Στην αρχή ήμασταν 6-8 άτομα, μετά γίναμε 10-12 και τώρα έχουμε φτάσει στους 31
Έτσι ξεκίνησα και κόλλησα με την ομάδα
Μην τα περιμένουμε όλα από αυτό το ξεχαρβαλωμένο κράτος
Ένας χρόνος έκλεισε από την πρώτη δράση της Φιλικής Εθελοντικής Ομάδας Μάννα, που ξεκίνησε τη δράση της με πρωτοβουλία του σημερινού προέδρου της κοινότητας, Ανδρέα Αλυματήρη. Με αφορμή την πρώτη τους επέτειο 6 μέλη της ομάδας μίλησαν στο «Λ» και μας έδωσαν μία εικόνα για τις δράσεις της ομάδας, αλλά και για αυτό που τους παρακίνησε να συμμετάσχουν.
Αρχικά ο κ. Αλυματήρης απάντησε στο ερώτημα πως ξεκίνησε αυτό το ταξίδι: «Αυτό ξεκίνησε από το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί πέρσι, όταν η Περιφέρεια καθάριζε τους δρόμους από τα χόρτα και δεν μάζευε τα χόρτα τα κομμένα και τα σκουπίδια που βρίσκονταν ανάμεσα στα χόρτα. Ο Γιάννης ήταν ο πρώτος που μου είπε «Αντρέα μην πολεμάς μόνος σου, πες μου να βοηθάω και εγώ. Κάποια στιγμή έκανα μία ανάρτηση και πήρα το Γιάννη τηλέφωνο, μου είπε και ο Στρατής Ευστρατίου, ότι θα έρθει να βοηθήσει, παράλληλα είχα ενημερώσει τον αντιδήμαρχο ότι κάτι πάμε να σκαρώσουμε, ώστε να φέρει το όχημα για να φορτώσουμε τα σκουπίδια και κάπως έτσι στην αρχή ήμασταν 6-8 άτομα, μετά γίναμε 10-12 και τώρα έχουμε φτάσει στους 31»» και συνεχίζοντας σημείωσε ότι έχουν εμπλακεί συντοπίτες μας και από άλλους οικισμούς του νησιού: «Δεν είναι όλοι από το Μάννα, δεν είναι από τη μια ή από την άλλη παράταξη, όποιος θέλει έρχεται».
Μία τέτοια περίπτωση είναι η κοινοτική σύμβουλος Ερμούπολης, Βαλάντη Μονογυιού, που μας εξιστόρησε πως συναντήθηκε με την ομάδα και πως αποφάσισε να γίνει κομμάτι της: «Ο Ανδρέας ήρθε σε συνεννόηση με τον πρόεδρο της Κοινότητας Ερμούπολης, όπου ανήκω εγώ, για να κάνουμε μία κοινή δράση στο δρόμο των Ταλάντων, θα ξεκινούσαμε από το 4all και θα κατεβαίναμε μέχρι το στρατόπεδο. Έτσι λοιπόν, πήγα και εγώ και μου άρεσε πάρα πολύ όλο αυτό. Είπα στον Ανδρέα: «την επόμενη φορά αν χρειαστεί να με φωνάξεις γιατί θέλω να συμμετάσχω σε αυτή την ομάδα» και έτσι ξεκίνησα και κόλλησα με την ομάδα.»»
Ο πρώτος που ακολούθησε τον Ανδρέα Αλυματήρη ήταν ο Γιάννης Πρίντεζης (Καστάνιας) μιλώντας στο «Λ» μας κατέθεσε τη δικιά του εμπειρία και οπτική: «Έχω κάποιες ευαισθησίες όσον αφορά την καθαριότητα. Μια μέρα πριν ένα χρόνο, τέτοια εποχή περίπου, ήμουν στα Λύκεια και έβαζα νερό και βλέπω σκουπίδια, χόρτα κλπ. Γενικότερα έβλεπα μία παρακμή και του είπα: «τυχαίνει και είμαι συνταξιούχος, χρόνο έχω, όποτε θες μπορούμε να βάψουμε, να καθαρίσουμε κλπ.» […]Αυτό που συμβαίνει, όχι μόνο στη Σύρο αλλά σε όλη την Ελλάδα, με τους δήμους που δεν ενδιαφέρονται, δηλαδή είναι το ακριβώς αντίθετο από το Γιάννη Μαραγκό, που μπορεί να μην κοιμηθεί για να κάνει κάτι που του έχουν πει. Δεν πρέπει να σταθούμε σε αυτό και να μην ενδιαφερόμαστε και εμείς, μας αρέσει αυτό που κάνουμε και συνεχίζουμε, όπως μπορεί ο καθένας, το να καθαρίζει ο καθένας το δρόμο του όπως τα παλιά χρόνια δεν είναι κάτι. Μην τα περιμένουμε όλα από αυτό το ξεχαρβαλωμένο κράτος.»
Μεταξύ των μελών είναι και η αερολιμενάρχισσά μας, Βίκυ Πρέκα, η οποία γνώρισε την ύπαρξη της ομάδας όταν ζήτησαν άδεια για να καθαρίσουν τον περιβάλλοντα χώρο της εισόδου του αεροδρόμιου, αυτό αρκούσε για να ενταχθεί και η ίδια: «Εγώ δεν γνώριζα την ύπαρξη αυτής της ομάδας και κάποια στιγμή ο Ανδρέας με πήρε και με ρώτησε αν θα μπορούσαν να έρθουν να καθαρίσουν τον περιβάλλοντα χώρο της εισόδου του αερολιμένα. Τους ρώτησα ποιοι είναι και μου εξήγησε για την εθελοντική ομάδα και από εκεί και πέρα αποφάσισα να συμμετάσχω, γιατί όπως αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν και καθάρισαν το αεροδρόμιο ήθελα και εγώ να βοηθήσω κάπου αλλού.»
Ωστόσο ακόμα και ο αντιδήμαρχος Καθημερινότητας και πρώην πρόεδρος της κοινότητας Μάννα, Γιάννης Μαραγκός, είναι μέλος και συνεισφέρει όπως μπορεί στο έργο της ομάδας: «Προσπαθώ και μέσω του Δήμου να συμμετέχω και σε άλλες εθελοντικές δράσεις που γίνονται και στα άλλα χωριά, αλλά το κομμάτι που με στεναχωρεί εμένα είναι ότι είναι πράγματα που θα έπρεπε να τα κάνει ο Δήμος, αλλά δυστυχώς λόγω της υποστελέχωσης των δήμων δεν βοηθάει η όλη κατάσταση και ευτυχώς που έχουν βρεθεί και αυτοί οι 30 συμπολίτες μας στο Μάννα και οι 5 στο Γαλησσά που βοηθούν σε όλη αυτή την προσπάθεια. Έχουμε κάνει και αλλού δράσεις αλλά είναι τόσες οι ανάγκες του χωριού που δεν μπορεί να εξαπλωθεί τόσο εύκολα σε όλο το νησί»
Τέλος, για τη δική της εμπειρία και ένταξη στην ομάδα μας μίλησε η Φωτεινή Πιτσικάλη, επίσης από τις πρώτες συνοδοιπόρους του κ. Αλυματήρη: «Ήμουν σπίτι του, πίναμε καφέ και έφτιαχνε τη σήμανση, τα λεγόμενα φλασκιά της Αζολίμνου. Τότε του είπα αν θέλει κάτι να μου πει καθώς μπορώ τα σαββατοκύριακα και η πρώτη δραστηριότητα ήταν ακριβώς ένα χρόνο πριν στο ΚΤΕΟ. Μένω στο Μάννα αλλά δεν ήταν αυτός ο κύριος λόγος που με έκανε να συμμετάσχω. Ο κύριος λόγος ήταν ο Ανδρέας και ο χαρακτήρας του, που είναι δίκαιος και κάνει και το χαβαλέ του.»
Στον ένα χρόνο παρουσίας της ομάδας στα τοπικά πράγματα έχουν πραγματοποιήσει πλήθος δράσεων σε όλο το νησί και πάντα σε συνεργασία με τις εκεί κοινότητες ή τους πολιτιστικούς συλλόγους. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα Χρούσσα, τη Βάρη, την Αζόλιμνο, το Γαλησσά και την Ερμούπολη. Κλείνοντας ο κ. Αλυματήρης μας έδωσε μία ιδέα για τα επόμενα βήματα της ομάδας αλλά και για πρόσφατες δράσεις: «Δράσεις έχουμε στο μυαλό μας και έχουμε προγραμματίσει πολλές. Η δυσκολότερη ήταν αυτή στο αλσάκι μπαμπαγιώτειο γιατί χρειάστηκε να πάμε τρεις παρασκευές, σκοπεύουμε να πάμε στην Αζόλιμνο να κλαδέψουμε τα αρμιρίκια, να τα βάψουμε και να καθαρίσουμε. Τα υλικά για αυτή τη δράση θα τα προσφέρει ο Δήμος και το Λιμενικό Ταμείο.»
Τέλος θέλησε να ευχαριστήσει το Μαθιό Βλάχο και τη Μαρία Μπισκετζή για τη συνεισφορά τους, μέλη και οι δύο της ομάδας, καθώς και ορισμένες επιχειρήσεις που σταθερά στηρίζουν το έργο τους όπως: τον ΕλπιΚαπέλλας, τις Ζωοτροφές του Κόκκινου, το ζαχαροπλαστείο Κανακάρης, το φαρμακείο Αρμακόλα και το αρτοποιείο Κίκιλης.
