ΤΟ ότι είναι προδιαγραμμένη η ταχτική που θα ακολουθήσει κατά την προεκλογική περίοδο η σημερινή Δημοτική Αρχή δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη ούτε να τύχει αμελητέας προσοχής.
ΒΑΣΙΚΑ το κυρίαρχο βήμα θα είναι η με οποιονδήποτε τρόπο φίμωση κάθε αντιπολιτευτικής φωνής. Η περίοδος «χάριτος» κατά την οποία η κάθε αντίθετη φωνή αντιμετωπιζόταν με απαξίωση ή με ανεμιστήρα λάσπης, χαμηλής ταχύτητας όμως ταχύτητας, από τους προσκείμενους σ’ αυτήν θα πρέπει να αποτελέσει παρελθόν.
ΣΤΟ φουλ οι μηχανές για την «αντικειμενική, ειλικρινή και αληθινή» ενημέρωση του λαού, βασισμένοι οι «μηχανοδηγοί» της «ενημέρωσης» στην αμνημοσύνη του κόσμου, στο γλείψιμο του κόκαλου, στον επαναπροσδιορισμό του ρουσφετιού, στο «μετά από μας το χάος», άσχετο αν το χάος είναι εδώ και το δημιούργησαν οι ίδιοι.
ΦΥΣΙΚΑ, θα επαναλάβουν την επί δεκάδες χρόνια δοκιμασμένη συνταγή. «Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας. Διδαχτήκαμε από αυτά, ώστε να μην τα επαναλάβουμε. Η επόμενη τετραετία θα είναι τετραετία ανάπτυξης, μέσα από την εμπειρία που αποκτήσαμε».
ΣΙΓΟΥΡΑ αποκτήθηκε εμπειρία και σίγουρα αυτή η εμπειρία θα είναι ωφέλιμη, αλλά όχι για τον λαό, μα για τους ίδιους. Θα λειτουργήσει θετικά ώστε να μην επαναλάβουν τα λάθη που έκαναν και «τους έπαιρναν χαμπάρι», με αποτέλεσμα να τους ξεφωνίζουν στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων και στο διαδίκτυο. Θα είναι πιο προσεκτικοί σε όλα. Θα είναι, δηλαδή, πιο ώριμοι, τοποθετώντας ένα λαμπάκι νυκτός στο σκοτάδι που άπλωσαν, παρουσιάζοντάς τον σαν προβολέα. Αφού θα έχουν πείσει πως το μαύρο είναι άσπρο και η νύχτα μέρα, πόσο δύσκολο θα είναι να πείσουν πως το λαμπάκι νυκτός είναι προβολέας;
ΕΝΑΣ προφανής στόχος θα είναι και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που δεν έσκυψαν το κεφάλι να τους υποκλιθούν ούτε πήραν θυμιατήρια και θυμιάματα να τους αναπέμπουν ύμνους στο θεάρεστο έργο που επιτελούσαν και επιτελούν τόσα χρόνια.
ΕΙΝΑΙ γεγονός ότι «Ο Λόγος Των Κυκλάδων» τάχτηκε εξ αρχής (χωρίς κωλοτούμπες, κατά πώς φυσούσε ο άνεμος) απέναντι στη Δημοτική Αρχή, διαβλέποντας τη διαδρομή μέσω της οποίας θα οδηγούσε τον τόπο στην περιβόητη «τουριστική ανάπτυξη» που διατυμπάνιζε, χωρίς κανένα όραμα και προοπτική, με παραγκωνισμό όλων εκείνων που θα μπορούσαν να προσφέρουν, αλλά σκοπίμως και προκλητικά τους άφησαν στην άκρη γιατί δεν ανήκαν στα «δικά τους παιδιά».
ΜΙΑ άκρατη αλαζονεία, συνοδευόμενη από τον εξ αρχής διαχωρισμό των «δικών μας και των άλλων», από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων ως Δημοτική Αρχή. Μια προσπάθεια αμαύρωσης του ονόματος του προηγούμενου δημάρχου Γιάννη Δεκαβάλλα, με υπαλλήλους του Δήμου να φοβούνται και τη σκιά τους, όχι να μιλήσουν δια το έργο του επί 24 χρόνια δημάρχου που άφησε ευυπόληπτο όνομα πίσω του. Στο πυρ το εξώτερο εκείνοι που κρατούσαν (τώρα πλέον δεν κρατάνε) στα χέρια τους την όποια «κιτρινοφυλλάδα» ή την όποια «ανυπόληπτη» εφημερίδα, η οποία είχε (και το χειρότερο, εξακολουθεί να έχει) το θράσος να στέκεται απέναντί της και να υψώνει ανάστημα.
ΚΑΜΙΑ σημασία δεν είχε (ούτε φυσικά έχει) πως τα όποια δημοσιεύματα δεν ήταν ούτε κατασκευασμένα ούτε κατευθυνόμενα, αλλά βασισμένα πάνω σε έγγραφα και σε πειστήρια τα οποία δεν δεχόταν καμία αμφισβήτηση. Ο ανεμιστήρας λάσπης, μέσω των «οσφυοκαμπτών» και των «θυμιατηριών» της αύξανε ταχύτητα και αναμένεται να ανεβάσει περισσότερες στροφές όσο περνάμε πλέον σε προεκλογική περίοδο.
ΦΥΣΙΚΑ ένας έμπειρος πολιτικός καριέρας, που τον ενδιαφέρει η καρέκλα και όχι ο τόπος του, είναι γεγονός ότι δοκιμάζεται στις προεκλογικές περιόδους. Αν καταφέρνει να παρουσιάζει τη νύχτα σαν μέρα και το μαύρο σαν άσπρο, έχει επιτύχει κατά 50% τουλάχιστον την (επαν)εκλογή του. Αν ο λαός στον οποίο απευθύνεται βλέπει τη νύχτα που του παρουσιάζει εκείνος σαν μέρα και το μαύρο σαν άσπρο, δικαίως θα έχει τον κυβερνήτη που του αξίζει για άλλα τέσσερα χρόνια, ζώντας ικανοποιημένος στο μαύρο σκοτάδι που θα του εξασφαλίσει με την εμπειρία των προηγούμενων πέντε ετών.
