ΠΟΛΛΕΣ φορές και πολύς ο λόγος για την περίφημη ελευθερία του Τύπου, αλλά και την ασυδοσία του Τύπου.
ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ οι απόψεις, καθώς υπάρχουν υπέρμαχοι και πολέμιοι, με τους πρώτους να υπεραμύνονται της ελεύθερης έκφρασης και τους δεύτερους να επικαλούνται την ασύδοτη έκφραση, η οποία χαρακτηρίζεται και ως «ανθρωποφαγία».
ΠΟΙΑ, όμως, είναι η θέση την οποία κατέχει αυτή η «ελευθερία του Τύπου» και ποιος επιλέγει την κατάταξη αυτή;
ΣΥΜΦΩΝΑ με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η χώρα μας, η χώρα που «γέννησε» και «άνδρωσε» την ελευθερία του λόγου (γραπτού και προφορικού), βρίσκεται στην 70η θέση της παγκόσμιας κατάταξης,
ΤΗΝ κατέταξε η ετήσια έρευνα της Reporters Without Borders-RSF των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, η οποία δημοσιεύτηκε το 2021 και φυσικά κάθε άλλο τιμητική μπορεί να εκληφθεί η θέση αυτή αφού, ούτε λίγο ούτε πολύ, μέσω αυτής δηλώνεται σαφέστατα πως η δημοσιογραφία βρίσκεται υπό διωγμό, με τους δημοσιογράφους και γενικότερα τη δημοσιογραφία κολλημένους στον τοίχο.
ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ για δημοσιογραφία εκτός εισαγωγικών και όχι για «δημοσιογραφία» εντός εισαγωγικών, με τη δεύτερη να είναι συνδεδεμένη με την παραπληροφόρηση, τη χυδαιολογία και γενικότερα με την «ανθρωποφαγία» και όλα τα συμπαρομαρτούντα τα οποία απορρέουν από τέτοιου είδους πένα.
ΤΟ πού οφείλεται αυτή τόσο «εγκωμιαστική» θέση της χώρας μας είναι στη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών γνωστή.
ΕΙΝΑΙ η δύναμη της εξουσίας, η οποία έχει στα χέρια της (μέσω προσώπων) όλα τα οικονομικά όπλα και απειλεί θεούς και δαίμονες, κραδαίνοντας τον πέλεκυν και την δαμόκλειο σπάθη των δικαστικών διώξεων, αποσκοπώντας στη φίμωση κάθε φωνής που μπορεί να βγάλει στο φως την οποιαδήποτε πληροφορία μη αρεστή στην εκάστοτε εξουσία και στον εκάστοτε εξουσιαστή εκπρόσωπό της.
ΑΥΤΟΙ μας έχουν -ουσιαστικά- κατατάξει Στην 70ή θέση, και δεν αισθανόμαστε καμία απολύτως ντροπή!
ΤΟ «γιατί» δεν μιλάμε και δεν αντιδρούμε σε τέτοιου είδους καταπιέσεις και αντιδημοκρατικές ταχτικές, είναι επίσης γνωστό τοις πάση: Ο φόβος, μήπως βρεθείς από κατήγορος κατηγορούμενος υπερισχύει τις περισσότερες φορές, οπότε «το μεν πνεύμα πρόθυμον η δε σαρξ ασθενής», για να θυμηθούμε το εδάφιο της Αγίας Γραφής: Ματθαίος 26/κς: 41: «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν· Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής».
ΣΗΜΑΙΝΕΙ, στην απλή γλώσσα, πως όταν η θέληση του ανθρώπου δεν δύναται να υπερβεί τις σωματικές αδυναμίες, τότε… κλάφτα Χαράλαμπε, καθόσον ανοίγει η κερκόπορτα, μέσω της οποίας βρίσκουν είσοδο εκείνοι που μας έχουν καθίσει στον σβέρκο και μας θεωρούν υποζύγια, πειθαρχούντα στις εντολές τους, μιας και έχουν στα χέρια τους τα γκέμια.
ΤΟ έχουμε βιώσει και σε τοπικό επίπεδο, με άμεσες ή έμμεσες απειλές, προκειμένου να μην χαράζουμε εμείς την πορεία της εφημερίδας, στηλιτεύοντας και δημοσιοποιώντας τα κακώς κείμενα των κυβερνώντων, αλλά να χαράζουμε την πορεία που θα μας υποδείξουν εκείνοι, διαφορετικά… αλίμονό μας… Μαύρο φίδι που μας έφαγε!
ΝΑΙ, δεν είμαστε τυχαία, ως χώρα, στην 70η θέση και φυσικά δεν θα φανεί σε κανέναν παράξενο αν κατρακυλήσουμε ακόμα πιο κάτω και πιάσουμε τριψήφιο νούμερο.
ΓΙΑΤΙ, ποιος θα νοιαστεί και γιατί; Και, στο κάτω κάτω της γραφής, τι όφελος θα έχει αν μιλήσει και γίνει κακός με την εξουσία και τους εξουσιαστές;
ΑΛΛΩΣΤΕ, ούτε ένας κούκος φέρνει την Άνοιξη ούτε δύο ούτε τρεις. Χρειάζονται αρκετοί και πού να τους βρεις, όταν μπορείς να βρεις τριψήφιο και τετραψήφιο αριθμό από κότες, που κακαρίζουν θριαμβευτικά όταν κάνουν το αβγό ή όταν κλωσάνε αβγά για να βγούνε περισσότερες κότες;
