ΚΟΥΒΑΛΗΣΑΝ πλαστικές καρέκλες- μάλλον πρωτόγνωρο θέαμα σε επίσημη εκδήλωση για την αίθουσα Ρίτσου στο Πνευματικό Κέντρο- γιατί ο χώρος με τόσο κόσμο ασφυκτιούσε. Πώς αλλιώς αφού, όπως είπε το νέο μέλος του Δ.Σ κ. Σίμου, έψαξε στο διαδίκτυο για παρόμοιο σύλλογο και δεν βρήκε κανέναν στην Ελλάδα.
Η Κατ’ Οίκον Νοσηλεία που δημιουργήθηκε από την αγάπη νοσηλευτικής προσφοράς, σε οικίες, δυο αδελφών νοσοκόμων, της καλόγριας Μάρθας και της νοσηλεύτριας ΣπεράντζαςΔουράτσου , σήμερα έγινε γερό οικοδόμημα που μετρά 30 χρόνια εθελοντισμού και νοσηλείας αρρώστων και ανήμπορων σε σπίτια της Σύρου.
Η συνέχεια των προσπαθειών αυτών των κυριών είναι γνωστή.
ΚΑΙ η υπερηφάνεια της γράφουσας επίσης καθώς θεωρώ ότι με μια σειρά δρομολογημένων εκπομπών στο Δημοτικό Ρ/Σ Ερμούπολης ΚΟΣΜΟΣ 90 μπήκε το βασικό λιθάρι για να στηθεί αφού Αρχές, φορείς και πολίτες έδειξαν ενσυναίσθηση και αντιλήφθηκαν ότι έστω και ιδιωτικά – αν και θα έπρεπε να είναι μέλημα του κράτους το οποίο πήρε δείγματα κοινωνικής συμπεριφοράς από τον σύλλογο- ότι η νοσηλεία στο σπίτι είναι ανθρώπινο δικαίωμα του ασθενή και ηθικό μέλημά μας.
Η ανάγκη φροντίδας από την αδ. Μάρθα και την Σπεράντζα ξεκίνησε από τα χωριά και αυτή η ανάγκη έγινε κύμα δυσθεώρητο που σκέπαζε το νησί κι εκείνες που δεν μπορούσαν πλέον να ανταπεξέλθουν προσπάθησαν να γνωστοποιηθεί και να γίνει θεσμός για τον τόπο.
ΣΤΙΓΜΕΣ συγκίνησης νιώσαμε κι εμείς που λάβαμε (εκδότες και εργαζόμενοι) μαζί με άλλους δυο φορείς ευχαριστήριο από τον Σύλλογο της καρδιάς μας . Όπως οι γονείς οι οποίοι καμαρώνουν και συγκινούνται βλέποντας το παιδί τους να μεγαλώνει και να προοδεύει.
ΜΕ τα χρόνια αποδείχτηκε ότι η αξία της νοσηλείας στο σπίτι έχει θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής του πάσχοντα.
ΟΛΑ τα κατά καιρούς συμβούλια ξεπέρασαν τον εαυτό τους για να κρατηθεί ο Σύλλογος εν ζωή με την αρωγή δωρητών και πάντα του απλού δημότη ο οποίος είναι και ο βασικός αιμοδότης.
ΈΦΤΑΣΕ να είναι σήμερα ο μεγαλύτερος σύλλογος του τόπου με 700 μέλη εκ των οποίων τα 620 είναι ενεργά(!).
ΆΛΛΩΣΤΕ μόνο ευγνωμοσύνη αισθάνεται ο κόσμος της Σύρου για αυτόν τον σύλλογο.
ΕΙΝΑΙ η παρηγοριά και απαντοχή ασθενών και συγγενών που ζητούν βοήθεια είτε σε νοσηλευτικό εξοπλισμό είτε σε νοσηλεία ειδικά όταν ο άνθρωπός τους, που ενώ βγαίνει απ’ το νοσοκομείο παραμένει κλινήρης και χρειάζεται να συνεχιστεί η νοσηλευτική φροντίδα του στο σπίτι και κινδυνεύει να εγκαταλειφτεί στη μοίρα του.
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ οφείλω να σημειώσω την γενναιόδωρη πράξη του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κυκλάδων καθώς έχει προσφέρει το βασικότερο όλων. Δωρεάν Στέγη εξασφαλίζοντας σημαντική μείωση των πάγιων εξόδων του συλλόγου.
ΆΞΙΟΣ λοιπόν ο πρόεδρος Μάρκος Βουτσίνος, ο οποίος δήλωσε ότι «Εμείς θα έπρεπε να τους ευχαριστούμε και όχι αυτοί εμάς».
ΘΑΥΜΑΣΑΜΕ την επικρατούσα ατμόσφαιρα.
ΣΑΝ έτοιμη από καιρό. Μας ταξίδεψε στη νοσταλγική αντίληψη μιας χρυσής εποχής στη διάρκεια της οποίας επικρατούσαν ζεστά βλέμματα, εγκάρδιες ευχές, κοινή αποδοχή της ανθρώπινής μας υπόστασης και του τέλους της, ρομαντισμός και απλότητα.
ΈΝΑΣ κόσμος (δ.σ- εθελοντές- προσωπικό – παρευρισκόμενοι, με τον πρόεδρο να δίνει το σύνθημα) που χτυπούσε σε μια καρδιά.
ΤΗΝ καρδιά της αλληλοβοήθειας, της υποχρέωσης που έχουν οι άνθρωποι να υποστηρίζονται και να ενισχύονται αμοιβαία.
ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ που έγινε κοινός τόπος πλέον ότι όλοι έχουμε τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους φόβους και κοινή «γαρ» μοίρα .
ΕΙΜΑΣΤΕ εν δυνάμει ασθενείς και θέλουμε την Κατ’ Οίκον Νοσηλεία στο προσκεφάλι μας. Με ευθύνη και αγάπη.
ΜΟΝΟ , που, να..
ΜΑΣ έλειψε η παρουσία της αδελφής Μάρθας Ρούσσου σ’ αυτή την εκδήλωση . ΜΙΑ εκδήλωση η οποία «βοούσε» ουμανισμό και είχε τη μορφή της… κι ας μας έστειλε την αγάπη της….
