Ποιος είσαι γέροντα, το βρήκα σε βιβλίο
δεν είχα τύχη να σε ξέρω απ’ το σχολείο
που θ’ αποκτούσα πιο σωστή ανασεμιά
και θα ευωδιάζαν τη σκέψη γιασεμιά!
Αν μου ζητούσαν κάποιοι να σε κρίνω
θα ’λεγα πως την κεφαλή μου κλίνω
στο φως σου που γνωρίζω από γραμμές
που έγραφαν για σε τιτάνες χθες!
Και στην εικόνα σου θα πρόσθετα ένα στέμμα
ζωγραφισμένο από το αγνό σου αίμα
που έχυσες για μας σ’ αγώνες κλέους
ακολουθώντας μια οδό …Θεμιστοκλέους!
Ανεμοστρόβιλος η σκέψη σου σαρώνει
όσα δεν πείθουν τ’ αποκόπτει απ’ το «στημόνι»
είν’ ιστορίες για γιαγιάδες και παιδιά
για να αφήνουν οβολό στην Εκκλησία!
Η Πολιτεία «ηγετίσκων» βολεμένων
-πιόνια ιεραρχών «αφιονισμένων»-
άντρο συκοφαντών και δολοπλόκων
δυσχερειών δημιουργός των περίπλοκων,
σθένος και δύναμη, δεν είχε να δαμάσει
μίση και πάθη που την είχανε χαλάσει
φθόνος και ζήλεια στις καρδιές μόνο χωρούσαν
την ευφυΐα την τρανή δεν συγχωρούσαν!
Χαίρε, ώ, γέρων, θα περνώ να σου μιλάω
κι από το χάλκινό σου βλέμμα να σκιρτάω
΄κεί στου Μιαούλη τη σκιά που σε άφησαν
τιμές εντίμων, προτομή όταν σου στήσαν!
Χαίρε Φιλόσοφε, θα αιτούμαι και συγγνώμη
που στο νησί μου οι δικαστές, κακή τη γνώμη,
συνέχισαν ανίερο διωγμό
κι «έκτισαν» του θανάτου σου βωμό!
Μα πιο πολύ σοφέ, σε χαιρετάω
και όσο ζω σεμνά θα σε τιμάω
για την – του ορθού του λόγου – διδαχή
που μ’ αποκάλυψε του πνεύματος …πτυχή!
Χαίρε, λοιπόν, Θεοσεβείας στρατιώτη
Φιλανθρωπίας κι Ευσπλαχνίας, ώ Ιππότη
που εκοίταζες στα μάτια τον Θεό
λέγοντας τούτω, «άπερ εζήτησες, ποιώ»!
Θα ΄ρθει μια μέρα που το άστρο σου θα λάμψει
μέσ’ στα σχολεία κάποια δάδα σου θ’ ανάψει
θα είσ’ εκεί και θα κηρύττεις την αλήθεια
ηδε αείποτε, σου φλόγιζε τα στήθεια!
