ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ της σταγόνας. Να κάθεσαι στην τραπεζαρία για να φας και να μην πηγαίνει μπουκιά κάτω. Από τη μια το πιάτο με τις φακές και από την άλλη οι λογαριασμοί.
Η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η Ύδρευση, ο ΕΝΦΙΑ, το εκκαθαριστικό της Εφορίας, η δόση του δανείου και οι λοιποί συγγενείς. Συγκεντρωμένοι όλοι εκεί. Να παρασταθούν στην κηδεία της σύνταξής σου. Που τη μετράς, την ξαναμετράς και όλο ίδιο είναι το ποσόν. Μικρότερο από τον προηγούμενο μήνα, αλλά να κάνεις και τον σταυρό σου που στη δώσανε. «Σε άλλες επιχειρήσεις χρωστάνε στους υπαλλήλους του μισθούς δώδεκα μηνών. Ας είμαστε ευχαριστημένοι εμείς που πήραμε τη σύνταξη». Καμία σχέση οι άλλες επιχειρήσεις με τη σύνταξη, αλλά παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του. Με τους λογαριασμούς δίπλα στις φακές. Νερόβραστες, χωρίς λάδι. Πες ότι είναι Μεγάλη Παρασκευή. Πόσες Μεγάλες Παρασκευές υπολογίζεις να έχει αυτός ο χρόνος για να τη βγάλεις καθαρή; Πόσες;
ΚΑΙ να έχεις απέναντι την τηλεόραση. Έγχρωμη. Που την πήρες όταν οι αγελάδες ήταν παχιές. Και δεν πήρες μία, δεν πήρες δύο, πήρες πέντε. Μία σε κάθε δωμάτιο. Τότε που ερχότανε οι λογαριασμοί και τους πλήρωνες. Πριν σου κόψουνε τον μισθό και μετά τη σύνταξη. Και οι άλλες επιχειρήσεις πλήρωναν τους εργαζόμενους τους στην ώρα τους. Γιατί τότε οι παχιές αγελάδες βόσκανε και στις άλλες επιχειρήσεις , δεν είχανε πάρει ακόμα τα βουνά ούτε ψάχνανε να τις βρούνε, όπως τώρα, ας πούμε.
ΝΕΡΟΒΡΑΣΤΗ φακή και επίτηδες τα κανάλια να σου πετάνε στη μούρη φαγητά. Εκείνη την ώρα. Όλα. Το ένα να φτιάχνει σουτζουκάκια, το άλλο να φτιάχνει γεμιστά με κιμά, το τρίτο να φτιάχνει ψάρι στη σχάρα και πάει λέγοντας. Να έχει πέσει μαύρη Κατοχή στο σπίτι σου και να βλέπεις στην τηλεόραση του Αβραάμ και του Ισαάκ τα καλά. Και να μην μπορείς να τα δοκιμάσεις. Βασικά ούτε ο Αβραάμ ούτε ο Ισαάκ μπορούνε να τα δοκιμάσουνε, αλλά λέμε τώρα. Καλά, αυτοί δεν έχουνε ιδέα από κρίση; Δεν τους έχει πει κανένας ότι η μισή Ελλάδα πεινάει και δεν έχει να βάλει ούτε λάδι στις φακές; Εντάξει, το είπαμε αυτό. Πέντε τηλεοράσεις, αλλά οι τηλεοράσεις δεν τρώγονται. Αυτά που δείχνουνε πώς να τα μαγειρέψουμε τρώγονται, μα πώς να τα φας; Μόνο με τα μάτια; Και χορταίνεις; Πλάκα κάνουνε τώρα;
ΑΝΤΕ και τρως τις φακές. Άντε και ρημαδοτελειώνουνε τα μαγειρέματα στα κανάλια. Άντε και ξαναμετράς τα λεφτά της σύνταξης, που πάλι τα ίδια είναι, τι βλέπεις στην τηλεόραση τώρα; Κάποια παιδιά να κυλιούνται στη λάσπη και να πηγαίνουνε σπίτι τους σαν τα τρία γουρουνάκια χωρίς το λύκο. Και η μαμά τα υποδέχεται όλο χαρά, τους βγάζει μπλούζες και παντελόνια μέσα στις λάσπες και τα βάζει στο πλυντήριο τραγουδώντας. Και χωρίς να σταματήσει να τραγουδάει, τα βγάζει και τα απλώνει στην αυλή αγκαλιάζοντας τα παιδιά γουρουνάκια γιατί τα ρούχα βγήκανε πιο καθαρά από πριν να κυλιστούνε τα παιδιά γουρουνάκια στις λάσπες και πριν να σκουπίσει το ένα στο άλλο τη σοκολάτα στις μπλούζες τους. Τι διάολο! Μόνο η δική μου μάνα, όταν πήγαινα λερωμένος στο σπίτι με περιλάβαινε και μου έδινε ένα μπερντάκι ξύλο στον κώλο; Πώς αλλάξανε οι μανάδες σήμερα και κάνουνε χαρές και πανηγύρια (στην τηλεόραση) όταν τα καμάρια τους γουρουνάκια πηγαίνουνε στο σπίτι πιο βρώμικα από τα κανονικά γουρουνάκια γουρουνάκια;
ΑΜ η άλλη; Που παίρνει τον κουβά και βάζει το καθαριστικό μέσα. Κι αυτή, όλο χαρά, πλένει τα πατώματα λες και η σφουγγαρίστρα έχει κάτι το μαγικό πάνω της και καθαρίζει τα πάντα στο άψε σβήσε; Και, πράγμα παρατηρημένο, όταν τελειώνει περιχαρής όλο το σφουγγάρισμα δίνει κάτι πήδους άλλο πράγμα, για να μας δείξει την ευτυχία που προκαλεί η σφουγγαρίστρα, άγνωστο μέχρι σήμερα γιατί. Άστε που σφουγγαρίζει με περιβολή εξόδου και τελειώνει το σφουγγάρισμα ατσαλάκωτη, χωρίς να έχει πέσει ούτε σταγόνα στα ρούχα και στα παπούτσια της. Κι εγώ πήγα και πήρα αυτό το καθαριστικό, αλλά η γυναίκα μου ούτε πέταξε από τη χαρά της ούτε τραγουδούσε όταν σφουγγάριζε. Πιθανόν να μην της πήρα το γνήσιο καθαριστικό, αλλά μου δώσανε απομίμηση. Ποια άλλη εξήγηση να δώσω;
ΑΛΛΑ παρ’ όλα αυτά, όταν ξαναμέτρησα τη σύνταξη τα χρήματα ήτανε πάλι τα ίδια και όταν ξαναμέτρησα τους λογαριασμούς πάλι ίδιο ποσό μου έβγαλε το κομπιουτεράκι. Άστε που σε όποια από τις πέντε τηλεοράσεις και να πάω βλέπω τις ίδιες διαφημίσεις. Και αναρωτιέμαι: Αυτοί που τις βάζουνε, σε ποια χώρα ζούνε να πάμε να ζήσουμε και εμείς. Και ας πλένουμε τις μπλούζες και τα παντελόνια στα παιδιά γουρουνάκια και ας πετάμε από τη χαρά μας σφουγγαρίζοντας πατώματα που είχανε να δούνε σφουγγαρίστρα κάποια χρόνια. Αλλά να μας πούνε σε ποια χώρα. Έτσι από απλή περιέργεια, μπας και χωνέψουμε και τη νερόβραστη φακή, που μας έχει κάτσει στο στομάχι!
Ο Ρίμος
