ΕΙΝΑΙ άκρως ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Δήμαρχος Σύρου Ερμούπολης, ο δηλώνων (προεκλογικά) «υπηρέτης των δημοτών», καταδέχτηκε να απαντήσει –με τους όποιους μειωτικούς χαρακτηρισμούς- στον συνεκδότη της εφημερίδας “ΛΟΓΟΣ”. Απάντησε προασπίζοντας σθεναρά τις όποιες προσπάθειες και τα όποια επιτεύγματα της Δημοτικής του Αρχής και του ίδιου προσωπικά, σε ό,τι αφορά το ακτοπλοϊκό, θριαμβολογώντας γιατί –σε αντίθεση με άλλα νησιά, που τα καθημερινά ακτοπλοϊκά δρομολόγια αυξήθηκαν αλματωδώς- η Σύρος απέκτησε σύνδεση με Θεσσαλονίκη (δυο φορές την εβδομάδα) και σύνδεση με Ραφήνα άλλες δύο φορές την εβδομάδα!
ΞΑΦΝΙΚΑ θυμήθηκε, ενόψει της προεκλογικής περιόδου, ότι αυτή η εφημερίδα έχει αναγνωστικό κοινό το οποίο μάλιστα συνειδητά και εξακολουθητικά παραπληροφορείται από τους αρθρογράφους της, όταν, για παράδειγμα, μιλάει για επιστροφή στη δεκαετία του ’50, με τα γεγονότα να τη διαψεύδουν, μετά την εξαγγελία του Υφυπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας για τη δρομολόγηση ενός συμβατικού πλοίου (της δεκαετίας του ’70) και δύο ταχύπλοων σκαφών, με σαφώς περιορισμένα αριθμητικά εβδομαδιαία δρομολόγια και για τη Σύρο.
ΘΕΩΡΕΙ ότι αυτό το αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας πάσχει από μόνιμη αμνησία πλέον, αφού του έχει γυρίσει την πλάτη στα όσα αιτήματα δημοσιοποιούν μέσω αυτής για προβλήματα που απασχολούν τη γειτονιά τους, επειδή τα ίδια αιτήματα δεν έχουν βρει την παραμικρή ανταπόκριση όταν έγιναν γνωστά στις αρμόδιες Υπηρεσίες του Δήμου.
ΑΠΛΑ πράγματα. Κάποια πεζοδρόμια με πλάκες που έχουν καταστραφεί και χρήζουν αντικατάστασης, αλλά ταλαιπωρούν τους δημότες όταν τα διασχίζουν. Κάποιες πλαγιές λοφίσκων στις οποίες κρέμονται πέτρες και απειλούν τη σωματική τους ακεραιότητα. Κάποιες τρύπες σε πεζοδρόμια, και μάλιστα πλησίον μεγάλου Σούπερ Μάρκετ, από τις οποίες βγαίνουν ποντίκια και τρομοκρατούν τον κόσμο.
ΝΑΙ, απλά πράγματα ζητάνε, με ασήμαντο σχεδόν κόστος, χωρίς η φωνή τους να ακούγεται στο ελάχιστο, δείχνοντας έτσι ότι αυτή η Δημοτική Αρχή τους έχει γραμμένους κανονικά, αλλά τους θυμάται και τους… προστατεύει όχι από τα επικίνδυνα πεζοδρόμια ή τα ποντίκια, αλλά από την κακοήθη παραπληροφόρηση!
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ, λοιπόν, πέραν όλων των άλλων, κάνει λόγο και για δεοντολογία, κατηγορώντας την εφημερίδα ότι πόρρω απέχει από αυτήν, αφού –κατά τη γνώμη του- διαστρεβλώνει τα πάντα με πάγια ταχτική της τη στοχοποίηση της Δημοτικής του Αρχής.
ΤΟΛΜΑΕΙ να αναφέρεται ο κ. Μαραγκός και να αναλύει –εμμέσως πλην σαφώς- τι σημαίνει δεοντολογία, δίνοντας την εντύπωση στους γνωρίζοντας πρόσωπα και πράγματα είτε ότι προσβάλλει τη νοημοσύνη τους είτε ότι αγνοεί το νόημα και την ερμηνεία αυτής της λέξης.
ΞΕΧΝΑΕΙ σκόπιμα και συνειδητά ότι δεοντολογία δεν πρέπει να διακρίνει μόνο ένα Μέσον Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά κάθε τι το οποίο ασχολείται με τα κοινά και πρέπει –με βάση την αλήθεια και την αντικειμενικότητα- να χειρίζεται τα ηνία του άρματος στο οποίο είναι εποχούμενο. Ο συγκεκριμένος Δήμαρχος, από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων του, έδειξε σε όλους πως όταν δεσμευόταν πως θα ήταν δίκαιος και θα υπηρετούσε με ευθυκρισία ΟΛΟΥΣ τους δημότες, εννοούσε ΟΛΟΥΣ εκείνους τους αυλοκόλακες, τους «ημετέρους» και τους οσφυοκάμπτες, δείχνοντας ο ίδιος μια υπέρμετρη αλαζονεία, έναν πρωτόγνωρο αυταρχισμό και μια διχαστική νοοτροπία «με κρίνεις αρνητικά; στη μαύρη λίστα». Τέτοιου είδους δεοντολογία έδειξε στην πράξη ότι πρεσβεύει, αλλά παράλληλα –χωρίς τον παραμικρό δισταγμό- κατηγορεί εκείνους που, κατά τη γνώμη του, την υιοθετούν.
ΝΑ του πούμε, λοιπόν, τι σημαίνει δημοσιογραφική δεοντολογία: Σημαίνει, πέραν όλων των άλλων, πως όταν απαντάς σε ένα δημοσίευμα μέσω διαδικτύου να αναρτάς όχι μόνο την απάντηση, αλλά και το δημοσίευμα το οποίο την έχει προκαλέσει, ώστε ο αναγνώστης να έχει εμπεριστατωμένη άποψη στο θέμα το οποίο έχει ανακύψει.
ΑΣ μας πει ο κ. Μαραγκός πότε απάντησε –μέσω των προσφιλών του ταχτικών στο διαδίκτυο, το οποίο έχει αναγάγει σε πραγματική λατρεία- σε κάποιο δημοσίευμα της εφημερίδας, αναρτώντας, ταυτόχρονα με τα δικά του σχόλια, και το επίμαχο κείμενο της εφημερίδας; Έστω μία φορά, μία!
Ο ΙΔΙΟΣ γνωρίζει πολύ καλά –όπως και οι παρατρεχάμενοι χειροκροτητές του στο διαδίκτυο, με την όποια εκφραστική τους αθλιότητα στα κλικαρίσματα των μονόπλευρων αναρτήσεών του- ότι η εφημερίδα μπορεί να επικαλεστεί δεοντολογία, εκείνος και οι συν αυτώ, όχι.
ΕΚΤΟΣ αν έχει αλλάξει η ερμηνεία της λέξης και ερμηνεύεται μόνο όπως την ερμηνεύει στην πράξη ο ίδιος, όπως ερμηνεύει και τις λέξεις «νόμιμο και ηθικό» κατά το δοκούν τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη.
