Πες τε μου πώς είναι δυνατόν να γίνονται σε Ελλάδα, Κύπρο και όχι μόνο, αφιερώματα, ομιλίες, να εκτυπώνονται βιβλία για τη ζωή και το έργο του πνευματικού ανθρώπου της πατρίδας μας Μάνου Ελευθερίου, πες τε μου πώς είναι δυνατόν, να καυχώνται με Δελτία Τύπου και συνεντεύξεις άνθρωποι που τον γνώρισαν, να αισθάνεται δέος το Μέγαρο Μουσικής που αφιερώνει βραδιές στη μνήμη του, να δονείται ο Λυκαβητός και την ίδια στιγμή το δημοτικό συμβούλιο της γενέτειράς του να αποφασίζει επιτέλους «όσο το δυνατόν γρηγορότερα να μετονομαστεί ο χώρος που φέρει το όνομά του».
Γιατί ; Διότι ένας τεράστιος χώρος που ονομάστηκε προς τιμήν του «Πολιτιστικός Πολυχώρος Μάνος Ελευθερίου» αποτελεί ντροπή και όνειδος αφού αντί για πολιτιστικές εκδηλώσεις έχει μετατραπεί σε τέλειο νταμάρι όπου φιλοξενεί γαϊδούρια.
Με απόλυτη δε ευθύνη του Δήμου αποθηκεύει κάδους ανακύκλωσης, σπασμένες μηχανές, βάρκες, πλαστικά, σκουπίδια, κλπ. Γενικά ό,τι έχει για αποθήκευση.
Μετά από δημοσιεύματα επί πολλά χρόνια εικόνων ντροπής και αφού το θέμα ετέθη επίσημα στο Σώμα από τον σύμβουλο της μειοψηφίας Γιάννη Βρούτση επιτέλους αποφασίστηκε η μετονομασία του, ώστε να πάψει αυτή η απολίτιστη κατάσταση να μας προσβάλλει ως νησί και ως συμπολίτες του Μάνου!
