Η αρχαιολόγος Μαίρη Ρώτα ανοίγει την καρδιά της στην εφημερίδα, μας διηγείται πώς ήρθε στην Σύρο και παράλληλα μιλάει για τα δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά που θα γίνουν στο Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης.
Ξεκινάει στην Σύρο η έκθεση Αντιγράφων Κυκλαδικής Τέχνης «Γνωρίζω σημαίνει εκτιμώ», που θα ανοίξει ξανά τις πόρτες της για παιδιά ηλικίας από 7 έως και 12 ετών, το Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2023. Η έκθεση θα λειτουργήσει με παιδαγωγούς τους Νίκο Γουτσίκα και Βιργινία Μπριλάκη, υπό την καθοδήγηση της αρχαιολόγου Μαίρης Ρώτα.
Μέσα από διάφορες δράσεις εκπαίδευσης και διασκέδασης, δίνεται η δυνατότητα διαμόρφωσης της πολιτιστικής συνείδησης και του χαρακτήρα των μικρών παιδιών, ενεργοποιώντας διαύλους επικοινωνίας του σήμερα με το παρελθόν, καλλιεργώντας παράλληλα την αγάπη για τον τόπο τους και για την αδιάσπαστη ιστορική μας συνέχεια.
Τα προγράμματα θα πραγματοποιούνται:
ΧΩΡΟΣ: Στον 1ο όροφο του Πνευματικού Κέντρου Ερμούπολης, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της έκθεσης Αντιγράφων Κυκλαδικής Τέχνης.
ΗΜΕΡΑ / ΧΡΟΝΟΣ: Κάθε Σάββατο (90’ λεπτά)
ΩΡΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ: 12:00 -13:30, 14:30-15:30
ΤΜΗΜΑΤΑ: 8-10 παιδιών
Για τα προγράμματα αυτά μιλάει στην εφημερίδα η αρχαιολόγος κα. Μαίρη Ρώτα τονίζοντας: «Ναι, τα προγράμματα αυτά θα είναι υπό την καθοδήγηση μου. Ήδη έχω δυο παιδιά. Ο ένας ο οποίος εργάζεται τώρα είναι ο Νίκος Γουτσίκας που είναι εξαιρετικός. Η άλλη είναι δασκάλα (Βιργινία Μπριλάκη) στην οποία έκανα μάθημα. Κάποια στιγμή, όταν εγώ βρέθηκα με την δασκάλα μέσα στο μουσείο, της λέω ότι καλό θα ήταν να είστε δυο εσείς. Λέει θα έρθει άλλος ένας κύριος. Έρχεται, λοιπόν, ένας ψηλός μέχρι εκεί πάνω, και λέει “καλημέρα σας”. Μου λέει “δεν με γνωρίζετε;” Του λέω όχι. Πηγαίνει λοιπόν στην φωτογραφία και μου λέει αυτός είμαι. Συγκινήθηκα. Τον είχα από μικρό παιδί. Μετά εργάστηκε και κάνει τη δουλειά του, αλλά εξακολουθεί να θέλει να είναι στο Μουσείο και να κάνει πραγματικά ξενάγηση. Τρελάθηκα. Ο Νίκος ήταν ένα από τα παιδιά που είχε δραστηριότητα μεγάλη και όταν έγινε 16 χρονών έκλεισε τότε το Μουσείο και αυτός έκανε την δουλειά του. Τώρα που ξεκινάει πάλι το Μουσείο ήρθε ξανά. Με τέτοια δουλειά που κάνει, είναι κάτι το εντυπωσιακό. Απίστευτο, με τον τρόπο που ξεναγεί. Τα μαθήματα ξεκινούν 18 Νοεμβρίου και θα κρατήσουν όλο το διάστημα που κρατάει μια σχολική σεζόν. Όταν τελειώσει το σχολείο και έρθει το καλοκαίρι, εμείς ζητάμε από τα παιδιά να μάθουμε ποια από αυτά θέλουν να παραμείνουν, γιατί δεν κάνουμε μόνο αυτό που κάναμε μέσα στο Μουσείο. Αφού τελειώσει το Μουσείο, πηγαίνουμε στο Δημαρχείο, στο θέατρο και σε όλο το νησί και ερμηνεύουμε πως αυτό το νησί βρέθηκε με τόσα θαυμάσια σπίτια, πράγματα, αριστουργήματα». Οπότε αυτοί οι ξεναγοί, θα κανονίσουμε να είναι δυο στο Μουσείο, δυο στο Δημαρχείο, δυο στο θέατρο, δυο από κάτω. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι και οι δυο ξεναγοί είναι πραγματικά υπέροχοι. Αυτά τα παιδιά γνωρίζουν την ιστορία του νησιού περισσότερο από ότι όλοι οι άλλοι Συριανοί».
Έτσι βρέθηκε στη Σύρο
Παράλληλα η κα. Ρώτα μας διηγείται το πώς… βρέθηκε στην Σύρο αν και οι γονείς της ήταν από την Σέριφο και την Αμοργό αντίστοιχα…
«Ο πατέρας μου ήταν από την Σέριφο και η μητέρα μου από την Αμοργό. Ήταν και οι δυο δάσκαλοι, ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν και με γέννησαν στην Σέριφο. Μόλις γεννήθηκα, το πρώτο που ήθελαν να κάνουν, ήταν το παιδί τους να πάει στο γυμνάσιο. Δεν υπήρχε πουθενά αλλού. Έκαναν την αίτηση να έρθουν εδώ στη Σύρο. Κάποια στιγμή όταν είχα βρεθεί στη δευτέρα δημοτικού από εκεί, τα κατάφερα και ήρθα στην Σύρο. Και οι δυο γονείς μου πήγαν στη Βάρη. Εκείνο που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ο παππούς μου και προπάππους μου ήταν Ιερέας, από την πλευρά του πατέρα μου. Από την πλευρά της μητέρας μου ήταν από τους ναυτικούς της εποχής. Ήρθαμε Σύρο λοιπόν με ένα καράβι, με όλα μας τα πράγματα από το σπίτι. Όταν φτάσαμε στο λιμάνι είδα ένα φορτηγό. Πρώτη φορά. Δεν είχα ξαναδεί. Ρώτησα τον πατέρα μου γιατί θα μας πάρει τα πράγματα και μου είπε για να μας τα μεταφέρει. Όταν φτάσαμε στη Βάρη σε ηλικία 8 χρονών εγώ, ήρθαν οι άνθρωποι να τους υποδεχτούν. Από μακριά είδα έναν άνδρα να φοράει ένα γκρι-μαύρο φόρεμα να έρχεται να τους χαιρετήσει. Δεν ήξερα ποιος είναι και ο πατέρας μου, μου είπε ότι ο κύριος ήταν Ιερέας. Ιερέας;; Καλά τα γένια του πού είναι τον ρώτησα. Δεν είχα ιδέα, γιατί εγώ είχα παππούδες ιερείς που ήταν ορθόδοξοι, ενώ αυτός ήταν καθολικός. Να σκεφτείτε στη Βάρη ήμουν η μόνη ορθόδοξη. Ο πατέρας μου είχε μιλήσει με τον Ιερέα που μας συμπεριφέρθηκε πάρα πολύ καλά και ότι έκαναν τα άλλα παιδιά έκανα και εγώ»
«Δεν με άφησαν να κοινωνήσω»
«Εκείνο που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ήταν όταν τα παιδιά πήγαν να κοινωνήσουν, μπήκα και εγώ στην σειρά. Με βλέπει ο Ιερέας, με παίρνει από το χέρι και μου λέει, “εσένα δεν θα σε κοινωνήσω εδώ. Σου έχω φυλάξει μέσα”. Εγώ ήθελα να κοινωνήσω, αλλά μετά μου εξήγησαν. Μέχρι την πέμπτη δημοτικού, όλα τα παιδιά στη Βάρη ήταν καθολικά και εγώ η μόνη ορθόδοξη. Έτσι ήταν η πρώτη μου ζωή στην Σύρο, μέχρι που κατεβήκαμε κάτω στην Ερμούπολη στην έκτη δημοτικού. Από εκεί τελείωσα δημοτικό, γυμνάσιο και μετά έφυγα για το πανεπιστήμιο. Τα είχα καταφέρει. Το λάτρευα πάρα πολύ αυτό. Οι καθηγητές είδαν ότι μου άρεσε η αρχαιότητα. Έτσι λοιπόν έγινα αρχαιολόγος. Με διόρισαν καθηγήτρια στο αρχαίο νησί, τη Δήλο. Τότε όμως, ήρθε στη ζωή μου ο Μπαρμπέτας, που πήγε στον πατέρα του, πήγε και στους δικούς μου γονείς και είπε ότι θέλει να με παντρευτεί. Παντρεύτηκα και πήγα μετά στο εργοστάσιο. Φρόντισα πάρα πολύ, γιατί ο πεθερός μου είδε ότι μπορούσα να κάνω τα πάντα εκεί. Κάποια στιγμή χώρισα με τον Μπαρμπέτα και μετά συνέχισα πραγματικά το αρχαιολογικό μου κομμάτι με αποτέλεσμα να φροντίσω να δημιουργηθεί το πρώτο μουσείο εδώ, για να μάθουν τα παιδιά την αρχαία ιστορία της Σύρου και των Κυκλάδων. Πέρασαν 5000 παιδιά και αυτά μάθαιναν την ιστορία της Σύρου, των Κυκλάδων και της Ελλάδος, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να σπουδάσουν και να γίνουν ξεναγοί».
