ΗΡΘΕ να μας πει τον πόνο του ο κύριος Αγησίλαος. Ο οποίος υπερηφανεύεται δις της ημέρας ότι έκανε αντίσταση κατά της χούντας στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Τι αντίσταση δηλαδή; Είχε περάσει τρεις φορές έξω από την πόρτα και είχε ψιθυρίσει (σιγά μην το φώναζε κιόλας) στους εξεγερμένους φοιτητές «Μπράβο παιδιά, συνεχίστε να ρίξουμε τη χούντα». Τέτοια αντίσταση! Απορεί ο κόσμος γιατί δεν του έχουνε δώσει ακόμα σύνταξη αντιστασιακού. Δηλαδή οι άλλοι που την παίρνουνε τι περισσότερο κάνανε από αυτό που έκανε ο κύριος Αγησίλαος; Αλλά έτσι είμαστε μια ζωή. Αδικούμε τους πραγματικούς αγωνιστές (παράδειγμα, ο κύριος Αγησίλαος) και σηκώνουμε στα χέρια τους άλλους, που βρισκότανε πάνω στην πόρτα που γκρέμισε το τανκ όταν μπήκε εκείνη τη νύχτα στο Πολυτεχνείο. Ντροπής πράγματα δηλαδή.
ΦΥΣΙΚΑ και είναι αριστερός ο κύριος Αγησίλαος. Υπήρχε δηλαδή περίπτωση, μετά από τέτοιον αντιστασιακό αγώνα, να ήτανε ποτέ δεξιός; Θα έπεφτε φωτιά να τον κάψει. Εννοείται, αριστερός στην ιδεολογία, γιατί στην τσέπη ήτανε (και είναι) βασιλικότερος του βασιλέως, και ας ψήφισε ΟΧΙ επί χούντας για την ανατροπή της βασιλείας. Θα μου πείτε ότι και επί Αριστερής Κυβέρνησης ψήφισε ΟΧΙ στα μνημόνια, αλλά μυστηριωδώς το ΟΧΙ που έριξε στην κάλπη, βγήκε από την ίδια κάλπη ΝΑΙ, που σημαίνει ότι ένα από τα δύο ήτανε τελικά κάλπικο.
ΜΙΑ ζωή στην κονόμα ο κύριος Αγησίλαος. Εργολάβος ήτανε, άλλαζε πανάκι ανάλογα με το ποια κυβέρνηση ήτανε στην εξουσία. «Με την ιδεολογία δεν χορταίνεις», έλεγε και είχε δίκιο ο άνθρωπος. Όλοι οι ιδεολόγοι στην ψάθα πεθάνανε και πεθαίνουνε. Τα λαμόγια την περνάνε φίνα και πίνουνε εις υγεία των κορόιδων, που μπαίνουνε μπροστά και τρώνε τις σφαλιάρες. Οι έξυπνοι –όπως ο κύριος Αγησίλαος- κάθονται στον καναπέ και παρακολουθούνε εκείνους που δίνουνε και εκείνους που εισπράττουνε τις σφαλιάρες. Και κάνουνε και κριτική, για να δείξουνε (από τον καναπέ) τη συμπαράσταση. «Κυβέρνηση να σου πετύχει! Αλλά δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος να τη ρίξει στη θάλασσα». Φυσικά και αν ξεσηκωθεί ο κόσμος και αν ρίξει την κυβέρνηση στη θάλασσα, ο κύριος Αγησίλαος πάλι από την τηλεόραση θα το δει. «Και να πάω τι θα αλλάξει δηλαδή; Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». Ποτέ δεν τον ακούσαμε να λέει «Μωρέ, θα πάω στην πορεία, γιατί πού ξέρεις; Μπορεί και με το δικό μου σπρώξιμο να έρθει πιο γρήγορα η άνοιξη». Σιγά τα μούσμουλα, τα οποία σημειωτέον δεν τα πολυτρώνε οι κούκοι, πόσο μάλλον ο κύριος Αγησίλαος.
ΟΤΑΝ, όμως, συνταξιούχος πλέον, είδε τη σύνταξή του να μένει η μισή, και μάλιστα όταν ήταν στην Κυβέρνηση η «πρώτη φορά Αριστερά», και έβαλε χέρι και στη δεξιά και στην αριστερή του τσέπη χωρίς διακρίσεις, άρχισε να αναθεωρεί τις απόψεις του για την Αριστερά. Ξεσηκώθηκε τότε. «Ρε σεις, τι γίνεται εδώ πέρα; Ψηφίσαμε Αριστερά για να μας κάνει αυτά που μας έκανε η Δεξιά και χειρότερα;» «Τώρα ξύπνησες κύριε Αγησίλαε; Σε χειμερία νάρκη έχεις πέσει ένα χρόνο τώρα;» «Και θα βάλουνε, λέει, κι άλλους φόρους και θα κόψουνε, λέει, κι άλλο τις συντάξεις;» «Όπως τα άκουσες από αυτόν που στα λέει» «Και γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος; Γιατί δεν φωνάξει;» «Και ξεσηκώνεται και φωνάζει, κύριε Αγησίλαε» «Και εγώ γιατί δεν τον ακούω;» «Γιατί έχεις βάλει ηχομόνωση στ’ αφτιά σου, κύριε Αγησίλαε και δεν σε ενδιαφέρει να πάρεις μέρος στον αγώνα» «Σε μένα τα λες αυτά; Σε μένα που αγωνίστηκα στο Πολυτεχνείο; Ξέρεις, μωρέ, τι σημαίνει Πολυτεχνείο;» «Ξέρω, κύριε Αγησίλαε. Η προέκταση του καναπέ σου».
ΚΑΙ από κει που ήτανε ένθερμος οπαδός της Αριστεράς (στα λόγια, μην ξεχνιόμαστε) έγινε ξαφνικά πολέμιός της. Μάλιστα, ο κύριος Αγησίλαος, πολέμιος της Αριστεράς!. Έβγαζε αφρού από το στόμα τότε. «Ακούς εκεί. Να μου κόψουνε και άλλο τη σύνταξη και να μου λένε να πληρώσω νέους φόρους. Αυτοί δεν λέγανε πως δεν θα βάλουνε άλλους φόρους γιατί δεν σηκώνει άλλα βάρη ο λαός;» «Αυτοί» «Αυτοί δεν λέγανε ότι δεν αντέχει άλλα μνημόνια ο λαός;» «Αυτοί» «Αυτοί δεν λέγανε πως ο ΕΝΦΙΑ είναι παράνομος και να μην τον πληρώνουμε και τώρα βγαίνουνε και λένε να τον πληρώνουμε;» «Αυτοί» «Και εσείς, οι εφημερίδες, τι κάνετε; Γιατί δεν φωνάζετε; Γιατί δεν γράφετε τίποτα;» «Γράφουμε, κύριε Αγησίλαε, αλλά όταν δεν παίρνεις ούτε εφημερίδα από την τσιγκουνιά σου, πού να μάθεις τι γράφουνε οι εφημερίδες;» «Θα κόψει, λέει και τα κανάλια. Θα βλέπουμε μόνο τέσσερα. Δεν είναι περιορισμός του λόγου αυτό;» «Είναι» «Τι άλλο θα δούμε από αυτή την Αριστερή Κυβέρνηση, Θεέ μου!» «Να κλείνει και τις εφημερίδες, κύριε Αγησίλαε» «Ε, καλά τώρα, μη φτάνουμε και σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας!» «Θυμήσου την ώρα που στο λέω, κύριε Αγησίλαε, Έχουνε τον τρόπο τους και τα σχέδιά τους γι’ αυτό. Όσο λιγότερες φωνές, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς» «Μα τότε θα ξεσηκωθεί ο κόσμος» «Ποιος κόσμος, κύριε Αγησίλαε; Ο κόσμος που ακολουθεί τη δική σου αντίσταση;» «Μη με προσβάλεις τώρα! Και ήμουνα και στα γεγονότα του Πολυτεχνείου! Σε παρακαλώ!»
Ο Ρίμος
