«ΚΑΙ όταν κλείνουν οι κάμερες τι; Όταν πιάνεται ένα μέτωπο μετά τι; Το έργο των πυροσβεστών, δεν είναι ένα ακόμα θέμα για να γεμίσει το δελτίο ειδήσεων, δεν είναι μια λεία των δημοσιογράφων και των εικονοληπτών , δεν είναι μια κινηματογραφική παραγωγή με αίσιο τέλος που μετά όλοι μας επιστρέφουμε στην θαλπωρή του σπιτιού μας ..αυτή είναι η ωμή αλήθεια ..αυτό είναι το μετά ..αυτό είναι το παιδί δικού μου ανθρώπου ,ο/η σύζυγος δικού μου ανθρώπου ,ο αδελφός και η αδελφή δικού μου ανθρώπου …ξενιτεμένα από μακρινές περιοχές αρκετά πληρώματα και οχήματα ,σε μια επικίνδυνη προσπάθεια ανά την Ελλάδα να σώσουν ότι ,και όποιον μπορούν …
ΚΑΙ μετά τι ; κοιτώ στο εξωτερικό παρόμοια συμβάντα και αντίστοιχες επιχειρησιακές δραστηριότητες …
ΠΟΥ είναι οι σκηνές , που είναι η υγιεινή ,οι φρέσκιες και καινούργιες στολές και εσώρουχα , η αλλαγή των μέσων ατομικής προστασίας με καινούργια , το φαγητό, το νερό ,η ξεκούραση σωματική και πνευματική, που είναι οι αλλαγές πληρωμάτων …planningmanagement ,supportmanagement,logisticsmanagement…. παραληρώ..
ΤΙ ψάχνω να βρω και εγώ ο απλός και αμόρφωτος …μάλλον μέχρι εκεί είμαστε …να ξαπλώνουν οι ήρωες αυτής της χώρας στο βρώμικο άγριο και κρύο έδαφος εισπνέοντας στον ύπνο τους καπνό και τυχόν άλλες ουσίες δίπλα σε ακόμα καπνισμένο τερέν . .σκεπασμένοι με αλουμινοκουβέρτες και με ότι άλλο μπορούν να βρουν εκείνη την σημαντική και δύσκολη στιγμή ..της νύχτας …..
ΚΑΙ μετά τι; Περπατάμε τις αρχές του Ιούλη με συμβάντα ήδη από τα μέσα Ιουνίου …να ζητήσουμε από αυτούς τους ανθρώπους να βγάλουν μια ακόμη αντιπυρική μέχρι τέλος Οκτώβρη ….
ΑΣ επανασχεδιαστούν κάποια καίρια θέματα ..γιατί το τι ..θα γίνει γιατί …και το γιατί εμπεριέχει πολλά ζητήματα …
ΚΑΛΗΜΕΡΑ Ελλάδα ξυπνώντας από ένα ακόμα αφιλόξενο κρύο βρώμικο και σκληροτράχηλο οδόστρωμα ..»
ΑΥΤΟ το μήνυμα ανέβασε πριν από ένα περίπου μήνα ένας χρήστης με τη φωτο που έκανε το γύρο του διαδικτύου και δείχνει πυροσβέστες να ξαπλώνουν, μετά από μάχη με τις φλόγες προσπαθώντας να πάρουν μια ανάσα.
ΜΙΑ ημέρα αργότερα κυκλοφόρησε βίντεο όπου κάτοικοι και τουρίστες στην Κω ξεσπούν σε χειροκροτήματα απέναντι στους πυροσβέστες για την αυτοθυσία τους για την κατάσβεση της φωτιάς. Και μετά ανέβηκε η παρακάτω ανάρτηση
«ΚΑΝΕΝΑΣ Πυροσβέστης δεν επιζητεί την αναγνώριση και την επιβράβευση, όταν αυτή όμως έρχεται αυθόρμητα από τον κόσμο, κάνει τον κάθε έναν από εμάς να ξεχνάει τις δυσκολίες με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος και να συνεχίζει με το ίδιο σθένος για το υπόλοιπο του καλοκαιριού δίπλα σε όποιον χρειαστεί. Για όσο χρειαστεί…
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ όλους τους πολίτες σε κάθε γωνιά της πατρίδας για την στήριξη και την εμπιστοσύνη τους»
ΤΟ καλοκαίρι ειδικά ασφυκτιά το διαδίκτυο από πυρκαγιές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας με Πυροσβεστικά Μέσα και πυροσβέστες να δίνουν μάχη με τη φωτιά. Φωτιά στα Χανιά, στο Κιλκίς, στη Θεσσαλονίκη, στη Κοζάνη, στην Αρκαδία, στη Λάρισα , στην Κόρινθο, στην Άνδρο, στη Τζια, στη Φολέγανδρο.
Πάντα μετά το: «Ήχησε το 112», ακολουθεί: «Έχουν κινητοποιηθεί επίγειες και εναέριες δυνάμεις». Παράλληλα αεροπλάνα, οχήματα, ελικόπτερα, πυροσβέστες δοσμένα και πνιγμένα όλα στη κόκκινη λαίλαπα.
ΕΙΝΑΙ οι παίδες ευαγείς εν τη καμίνω των οποίων η αυταπάρνηση συγκινεί. Είναι το παρήγορο και αγαπημένο Σώμα του λαού. Το γύρο του διαδικτύου κάνουν φωτογραφίες με τον καπνισμένο πυροσβέστη που κρατά στα χέρια του ένα παιδί. Όπως και του ενός λεπτού βίντεο από το Πυροσβεστικό Σώμα Ελλάδας που καταγράφει την συμπαράσταση που παρέχεται στους πυρόπληκτους, τη αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη μεταξύ των πυροσβεστών που αντιμετωπίζουν αναπνευστικά ή οφθαλμολογικά προβλήματα: «ΚΑΛΟ κουράγιο παλικάρια μου. Γειά σου αγόρι μου. Σας αγαπώ», λέει περήφανα ένας άνδρας, ο οποίος προσπαθούσε με ένα λάστιχο να σώσει το σπίτι του από την πυρκαγιά.
ΈΤΣΙ κυκλοφόρησε για τους πυροσβέστες η έκφραση: «Δεν φορούν κάπες όλοι οι ήρωες»
ΚΙ εμείς εδώ, μόλις ακούσουμε το δυνατό ήχο της σειρήνας , τους παρακολουθούμε να επιβιβάζονται γρήγορα στο όχημα με τη σκάλα. Με τη στολή και τον ειδικό εξοπλισμό τους. Να σκαρφαλώνουν, να ξετυλίγουν τις μάνικες, να τα βάζουν με τη φωτιά με κινήσεις μελετημένες, μετρημένες. Έχουν ταχθεί να σώζουν ανθρώπους, σπίτια, κτήρια, δάση, ζώα, και ότι άλλο χρειαστεί βοήθεια.
ΣΤΗ τελευταία φωτιά που ξέσπασε πριν μερικές μέρες στο νησί μας στην περιοχή των Χρούσσων, η Πυροσβεστική άμεσα έσπευσε στο σημείο με δύναμη 30 ανδρών και 10 οχημάτων, ενώ τις προσπάθειες κατάσβεσης υποστήριζε και υδροπλάνο με ρίψεις νερού και δεδομένο ότι η περιοχή είναι πευκόφυτη και παράλληλα έπνεαν δυνατοί άνεμοι.
ΓΙΑ άλλη μια φορά χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες των πυροσβεστών η φωτιά τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο και δεν πρόλαβε να επεκταθεί και να προκαλέσει ζημιές σε παρακείμενες οικίες.
ΈΤΣΙ απετράπησαν τα χειρότερα
ΌΛΑ τα χρόνια ζούμε από κοντά αυτό το ξεχωριστό τμήμα εργαζομένων του τόπου μας που δρα αθόρυβα, αξιοπρεπέστατα, πρόθυμα, ευγενικά με βουνό τα τεράστια προβλήματα σε έμψυχο δυναμικό αλλά και σε εξοπλισμό με τους υπουργούς όλων των κυβερνήσεων μετά από κάθε νίκη με τη φωτιά (που τους δείχνει αποκαμωμένους, εξουθενωμένους να ξαπλώνουν στο χώμα) να τους δίνουν συγχαρητήρια και να τους αποκαλούν «αφανείς ήρωες».
ΑΥΤΟ είναι το βραβείο τους από την πολιτεία. Ένα «ευχαριστώ» και οι μεγάλες στοίβες των χρόνιων άλυτων προβλημάτων.
ΜΙΑ ακόμη ανταμοιβή από την πολιτεία είναι να τους βλέπουμε σε πατώματα πλοίων εξαντλημένους να προσπαθούν να κοιμηθούν σε εμβρυακή στάση σε καρέκλα ή να κάνουν τα χέρια τους μαξιλάρι, μετά από ατελείωτες ώρες και μέρες αγώνα.
ΑΥΤΟΥΣ που ευχαρίστησαν οι υπουργοί, τους αντάμειψαν με ντροπιαστικές εικόνες χωρίς να μεριμνήσουν για την αξιοπρεπή επάνοδό τους.
ΔΕΝ είχε το κράτος χρήματα να διαθέσει ούτε για σκάφος, ούτε για αεροπλάνο.
ΌΜΩΣ εμείς έχουμε πάντα στο μυαλό μας τον πυροσβέστη που σώζει ζωές χωρίς τυμπανοκρουσίες , με ψυχραιμία και ψυχή.
ΠΟΙΑ αυταπάρνηση έχει ατσαλώσει αυτά τα παιδιά τα οποία στέκουν όρθια σε τόσο αντίξοες συνθήκες!
ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ απόκρημνα βράχια, ανεβαίνουν βουνά, τρυπώνουν σε δύσβατα μέρη, σκαρφαλώνουν σε ψηλά σημεία, τα βάζουν με πλημμύρες.
ΤΙ άλλο από απόδοση σεβασμού, αγάπης και ευχαριστώ θα μπορούσαμε να κάνουμε γι αυτούς που τρέχουν όπου κληθούν για να νιώθουμε σώοι στα σπίτια μας.
ΚΑΙ μη πει κανείς ότι κάνουν το καθήκον τους γιατί ανοίγεται ένα απέεεραντο βιβλίο διαλόγου με το θέμα «καθήκον» και τον όρκο που ο κάθε εργαζόμενος έχει δώσει και κατά πόσο τον τηρεί.
Ο λαός σε όλα τα μέρη του κόσμου που έχει αναμφισβήτητο ένστικτο, τους αποκαλεί «ήρωες», και δεν είναι τυχαίο. Είναι τα παλληκάρια του.
Όπως είπε ένας πυροσβέστης : «Ο πυροσβέστης θα μείνει όρθιος και θα αγωνιστεί μπροστά στη φωτιά, στο γκρεμό, στον άνεμο, στη πλημμύρα, στη θάλασσα ή στον οποιονδήποτε κίνδυνο … Μπορεί να μην είναι ένα καλά αμειβόμενο επάγγελμα αλλά όποιος επιλέγει να μπει στο Σώμα γνωρίζει ότι θα προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο.
Η καλύτερη ανταμοιβή είναι το βλέμμα του ανθρώπου που μόλις του έχεις σώσει τη ζωή, το ζωάκι του, το σπίτι του. Δεν υπάρχουν λόγια να σας το περιγράψω».
