Η υπόθεση της προσφυγής του ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου Μάνθου Μανθόπουλου δεν είναι αποκομμένη από τα ίδια τα λάθη της δημοτικής αρχής. Διότι πριν από οποιαδήποτε προσωπική αντιπαράθεση, προηγήθηκε μια σοβαρή θεσμική αστοχία. Η ίδια η πρόεδρος του Σώματος παραδέχθηκε δημόσια ότι η απόφαση ανάκλησης του Τεχνικού Προγράμματος στερούνταν ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Η παραδοχή αυτή είναι κρίσιμη. Σημαίνει ότι η δημοτική αρχή έφερε προς ψήφιση μια απόφαση χωρίς επαρκή τεκμηρίωση. Σε ένα τόσο θεμελιώδες ζήτημα όπως το Τεχνικό Πρόγραμμα και ο Προϋπολογισμός, τέτοιου είδους πλημμέλειες είναι πυρήνας διοίκησης και όχι «λεπτομέρειες».
Ο Δήμαρχος Αλέξης Αθανασίου μίλησε για ανάγκη να προχωρήσουν όλα «bythebook». Λες και αυτό δεν ήταν εξαρχής υποχρέωση της διοίκησης. Λες και η ανάγκη αυτή προέκυψε ξαφνικά λόγω μιας προσφυγής. Όταν χρειάζεται προσφυγή για να διαπιστωθούν ελλείψεις αιτιολόγησης, τότε το πρόβλημα είναι η προχειρότητα και όχι η προσφυγή.
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, η δημόσια δήλωση «επροκλήθην και απάντησα» από τον κ. Μανθόπουλο αποκαλύπτει ότι η υπόθεση έχει αποκτήσει προσωπικά χαρακτηριστικά. Ούτε τυχαίο είναι ότι επισημάνθηκε από τον Νικόλα Καΐλη ότι «μέχρι το καλοκαίρι του 2025 όλα λειτουργούσαν όπως έπρεπε»
Η επαναλαμβανόμενη διαδικασία ανακλήσεων, επαναφορών και νέων ψηφοφοριών, δημιουργεί κλίμα αβεβαιότητας, διοικητική καθυστέρηση και πολιτική φθορά. Και το κυριότερο είναι ότι μετατοπίζει το επίκεντρο από τα πραγματικά προβλήματα του τόπου σε προσωπικές αντιδικίες.
ΠΛΑΝΩΝΤΑΙπλάνηνοικτράν αν νομίζουν κάποιοι ότι η Σύρος έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί το Δημοτικό Συμβούλιο να μετατρέπεται σε πεδίο προσωπικών λογαριασμών, πολλώ δε μάλλον αν έχουν την εντύπωση ότι η κοινωνία ενδιαφέρεται για το ποιος «προκάλεσε» ποιον. Οι δημότες ενδιαφέρονται για έργα, για προγραμματισμό, για σταθερότητα και σοβαρότητα.
ΩΣΤΟΣΟ ακόμη κι αν η αντιπαράθεση έχει προσωπική διάσταση, η αφετηρία της ήταν μια διοικητική αστοχία. Και αυτή βαραίνει αποκλειστικά τη δημοτική αρχή διότι οι συνέπειες αυτών των παλινωδιών είναι απτές.
Ο δήμος θα έχει:
α) καθυστέρηση έργων και παρεμβάσεωναφού χωρίς σταθερό και οριστικό Τεχνικό Πρόγραμμα δεν μπορεί να υπάρξει ομαλή υλοποίηση.
β)Αναστολή ή επιβράδυνση χρηματοδοτήσεωνδιότι η διοικητική αστάθεια δημιουργεί αβεβαιότητα,
γ)Διοικητική απορρύθμιση, με υπηρεσίες να λειτουργούν σε καθεστώς διαρκούς αναμονής,
δ) Πλήγμα στην αξιοπιστία του απέναντι σε φορείς, συνεργάτες κ.λπ.
ε) Αβεβαιότητα στον πολιτιστικό και αναπτυξιακό σχεδιασμό, ειδικά σε μια περίοδο «υποχρεωτικών» πολιτιστικών εκδηλώσεων.
ΚΑΙ όλα αυτά σε μια συγκυρία όπου ο τόπος χρειάζεται σταθερότητα, σχέδιο και συνεννόηση.
200 χρόνια εορτασμός για τον πολιτισμό, χωρίς πολιτισμό!!
ΤΕΤΟΙΟ έτος εορτασμού πολιτισμού και ιστορικής διαδρομής, θα έπρεπε το δημοτικό συμβούλιο να στέκεται στο ύψος αυτής της μεγάλης επετείου. Αντί γι’ αυτό, δυστυχώς, ολοένα και περισσότερο παρακολουθούμε ένα θεσμό που απαξιώνεται, που χάνει το κύρος και τον πολιτικό του ρόλο.
ΠΟΙΟΣ πιστεύει αλήθεια ότι η ιστορία της Ερμούπολης μπορεί να τιμηθεί μόνο με εκδηλώσεις και επετειακούς λόγους; Την τιμάμε κυρίως με τον τρόπο που λειτουργούν οι θεσμοί της σήμερα. Και το δημοτικό συμβούλιο οφείλει να είναι ο κατεξοχήν χώρος πολιτικού διαλόγου, ευθύνης και λογοδοσίας.
ΌΤΑΝ όμως ο θεσμός απογυμνώνεται από το ουσιαστικό του περιεχόμενο, όταν οι διαδικασίες υποβαθμίζονται και όταν δημιουργείται η αίσθηση ότι το συμβούλιο δεν λειτουργεί με την σοβαρότητα που απαιτεί ο ρόλος του- και αυτήν την άποψη εκφράζουν και δημοτικοί σύμβουλοι- τότε μιλάμε για μια βαθιά θεσμική υποβάθμιση.
Η αντίφαση είναι προφανής. Από τη μία γιορτάζουμε δύο αιώνες πολιτισμού της Ερμούπολης και από την άλλη βλέπουμε το κορυφαίο συλλογικό όργανο της πόλης μας να οδηγείται σε απαξίωση.
ΑΝ πραγματικά θέλουμε να τιμήσουμε αυτά τα 200 χρόνια, τότε το πρώτο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να αποκαταστήσουμε το κύρος του δημοτικού συμβουλίου και να σταματήσουμε πρακτικές που το αποδυναμώνουν.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Η ιστορία αυτής της πόλης δεν επιτρέπει μικροπολιτικές, ευτελισμό των θεσμών ή φαινόμενα σήψης.
