Ήταν από εκείνες τις μέρες που η Ερμούπολη αποφασίζει να εκπλήξει ακόμη και τους πιο συνηθισμένους της περιπατητές.
Ξαφνικά, μια ζωντανή, πολύχρωμη παρέα Σκωτσέζων –άνδρες και γυναίκες -ξεχύθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης και στην αγορά, χαρίζοντας μια απρόσμενη δόση χαμόγελου σε όποιον τους συναντούσε. Με ζωηράδα η ομάδα έμοιαζε να έχει αφήσει πίσω της όλη τη ψύχρα του βορρά και να παραδίδεται στην ανεμελιά του Αιγαίου.
Οι άνδρες, ντυμένοι με τις παραδοσιακές σκωτσέζικες φούστες –τις εντυπωσιακές κιλτ– περπατούσαν με περηφάνια, σαν να είχαν μεταφέρει μαζί τους μικρή δόση από τα Highlands, αλλά ποτισμένη πια με αλμύρα και Κυκλαδίτικο φως. Κάθε τους βήμα τραβούσε βλέμματα, κάθε χρωματιστό καρό ύφασμα ταλαντευόταν ρυθμικά σ’ ένα πρωτόγνωρο σκηνικό, σχεδόν μαγικό.
Εκεί που περίμενες να δεις τα καθημερινά της πόλης, ξεφύτρωσε η ομάδα Σκωτσέζων που περπατούσαν ζωηρά και μοίραζαν χαμόγελα σαν να ήταν αναμνηστικά ταξιδιού. Η Ερμούπολη τούς αγκάλιασε αμέσως. Πώς να γίνει αλλιώς; ήταν αδύνατο να μην παρασυρθείς από την ανεμελιά τους.
Παιδιά τους χάζευαν, ηλικιωμένοι χαμογελούσαν με εκείνη την τρυφερότητα που χαρίζεται σε εικόνες σπάνιες, και οι έμποροι της αγοράς σχολίαζαν απολαμβάνοντας τον κυκλαδίτικο αυθορμητισμό της στιγμής. Ήταν σαν ένα πολύχρωμο ξόρκι χαράς που απλώθηκε από την Πλατεία Μιαούλη μέχρι την κεντρική Αγορά .
Και καθώς ο ήλιος χρύσιζε τις προσόψεις των νεοκλασικών, κανείς δεν θα ξεχάσει τη στιγμή που οι Σκωτσέζοι μας χάρισαν σπάνιες στιγμές εκεί, μέσα στα βλέμματα των περαστικών, στις γέφυρες των χαμόγελων και στην έκπληξη εκείνων που έβλεπαν κάτι τόσο ασυνήθιστο. Έτσι γεννήθηκε μια μικρή ιστορία της πόλης, από αυτές που οι κάτοικοι θα διηγούνται για καιρό.
Ήταν μια μέρα που η Ερμούπολη γέμισε με χρώμα, μουσική και απρόσμενη γιορτή. Μια μέρα όπου οι κιλτ έγιναν μέρος του κυκλαδίτικου τοπίου, χαρίζοντας σε όλους μια εικόνα τόσο χαρούμενη, τόσο ιδιαίτερη και τόσο αξέχαστη.
