Μία διαφορετική performance πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή το απόγευμα, στο πλαίσιο του 10ου Eye’ s Walk Digital Festival. Μία μακρά περιπλάνηση στο λιμάνι της Σύρου από τον Ιρλανδό visual artist, Andrew Duggan. Ο Duggan μέσα από αυτή τη διαδρομή διερεύνησε το παράδοξο της βιωματικής σύνδεσης μεταξύ του τόπου του, της Ιρλανδίας και της Σύρου, καθώς όπως ανέφερε πριν την έναρξη της περιπλάνησης από το παλιό τηλεγραφείο στα Λαζαρέττα μέχρι το τελωνείο στο «Νησάκι» αυτές οι δύο διαδρομές του δημιουργούν αντίστοιχα συναισθήματα.
Στη διάρκεια της διαδρομής ο Duggan πραγματοποίησε σε διάφορα σημεία διακριτικές εικαστικές παρεμβάσεις, είτε γράφοντας με ξυλομπογιά σε διάφορες επιφάνειες, όπως το οδόστρωμα, είτε αφήνοντας κάποιες φωτογραφίες που συνοδεύονταν από μία ή δύο λέξεις.
Κάθε παρέμβαση αποτύπωνε ένα προβληματισμό που μπορεί να γεννηθεί σε κάθε νησιώτη, όπου και αν βρίσκεται το νησί του, όπως ο προβληματισμός γύρω από την ενδόμυχη σύλληψη της θάλασσας ως ένα περιοριστικό όριο και της ακτογραμμής ως του απώτατου ορίου της στεριάς. Αυτό το τελευταίο δημιουργεί συνεκδοχές μεταξύ σώματος-νησιού και ακτογραμμής-δέρματος, τις οποίες επίσης διερευνά ο καλλιτέχνης. Προβληματισμοί λοιπόν σκόρπιοι, όπως αυτοί που γίνονται από τον καθένα μας στη διάρκεια ενός περιπάτου, οι οποίοι όμως έχουν κοινό σημείο αναφοράς τη θάλασσα και το βίωμα της νησιωτικής ζωής.
Για τη δράση και για το Φεστιβάλ, αποκλειστικές δηλώσεις στο «logotypos.gr» παραχώρησε η ιδρύτρια του Φεστιβάλ κ. Φίλια Μηλιδάκη.
Ποια είναι η κεντρική ιδέα του Eye’ s Walk Digital Festival;
Φέρνουμε πρωτοποριακή τέχνη, digital art και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Στην ουσία ανοίγουμε το δημόσιο χώρο. Ανοίγουμε μέρη, στα οποία οι άνθρωποι δεν έχουν εύκολα πρόσβαση, όπως ιδιωτικές και δημόσιες κατοικίες, ερείπια, ακτογραμμές κλπ. Στηριζόμαστε πάνω στη λαϊκή βάση του τόπου.
Τι ακριβώς είναι η ψυχογεωγραφία;
Πως μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα μας περιπλανώμενοι μέσα σε αυτά τα μέρη, επηρεασμένοι από το περιβάλλον και από τον τρόπο που ζούμε σε αυτά τα μέρη.
Μέσα από αυτή τη περιπλάνηση ο Andrew Duggan συνδέει την Ιρλανδία με τη Σύρο;
Ακριβώς. Ζει δίπλα στον Ατλαντικό Ωκεανό και ερχόμενος πολλές φορές στη Σύρο αισθάνεται ότι η Ιρλανδία και η Σύρος ενώνονται, όχι μόνο λόγω της ύπαρξης της θάλασσας και στις δύο περιπτώσεις, αλλά αναρωτιέται, Όταν έρχεται στη Σύρο και κάνει ανθρώπινες σχέσεις, πως ενώνει αυτές τις δύο εμπειρίες, δηλαδή να είναι Ιρλανδός και όσο βρίσκεται στην Ελλάδα να γίνεται Έλληνας; Άρα θέτει ερωτηματικά. Η θάλασσα είναι ένας ελεύθερος χώρος που επιτρέπει αυτές τις συναντήσεις και ο Andrew σήμερα επιτελεί μία συνάντηση.
Οι εικαστικές παρεμβάσεις που πραγματοποίησε ο καλλιτέχνης θα λειτουργούν στο εξής για εμάς ως κάποιου είδους υπόμνηση;
Για εμάς που συμμετείχαμε και για όλους τους υπόλοιπους που θα συναντάνε αυτές τις παρεμβάσεις και θα αναρωτιούνται αν το δέρμα είναι όριο, αν η θάλασσα είναι όριο, αν η στεριά αλλάζει με τη θάλασσα και αν τελικά τα θαλάσσια όρια υπάρχουν ή δεν υπάρχουν.
