Μια φράση που αποδίδει συνοπτικά την ουσία της φιλοσοφίας του Σωκράτη είναι η γνωστή «εν οίδα, ότι ουδέν οίδα», που σημαίνει ότι όσα και να μάθει και να «γνωρίσει» ένας άνθρωπος, είναι πολύ περισσότερα εκείνα που ούτε έμαθε ούτε γνωρίζει!
Με το πέρασμα των χρόνων και των …αιώνων η φράση είτε ξεχάστηκε είτε έχασε το αρχικό νόημά της! Έτσι φτάσαμε κάποια στιγμή από τον αρχαίο Σωκράτη στον «σύγχρονο» Γεώργιο Σουρή που εύστοχα μιλώντας για το Ρωμιό έγραψε «Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι! Κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει»! Από το «ουδέν οίδα» φτάσαμε στο «τα ξέρω όλα»! Μέχρι και σήμερα που «μιλάμε», ο Έλληνας δεν παύει να ισχυρίζεται πως έχει τη λύση για κάθε πρόβλημα! Αρκεί να του δώσουν …λίγη εξουσία και τότε όλα θα φτιάξουν! Τώρα θα μου πείτε, μα κι αυτοί που τους ψηφίζουμε με την ίδια νοοτροπία δεν πορεύονται και πολιτεύονται; Όλοι οι υποψήφιοι –πολύξεροι και πολυπράγμονες, γνήσιοι απόγονοι όχι του Σωκράτη, αλλά του Οδυσσέα- έχουν τις λύσεις στο …τσεπάκι τους, μόνο που όταν εκλεγούν, αλλάζουν σακάκι και φορώντας το επίσημο του βουλευτή ξεχνούν στο παλιό τις ιδέες που θα έλυναν τα προβλήματά μας!
Παρά το γεγονός, όμως, ότι «περνιόμαστε» για έξυπνοι και παντογνώστες, συχνά ένας μεγάλος αριθμός πολιτών, όταν ερωτηθούν για τις ανάγκες μιας δημοσκόπησης είτε για το κόμμα που θα ψηφίσουν είτε για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό είτε για κάποιο νομοσχέδιο, δηλώνουν στερεότυπα: «ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ – ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ»! Όλα τα γνωρίζουν, για όλα έχουν λύσεις, αλλά στις συγκεκριμένες ερωτήσεις απαντούν «εν οίδα, ότι ουδέν οίδα», για να μην πουν ξεκάθαρα «ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ»! Ενδεχομένως ανάμεσα σ’ αυτούς να είναι πολλοί που ακόμα και την ώρα της κάλπης είναι «αναποφάσιστοι» και τελικά μη γνωρίζοντας τι να ψηφίσουν, ρίχνουν «λευκό» και ό,τι θέλει ας βγει! Μόνο που αργότερα θα παραπονιούνται για την «κυβέρνηση που ψήφισε ο ελληνικός λαός» ξεχνώντας πως ευθύνη έχουν και οι ίδιοι που -προσπαθώντας να ισορροπήσουν ανάμεσα στο «τα ξέρω όλα» και το «δεν ξέρω τίποτα»- άφησαν τους υπόλοιπους να αποφασίσουν για λογαριασμό τους!
Κι αν όλα αυτά έχουν μια κάποια «εξήγηση», τι να πει κανείς για τους εθνοπατέρες που ενώ ψηφίστηκαν για να εκφέρουν τη γνώμη τους και να ψηφίζουν εκ μέρους των πολιτών που τους έστειλαν στη Βουλή, εκείνοι, όταν «τα βρουν σκούρα», κοινώς όταν βρεθούν στο δίλημμα «κομματική πειθαρχία» ή «σεβασμός στον ψηφοφόρο» καταλήγουν να σηκώσουν «λευκή σημαία», δηλαδή να «μην αποφασίζουν» και απλώς να …απέχουν από τις επίμαχες ψηφοφορίες! «Και την πίτα γερή, δηλαδή, και τον σκύλο χορτάτο»! Έτσι νομίζουν! Πρόσφατο είναι το παράδειγμα βουλευτών, αλλά και υπουργών (!!!) που απείχαν από την ψηφοφορία για τον πολυσυζητημένο «γάμο ομόφυλων ζευγαριών», αποφεύγοντας να πουν ξεκάθαρα αν συμφωνούν ή αν διαφωνούν! Ανευθυνότητα; Κουτοπονηριά; Άλλα να λένε στον αρχηγό κι άλλα στους ψηφοφόρους; Αν πίστευαν ότι είναι σωστό το νομοσχέδιο, ας έλεγαν ξεκάθαρο ΝΑΙ! Διαφορετικά, αν διαφωνούσαν, ας είχαν το θάρρος της γνώμης και να πουν ΟΧΙ! Οι νόμοι δεν είναι …καφές, για να παραγγέλλουμε έναν «ΝΑΙ και ΟΧΙ»!
Σε τελευταία ανάλυση, πολίτες και πολιτικοί κάποια στιγμή πρέπει να σκεφτούμε: Συμφωνούμε με τον Σωκράτη και το «εν οίδα, ότι ουδέν οίδα» ή με τον Γεώργιο Σουρή και το «κάτι μισόμαθα κι όλα τα ξέρω»; Έπειτα αποφασίζουμε: «Ή με τον …αστυφύλαξ ή με τον …χωροφύλαξ», όπως έλεγε μια παλιά …παροιμία κι όχι , όπως έγραψε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καβάφης, «εν μέρει εθνικοί κι εν μέρει …χριστιανίζοντες»!!!
Όχι, πέστε μου, άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι και σας φιλώ
Μ. Προπέτης
