟ που δεν μπορούμε να καταλάβουμε στη γειτονιά είναι πώς ανέχεται τόσα χρόνια και αυτή την κατάσταση και την κυρία Παρασκευή, αλλά όταν του το λέμε κουνάει λυπημένα το κεφάλι του, όταν δεν είναι τυλιγμένο με γάζες, και απαντάει θυμοσοφικά «Τι τα θέλετε, τι τα γυρεύετε, ρε παιδιά. Ο γάμος είναι σαν τη Δημοτική Αρχή ή σαν την Κυβέρνηση. Άλλα πιστεύεις ότι θα κάνει πριν την ψηφίσεις και άλλα κάνει όταν την ψηφίσεις. Και μη μου πείτε πως σήμερα όλη η χώρα δεν περνάει κάθε μέρα μια «Μεγάλη Παρασκευή», ούτε πως δεν βλέπετε το τηγάνι που σας βαράει στο κεφάλι με τα μνημόνια και τους νέους φόρους. Μπροστά σ’ αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή η γυναίκα μου η Παρασκευή είναι Αγία. Αγία σας λέω, και ας μη με πιστεύετε»!
Ο Ρίμος
