ΟΠΟΙΟΣ είπε «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές το χρόνο» να έλθει να τον φιλοξενήσω στη Σύρο Αύγουστο μήνα, αλλά να διαθέτει και αυτοκίνητο

ΝΑ του δώσω και τη θεία Φιλίτσα για ξεναγό  να περάσει ένα αξέχαστο καλοκαίρι. Να γυρίσει στην Αθήνα και να νομίζει πως βρίσκεται διακοπές στις Μπαχάμες.

ΤΙ έχουνε πει οι κατά καιρούς δήμαρχοι Ερμούπολης και Σύρου Ερμούπολης; «Δεν καταφέραμε να λύσουμε το κυκλοφοριακό της Ερμούπολης». Σιγά την είδηση! Να λέγανε πως δεν κατάφερε να ρυθμίσουνε το δικό τους κυκλοφοριακό, εξαιτίας του κυκλοφοριακού, να τον παραδεχτώ ότι κάνανε σωστή διάγνωση.

ΔΙΟΤΙ, βγαίνοντας με τη θεία Φιλίτσα, κάπου έντεκα το μεσημέρι με αυτοκίνητο, είναι σαν να βάζεις το όπλο στον κρόταφο για να αυτοκτονήσεις, αλλά για τη θεία Φιλίτσα αυτά είναι ψιλά γράμματα. «Ο γιατρός μου είπε να κάνω μπάνιο πριν τις δώδεκα και μετά να κάνω αμμοθεραπεία. Να σκεπάζω το σώμα μου με άμμο. Ξέρεις γιατί πρέπει να σκεπάζω το σώμα μου με άμμο;» «Ξέρω. Για να συνηθίζει σιγά σιγά το χώμα. Μην του έρθει απότομα όταν ο Κύριος σε καλέσει να σου πει δυο φωνήεντα ιδιαιτέρως». «Αυτά είναι ανοησίες. Το σκεπάζω γιατί κάνει καλό στα αρθριτικά μου και μου ηρεμεί το νευρικό σύστημα» «Καλά, σε τέτοια ηλικία ζούνε ακόμα τα αρθριτικά πάνω σου; Χαράς το κουράγιο τους!»

ΚΑΙ να την κάνω σταυρό τη θεία. «Να ξεκινήσουμε πιο νωρίς, μην μας προλάβουνε στο λιμάνι τα πλοία που έρχονται και ξημερωθούμε» «Ναι, να ξεκινήσουμε από τις πέντε το πρωί. Επειδή εσύ βαριέσαι, πρέπει να μου βάζεις όρους για να κάνω ένα μπάνιο και αμμόλουτρο. Θα φύγουμε στις έντεκα, θα είμαστε στη θάλασσα στις έντεκα και τέταρτο, θα κάνω το μπάνιο μου μέχρι τις έντεκα και μισή και μετά θα κάνω την αμμοθεραπεία μου, όταν ο ήλιος θα αρχίσει να καίει. Μη με σταυρώσεις τώρα για να με πας μέχρι τον Μέγα Γιαλό, Χριστοκάρφη!

ΑΥΓΟΥΣΤΕ καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές το χρόνο. Πλάκα μου κάνουνε; Έντεκα το πρωί στο λιμάνι, με τα πρώτα πλοία να καταπλέουν, το ένα πίσω από το άλλο. Έτσι ξεκινάνε από τον Πειραιά. Το ένα μετά το άλλο. Και κάνουνε αγώνες δρόμου ποιος θα μας σπάσει περισσότερο τα νεύρα. Κι εμείς καθηλωμένοι στην πλατεία. «Τι θα γίνει; Ένα τέταρτο είμαστε εδώ. Κουνήσου» «Να κουνηθώ να πάω πού; Μπροστά είναι άλλος» «Βγες και πες του να ρημοφύγει, να προχωρήσει. Γιατί δεν προχωράει;» «Γιατί είναι άλλος μπροστά του» «Να βγει να του πει να προχωρήσει» «Πού να πάει; Αφού μπροστά  από τον μπροστινό τού μπροστινού μας είναι άλλος μπροστινός» «Καλά, δεν υπάρχει ούτε ένας τροχονόμος;» «Δεν υπάρχει» «Γιατί δεν υπάρχει; Δεν τους πληρώνουμε; Μόνο για να κόβουνε κλήσεις είναι;» «Ειδικά εσύ, θεία Φιλίτσα, Δεν τους πληρώνεις γιατί δεν έχεις ούτε πατίνι» «Πόσο υπολογίζεις να περιμένουμε;» «έχεις ρολόι;» «Όχι, δεν έχω» «Καλά, υπολόγισε με τον ήλιο, δυο σπιθαμές πιο κάτω και βλέπουμε» «Ναι, αλλά εγώ πρέπει στις έντεκα και μισή να κάνω την αμμοθεραπεία μου» «Άλλη φορά θα φέρνουμε την άμμο μαζί μας να την κάνεις μέσα στο αυτοκίνητο».

ΝΑ σε ψήνει ο ήλιος μέσα στη λαμαρίνα με ανοιχτά παράθυρα και τον αέρα να καίει. «Να ανοίξω λίγο τον κλιματισμό;» «Να μην ανοίξεις τίποτα. Αυτά μου έκανες πέρυσι και κόντεψες να με στείλεις με πνευμονία. Καλά είμαστε» «Τι καλά είμαστε; Εγώ έχω ρίξει μαύρο ιδρώτα» «Καλό σου κάνει, φεύγουν και οι τοξίνες από τον οργανισμό. Γιατί δεν προχωράει ο μπροστινός μας;» «Γιατί δεν προχωράει και ο μπροστινός του μπροστινού μας. Τα ίδια θα λέμε τώρα;» «Θα βγω να δω μέχρι πού είναι η ουρά» «Αντέχεις την πεζοπορία;» «Γιατί; Μέχρι πού λες ότι θα πρέπει να πάω;» «Μέχρι το Ηρώο τουλάχιστον. Και αν το αποφασίσεις να μου το πεις να αγοράσω ένα στεφάνι. Μια που θα πας να ρίξεις και μια στεφάνωση».

ΣΤΙΣ τρεις φτάσαμε στον Μέγα Γιαλό, με τη θεία Φιλίτσα στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. «Άλλη φορά θα φέρνεις μαζί μας και τον Αθανασίου» «Τι δουλειά έχει να έλθει μαζί  μας ο Αθανασίου;» «Για τιμωρία. Μη μου πεις, τόσα χρόνια αντιδήμαρχος με τον Μαραγκό και τόσους μήνες δήμαρχος τώρα και να μην έχει λύσει το κυκλοφοριακό!» «Το έχει παραδεχτεί θεία» «Και επειδή το παραδέχτηκε, νομίζει πως του δώσαμε άφεση αμαρτιών; Να τον παίρνουμε μαζί μας, να ψήνεται, όπως ψηνόμαστε εμείς. Αλλά σιγά που θα τον ξαναψηφίσω. Τον Δεκαβάλλα θα ψηφίσω» «Δεν βάζει για δήμαρχος πια ο Δεκαβάλλας, θεία. Δεν βάζει υποψηφιότητα εδώ και δέκα χρόνια» «Γιατί δεν βάζει;» «Γιατί δεν έλυσε το κυκλοφοριακό» «Της Ερμούπολη ή της Σύρου;» «Όχι, θεία. Το κυκλοφοριακό το δικό του δεν έλυσε. Ξέρεις πόσο πήγαινε η πίεση όταν βρισκότανε μεσημέρι στην παραλία με το αυτοκίνητο; Είκοσι η μεγάλη και δώδεκα η μικρή και μάλιστα με χάπι».